Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Ο Κορινθιακός κόλπος, οι μέδουσες, ο φαύλος κύκλος του καπιταλισμού, το Ειρηνοδικείο Δερβενίου κι εμείς οι μαλάκες…



Πριν μια δεκαετία όταν μιλάγαμε για θαλάσσια καταφύγια στον Κορινθιακό, που θα προστάτευαν τη θάλασσά μας από τη ρύπανση και την υπεραλίευση, δεν βρήκαμε «ευήκοα ώτα». Η κεντρική εξουσία φοβήθηκε μην πειράξει τους βιομηχάνους φίλους της που επιχειρούν πέριξ του Κορινθιακού και οι τοπικές, ενώ κάνουν ότι καταλαβαίνουν το πρόβλημα, ποτέ δεν το προτάσσουν ως μείζον στην ατζέντα τους.

Σήμερα, έρχονται οι μέδουσες και μας μιλάνε. Μας λένε, με τον υπερπληθυσμό τους, ότι δεν προσέχουμε τη θάλασσά μας. Όχι μόνο τον Κορινθιακό, αλλά τις θάλασσες όλου του πλανήτη. Να πω απλά μια παράμετρο, που μαζί με την αύξηση της θερμοκρασίας των νερών πρέπει να είναι οι κύριες αιτίες του φαινομένου: Η υπεραλίευση, μείωσε δραματικά τα μεγάλα ψάρια που τρώνε τις μέδουσες και παράλληλα μείωσε και τα μικρά ψάρια που τρώνε την ίδια τροφή με αυτές. Έτσι, χωρίς κάποιον να τις κυνηγά και χωρίς ανταγωνιστή στην εύρεση τροφής, οι μέδουσες, οι «μάγισσες των θαλασσών», αυξάνονται και πληθύνονται πιο εύκολα και οι περιοδικές εμφανίσεις τους γίνονται πιο αισθητές και συχνότερες.

Έτσι  αφού δεν θέλουμε να ενοχλήσουμε οικονομικές δραστηριότητες που υποβαθμίζουν τις θάλασσές μας, έρχονται οι επιπτώσεις και τρελαινόμαστε που θα υποβαθμίσουν και τη ζωή μας και τις οικονομικές δραστηριότητές μας. Φαύλος κύκλος! Αν κριτήριο για όλα είναι το επιχειρείν και η κονόμα…

Πρέπει να πατήσουμε παύση. Να πάρουμε το μάθημά μας και να δούμε τι φταίει. Πέρα από το άμεσο και το προσωρινό, πρέπει να διορθώσουμε τα αίτια. Πρέπει να ακούσουμε τις κραυγές των μεδουσών και των επιστημόνων που μας τις μεταφράζουν. Πρέπει να μάθουμε τον Κορινθιακό, γιατί αν τον μάθουμε θα τον αγαπήσουμε και θα τον φροντίζουμε. Πρέπει να γίνει μάθημα στα σχολεία μας. Πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε τόσο μαλάκες…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ1: Θυμίζω την πρόταση της Συμπολιτείας Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης για να γίνει το Ειρηνοδικείο Δερβενίου «Κέντρο Έρευνας και Μελέτης του Κορινθιακού Κόλπου». Να αποκτήσουν χώρο οι επιστήμονες που ασχολούνται με τη θάλασσά μας και να μπορούν οι μαθητές, οι φοιτητές αλλά και όλοι οι πολίτες να δουν και να ενημερωθούν γι’ αυτή τη μαγική θάλασσα που έχουμε δίπλα μας. Θα έπρεπε να είναι «Νο 1» στις προτεραιότητες και τις διεκδικήσεις του δήμου μας και της τοπικής κοινωνίας.


ΥΓ2: Η φωτογραφία είναι από σχετική παρουσίαση της κ. Ζερβουδάκη, ερευνήτριας του ΕΛΚΕΘΕ.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στη ΣΔΙΤ Τατούλη - ΤΕΡΝΑ...



Συλλογικότητες από όλη την Πελοπόννησο αγωνίζονται μέχρι τέλους ενάντια στη ΣΔΙΤ Τατούλη - Τέρνα που προωθείται με τις ευλογίες της κυβέρνησης και θα πέσει πάνω στις πλάτες των πολιτών για τρεις δεκαετίες. Μετά από συνάντηση που έγινε στην Τρίπολη εκδόθηκε το παρακάτω δελτίο τύπου.

Δείτε εδώ

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Prisma Virus 938...

Σαν σήμερα, πριν 6 χρόνια, έκλεισε ο ραδιοφωνικός σταθμός του Κορινθιακού Prisma Virus 938. Ένα σημαντικό κεφάλαιο της τοπικής ενημερωτικής και μουσικής ιστορίας, που το κενό του δεν αναπληρώθηκε ποτέ.

Είχα γράψει τότε τα παρακάτω, που τα συνόδευα με τα δύο διαφημιστικά που είχαμε φτιάξει το 2000 με τη δίχρονη τότε Αννούλα...


"Με μια λιτή ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του σταθμού, κλείνει μια ιστορία 21 χρόνων.

"ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΑΞΙΔΙ 21 ΧΡΟΝΩΝ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΟΥΡΙΟ ΑΝΕΜΟ.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ 2011

Γιώργος Αντωνίνης

Το "ραδιόφωνο του Κορινθιακού", που "δεν κούραζε τα μάτια" και "δεν λέρωνε τα χέρια", όπως συνήθιζε να το λέει ο Γιώργος, κλείνει τον κύκλο του. Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος το πάρει κάποια στιγμή και συνεχίσει, αλλά σίγουρα, τίποτα δεν θα είναι ίδιο.
Πολύς κόσμος πέρασε από τα μικρόφωνα του Prisma αυτές τις δύο δεκαετίες. Ένας από αυτούς ήμουν κι εγώ, που από τα Χριστούγεννα του 1999 μέχρι τώρα, έκανα μερικές εκατοντάδες εκπομπές. Ήταν τότε που μπήκε ο Virus (Δημήτρης Κυριακόπουλος) στον Prisma και άλλαξε το μουσικό κομμάτι του σταθμού.
Εγώ σήμερα θέλω να αναφερθώ στο ενημερωτικό κομμάτι, που ήταν υπεύθυνος ο Γιώργος Αντωνίνης. Αυτό που έκανε τον σταθμό ιδιαίτερα ξεχωριστό, ήταν η ελευθερία του, πράγμα σπάνιο για ραδιοτηλεοπτικό μέσο. Όποιος ήθελε μπορούσε να βγει και να καταθέσει τη γνώμη του, χωρίς λογοκρισία και "παρεμβολές", κάτι που οφείλεται στο χαρακτήρα του "αφεντικού".
Δύο πράγματα θα αναφέρω, που αποδεικνύουν περίτρανα τη σπάνια, δημοκρατική συμπεριφορά του Γιώργου:
1ο. Το ότι άφησε εμένα να κάνω 11 χρόνια εκπομπές και να τα χώνω σε τοπικούς και μη αρχόντους, χωρίς ποτέ να προσπαθήσει να με φιμώσει, δείχνει καθαρά αυτό που λέω. Δεν ήταν λίγες οι φορές που δέχτηκε πιέσεις γι' αυτό, αλλά δε "μάσησε". Εγώ θα θυμάμαι πάντα τα γέλια που κάναμε όταν έλεγα ή έλεγε καμιά κουβέντα παραπάνω για κάποιον άρχοντα και μετά φώναζε ο ένας στον άλλον: "Θα μας το κλείσουνε το κομμωτήριο με τέτοια που λες!!!!" και χα χα χα τα γέλια...
2ο. Το ότι και οι δύο δήμαρχοι Ξυλοκάστρου των τελευταιών δεκαετιών ενοχλήθηκαν από τον Prisma, αποδεικνύει και αυτό με τη σειρά του, τού λόγου το αληθές. Ο κ. Σκούρας το είχε πει πολλές φορές "Ράδιο Αδαλάκη", επειδή έβγαινε συχνά και μιλούσε ο τότε αρχηγός της μειοψηφίας κ. Κώστας Αδαλάκης και οι σύμβουλοί του, ενώ ο κ. Κλαδούχος, πέρα από τις επιθέσεις που έκανε στο σταθμό σε συνεντεύξεις του, αλλά και από το βήμα του ΔΣ, έφτασε κάποτε να προπηλακίσει και να απειλήσει τον ιδιοκτήτη, για την κριτική που δεχόταν (όλα τα παραπάνω είναι ηχογραφημένα και βρίσκονται στο πλούσιο αρχείο του σταθμού).
Δυστυχώς όμως, όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Είναι δύσκολο να αναπληρωθεί το κενό του Prisma, ειδησεογραφικά. Είναι δύσκολο να βρεις ιδιοκτήτη, που δεν θα κωλώνει να τα χώνει σε δημάρχους, βουλευτές, νομάρχες, υπουργούς και πρωθυπουργούς όταν διαφωνεί μαζί τους. Το Ξυλόκαστρο (και όχι μόνο) χάνει τη φωνή του, που τα τελευταία χρόνια έφτανε μέσω διαδικτύου, σε όλο τον κόσμο. Κρίμα...
Οι συνεντεύξεις και τα ρεπορτάζ του Γιώργου, έδωσαν σε πολλούς από εμάς να καταλάβουμε και τη μία και την άλλη όψη της εξουσίας και ιδιαίτερα των τοπικών εξουσιαστών. Έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς συμπολίτες να ακούνε, να μιλάνε και να ενημερώνονται εναλλακτικά και αληθινά. Γιώργο, σ' ευχαριστούμε για όλα. Σ' ευχαριστώ για όλα. Από ...ψυχής!

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Τα δύο ερασιτεχνικότατα σποτάκια που έκανα πριν δέκα και... χρόνια για τον Prisma, με τη δίχρονη τότε Αννούλα..."

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Ευχή...

Ευχή: Μακάρι κάποια στιγμή να σταθούμε στο ανάστημά* μας...

*Το ύψος του ανθρώπου ξεκινά από τα πόδια, και φτάνει μέχρι το κεφάλι. Από εκεί και πάνω ξεκινάει το ανάστημά του. 
Αργύρης Χιόνης (22/4/1943 - 25/12/2011)

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Συγκέντρωση για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Κόρινθο...

Η Συμπολιτεία Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, μαζί με άλλες συλλογικότητες και πολίτες της Πελοποννήσου, συνεχίζει την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια για την τοπική διαχείριση των απορριμμάτων, με έμφαση στη μείωση της παραγωγής, την προδιαλογή, την ανάκτηση και την ανακύκλωση.

Έτσι θα συμμετέχει στη συγκέντρωση που καλεί ο δήμαρχος Κορινθίων στην Κόρινθο την Τετάρτη 7/12/2016. Ελπίζουμε να ανταποκριθούν πολλοί πολίτες, συλλογικότητες και αυτοδιοικητικές κινήσεις απ' όλη την Κορινθία και να μην επιτρέψουμε να επικρατήσει μία λύση αντιπεριβαλλοντική, που θα την πληρώσουν πολύ ακριβά οι πολίτες για τα επόμενα 30 χρόνια.

Ειδικά για το Ξυλόκαστρο, η λύση που προωθεί η Περιφέρεια, τώρα πια με τις πλάτες της κυβέρνησης, κρύβει επιπλέον κινδύνους, μιας και προβλέπει συσσώρευση σκουπιδιών στον ημιτελή ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου στη μεταβατική περίοδο και γι' αυτό πρέπει να είμαστε όλοι στην Κόρινθο για να συντονίσουμε τις δράσεις μας με όλους όσους στέκονται απέναντι σε αυτό τον παραλογισμό...

Ακολουθεί το σχετικό δελτίο τύπου του δήμου Κορινθίων:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Μετά τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την διαχείριση στερεών αποβλήτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου ο Δήμαρχος Κορινθίων καλεί σε συνάντηση – συγκέντρωση την  Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 7.00 μμ στο θέατρο του Δημαρχείου Κορίνθου, Κολιάτσου 32, Αυτοδιοικητικούς, Φορείς και Πολίτες, για ενημέρωση – λήψη αποφάσεων  και συντονισμό δράσεων.

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

"Η αυλή των θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη...

"Η αυλή των θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Ένα έργο ορόσημο για το μεταπολεμικό μας θέατρο (1957), με θέμα τις χαρές, τις λύπες και τα πάθη των κατοίκων μιας λαϊκής γειτονιάς του Βύρωνα τη δεκαετία του ’50. Θα παίζεται στο θέατρο Άγγελος Σικελιανός στο Ξυλόκαστρο τα δύο Σαββατοκύριακα 3-4/12 και 10-11/12 και στο Κιάτο στις 18/12, από τη θεατρική ομάδα ΚΑΡΥΑΤΙΣ σε σκηνοθεσία Κώστα Αγγελίδη ...


Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Ψήφισμα του ΔΣ Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης...

Μετά από πρόταση της Συμπολιτείας, το ΔΣ πήρε ομόφωνα στις 21/11/2016 το παρακάτω ψήφισμα για τη ΣΜΠΕ του Περιφερειακού Σχεδιασμού Διαχείρισης Απορριμμάτων, το οποίο κατατέθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο στις 23/11/2016.

Δυστυχώς, οι εξελίξεις στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν είναι καλές και μπαίνοντας στην τελική ευθεία των αποφάσεων η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Έχοντας απέναντί μας κυβέρνηση και Περιφέρεια και το ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου σε πλήρη σύγχυση, το βάρος πέφτει σε εμάς τους πολίτες, που πρέπει να δώσουμε τις τελευταίες μάχες οργανωμένα και σε όλα τα μέτωπα. 

Διαβάστε εδώ

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Κατόπιν ωρίμων σκέψεων και 22 χρόνων ενασχόλησης με την Αυτοδιοίκηση…


Συμπληρώθηκαν 22 χρόνια από τότε που έγινε μέσα μου το πρώτο κλικ με την αυτοδιοίκηση. Ήταν Οκτώβρης του 1994 και μόλις είχαν γίνει οι δημοτικές εκλογές, μαζί με τις πρώτες νομαρχιακές (μέχρι τότε οι νομάρχες διορίζονταν από την κυβέρνηση). Στο Ξυλόκαστρο είχε επανεκλεγεί για τρίτη φορά ο Τάκης Σκούρας και στην Κορινθία πρώτος νομάρχης εκλέχθηκε ο Άγγελος Μανωλάκης.

Τότε ήταν που, παρακολουθώντας  όλες τις προεκλογικές ομιλίες, κόλλησα το μικρόβιο. Σε λίγες εβδομάδες είχα γράψει ένα σύνολο προτάσεων με τίτλο «Ξεχωριστό Ξυλόκαστρο» και τις παρέδωσα στο δημοτικό συμβούλιο. Κάποια στιγμή θα είχε ενδιαφέρον να τις δημοσιοποιήσω, γιατί οι περισσότερες από αυτές είναι ακόμα επίκαιρες. Για την ιστορία, αυτή που πραγματοποιήθηκε άμεσα ήταν η πρόταση να φύγουν οι πλαστικές καρέκλες από τα δημοτικά μαγαζιά και γενικά από την παραλία του Ξυλοκάστρου.

Παρακολουθώντας στενά όλα αυτά τα χρόνια τα αυτοδιοικητικά δρώμενα, μεταξύ πολλών άλλων σκέψεων,  θέλω να πω μία που πιστεύω ότι θα έλυνε πολλά προβλήματα, όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα και τη φυσιογνωμία των τοπικών διακυβερνήσεων. Η πρόταση αυτή είναι η εξής: κάθε δήμαρχος μπορεί να εκλέγεται μία μόνο φορά. Μία θητεία και μόνο!

Φυσικά δεν αποτελεί πανάκεια, αλλά κατά τη γνώμη μου μπορεί ν’ αλλάξει πολλά πράγματα προς το καλύτερο. Παρατηρώντας τον τρόπο που κινούνται οι περισσότερες δημοτικές αρχές και όχι μόνο στο δήμο μας, πιστεύω ότι θα έλυνε το μεγάλο βραχνά της επανεκλογής, που είναι υπεύθυνος για πολλά δεινά (και) στην τοπική αυτοδιοίκηση. Οι περισσότεροι δήμαρχοι κυβερνούν, από την πρώτη μέρα κιόλας, έχοντας πάντα στο μυαλό τους την επόμενη εκλογή. Είναι φυσιολογικό βέβαια να θες να επανεκλεγείς, είναι κι ένα είδος επιβράβευσης της προσφοράς σου. Όμως αυτό δημιουργεί χιλιάδες χαμένες ώρες δουλειάς από πλευράς τους σε ανούσιες δημοσιοσχετίστικες παραστάσεις και τους κάνει να μένουν στην παραδοσιακή πελατειακή διαχείριση των θεμάτων και των απαιτήσεων των δημοτών. Ο αντίκτυπος αυτής της κατάστασης βέβαια είναι να μην γίνονται έργα ουσίας, τολμηρά, με πιθανό πολιτικό κόστος αρχικά και να μένει πίσω ο τόπος.

Στην περίπτωση λοιπόν που ένας δήμαρχος ξέρει ότι δεν μπορεί να επανεκλεγεί, αναγκαστικά θα αφιερώσει το χρόνο του (και πιστέψτε με πέντε χρόνια είναι υπεραρκετά) στα σημαντικά. Είναι από μόνο του ένα κίνητρο να μη μείνεις στη διαχείριση και να τολμήσεις ν’ αλλάξεις πολλά. Να προσπαθήσεις ν’ αλλάξεις και την κοινωνία. Να σπάσεις αποστήματα δεκαετιών και να σκαρώσεις όμορφα πράγματα, μιας άλλης αισθητικής, μιας άλλης προοπτικής. Να συγκρουστείς με τις άλλες βαθμίδες εξουσίας αν χρειαστεί, να διεκδικήσεις και να πετύχεις μαζί με άλλους δημάρχους καλύτερη μοίρα για τον τόπο σου.
Επίσης, θα αποφεύγαμε ένα ακόμα καρκίνωμα που ταλανίζει πολλούς δήμους, που είναι η δημιουργία «καθεστώτων», με όλα τα συνεπακόλουθα που έχει αυτό. Τα έχουμε δει όλοι μας και τα ξέρουμε και δεν χρειάζεται να το αναλύσω. Πέντε χρόνια λοιπόν και μετά ο επόμενος. Ας είναι κι απ’ τον ίδιο συνδυασμό. Άλλο πράγμα θα είναι η επόμενη θητεία, γιατί όσοι παροικούμε στην Ιερουσαλήμ ξέρουμε πολύ καλά ότι η αυτοδιοίκηση σήμερα είναι «μοναρχικό» καθεστώς. Δημαρχοκεντρικότατο εις τη νιοστή.

Μα, θα μου πείτε, θα αδικηθεί κάποιος χαρισματικός και ξεχωριστός άνθρωπος, που θα τον χρειάζεται ο τόπος του πολύ περισσότερο διάστημα. Μικρό το κόστος θα σας πω εγώ. Στο κάτω κάτω αν είναι τόσο χαρισματικός θα φτιάξει συνεργάτες που θα μπορούν να συνεχίσουν το έργο του. Μπροστά στα τόσα καλά που θα φέρει, αυτό δεν είναι και τίποτα.

Έτσι θα αποκτήσει άλλο νόημα η αυτοδιοίκηση και η ενασχόληση με τα κοινά. Έτσι θα μπορεί να μπει στο επίκεντρο της πολιτικής το όραμα, το όνειρο, το διαφορετικό…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος