Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Πατριώτες ψυχραιμία...

φωτο: Λάμπης Μουτάφης

Η προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την κατάθεση προτάσεων πεζοδρόμησης της Π. Τσαλδάρη, άναψε φωτιές πάλι στην πόλη. Μια πόλη που και η ίδια και οι πολίτες της είναι τραυματισμένοι ψυχικά και σωματικά από τις προηγούμενες αναπλάσεις, μιας και οι πληγές που δημιουργήθηκαν είναι ακόμα ανοικτές.

Η Συμπολιτεία, όπως και την πρώτη φορά που συζητήθηκε, ψήφισε την προκήρυξη ξεκαθαρίζοντας ότι η θετική ψήφος μας δεν είναι ψήφος για την υλοποίηση του έργου. Θεωρούμε ότι το Ξυλόκαστρο δεν είναι έτοιμο γι’ αυτό το βήμα και θέλει δουλειά για να ετοιμαστούν και η πόλη και οι πολίτες, όμως αν πετύχει ο διαγωνισμός και κατατεθούν προτάσεις πιστεύουμε ότι θα είναι χρήσιμες στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο και στην προσπάθειά του να βελτιώσει την εικόνα και τη λειτουργία της πόλης μας. Επειδή η υπόθεση της υλοποίησης όμως δεν είναι της παρούσης και μπορεί να μας απασχολήσει σε αρκετά χρόνια, θα σταθώ λίγο στην παραφιλολογία της, που είναι το αγαπημένο μας σπορ.

Τα χαρακώματα ήταν έτοιμα από πριν. Πήραν θέση από εδώ και από κει κάποιοι και υπερασπίζονται με θέρμη τις θέσεις τους. Βέβαια οι έντονες αντιδράσεις έχουν λογική εξήγηση, μιας και οι αναπλάσεις του παραλιακού με τον τρόπο που έγιναν ή δεν έγιναν, έχουν φέρει μεγάλα προβλήματα στο κυκλοφοριακό και στη λειτουργία της πόλης. Στις αντιδράσεις αυτές πρωτοστατεί ο Εμπορικός Σύλλογος και αρκετοί από τους εμπόρους της αγοράς, που δείχνουν σίγουροι ότι ένα τέτοιο έργο θα είναι καταστροφικό για το τοπικό εμπόριο. Είναι γνωστή χρόνια τώρα η θέση του συλλόγου που έχει αναγάγει το ζήτημα της στάθμευσης σε μείζον θέμα της περιοχής, χωρίς όμως από την άλλη να έχει καταφέρει τόσα χρόνια να πείσει τα ίδια του τα μέλη να μην παρκάρουν οι ίδιοι στην αγορά. Πρόβλημα…

Οι δημοτικές παρατάξεις έχουν πάρει και αυτές θέση, άλλες μέσα στα χαρακώματα και άλλες κάπου στη μέση. Πλησιάζοντας βέβαια οι εκλογές, όλες οι παρατάξεις θα βγουν από τα χαρακώματα και θα στρογγυλέψουν τις θέσεις τους, γιατί οι μεν θα δουν ότι οι υποστηρικτές της πεζοδρόμησης είναι πολυπληθείς και δεν θα θέλουν να τους χάσουν με τις ακραίες απόψεις τους, αλλά και οι δε θα αποφύγουν να στενοχωρήσουν και πολύ τους αντιδρώντες. Το ίδιο έκαναν και στις προηγούμενες εκλογές με τη δεύτερη ανάπλαση του παραλιακού. Ξεκίνησαν αναθεματίζοντας και τερμάτισαν ευέλικτοι. Θυμηθείτε ότι όλοι οι υποψήφιοι θα λένε στο τέλος ότι είναι υπέρ των πεζοδρομήσεων, αλλά με προϋποθέσεις. Εδώ θα είμαστε και θα το δούμε. Ή πιο σωστά, θα το ξαναδούμε.

Το θέμα είναι ότι πάλι βρήκαμε αφορμή για εσωστρέφεια και διχόνοια, κάτι που θα πάει πίσω για άλλη μια φορά τα πολλά προβλήματα του Ξυλοκάστρου και του εμπορικού κόσμου του. Χτυπημένοι από τα μνημόνια περισσότερο από κάθε άλλη τάξη, εμείς οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες της περιοχής αγωνιζόμαστε σκληρά για να κρατήσουμε ανοιχτά τα μαγαζιά μας και δυστυχώς δεν καταφέρνουμε να συνεννοηθούμε για να βελτιώσουμε τα τοπικά μας ζητήματα. Να προσφέρουμε καλύτερες υπηρεσίες και προϊόντα, σε πιο καλές τιμές, σε μια λειτουργικότερη και καθαρότερη πόλη, να αναδείξουμε τα θετικά μας και να μειώσουμε τα αρνητικά μας και και και… Μακάρι το κυκλοφοριακό και το πάρκινγκ να ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα της αγοράς μας, αλλά δεν είναι. Έχουμε σημαντικότερα και δυσκολότερα, δυστυχώς. Και γι’ αυτά δεν κάνουμε τίποτα. Μα θα μου πείτε μήπως  κάνουμε για το πάρκινγκ;;;

Πατριώτες ψυχραιμία! Η τοπική αγορά μαραζώνει χρόνια τώρα και χωρίς πεζόδρομο. Ας ασχοληθούμε κάποια στιγμή με τα προβλήματα που μας ταλανίζουν, γιατί όταν και αν έρθει το θέμα της πεζοδρόμησης θα είμαστε λιγότεροι και πιο αδύναμοι. Να συνεννοηθούμε πρέπει και να δράσουμε. Όχι να φαγωθούμε. Νισάφι…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Δήμαρχε, στη θέση σου θα πεζοδρομούσα άμεσα το τμήμα Ηρώον – Ειρηνοδικείο, δημιουργώντας μια πλατεία – παιδότοπο, χωρίς κυκλοφοριακές επιβαρύνσεις. Αν φτιαχτεί και η παιδική χαρά που έχετε δρομολογήσει, θα γίνει ένας μικρός παράδεισος για τα παιδιά, δίπλα στην είσοδο του Πευκιά. Ας χάσουμε επιτέλους αυτή τη μοναδικότητα σαν πόλη, που δεν έχουμε ούτε ένα τετραγωνικό πεζόδρομο, γιατί στην παραλία δεν έχουμε πεζόδρομο όπως ακούγεται. Ένα μεγάλο πεζοδρόμιο είναι…

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Κλεισθένης 1. Δημοσιοποιήθηκε η πρόταση του Υπουργείου Εσωτερικών για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης...


Κλεισθένης 1. Δημοσιοποιήθηκε η πρόταση του Υπουργείου Εσωτερικών για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θα είναι σε διαβούλευση μέχρι τις 14 Μαΐου εδώ http://www.opengov.gr/ypes/?p=5963

Με μια πρώτη ανάγνωση εντόπισα τα παρακάτω (με επιφύλαξη γιατί η ανάγνωση ήταν και νυχτερινή και βιαστική):

- Καθιερώνεται η απλή αναλογική και οι έδρες του δημοτικού συμβουλίου κατανέμονται την πρώτη Κυριακή. Οι εκλογές θα γίνονται την δεύτερη Κυριακή του Οκτώβρη (13 Οκτωβρίου 2019 οι επόμενες) και η επαναληπτική όπου χρειάζεται θα γίνεται την τρίτη Κυριακή του Οκτώβρη. Η θητεία γίνεται πάλι τετραετής και ξεκινά την 1η του χρόνου.

- Ο δήμος Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης χαρακτηρίζεται ως Μεσαίος ηπειρωτικός δήμος (10.001-25.000 κάτοικοι). Θα έχει 27μελές δημοτικό συμβούλιο και 4 αντιδημάρχους που δεν εντόπισα να περιορίζονται από ποιον συνδυασμό θα τους επιλέγει ο δήμαρχος. Θα μπορεί να επιλέγει και από άλλους συνδυασμούς αν κατάλαβα καλά.
Οι συνδυασμοί θα έχουν από 27 το ελάχιστο  έως 30 υποψήφιους το μέγιστο (το ελάχιστο 40% από κάθε φύλο) κατανεμημένους σε εκλογικές περιφέρειες (Ξυλοκάστρου και Ευρωστίνης).

- Διατηρούνται οι κοινότητες και χωρίζονται πλέον στις κατηγορίες:
1. Έως 500 κατοίκους (όλες εκτός των: Ξυλόκαστρο, Μελίσσι, Καριώτικα, Καμάρι, Πιτσά, Λυκοποριά, Δερβένι, Ροζενά). Εκλέγουν μονοπρόσωπο συμβούλιο (πρόεδρος) σε ξεχωριστή κάλπη από το δημοτικό συμβούλιο και οι υποψηφιότητες είναι εκτός συνδυασμών σε ενιαίο ψηφοδέλτιο. Όποιος κάτοικος θέλει δηλαδή, μπορεί να δηλώνει υποψηφιότητα. Πρόεδρος εκλέγεται αυτός που θα πάρεις τις περισσότερες ψήφους.
2. Από 501-2000 (Μελίσσι, Καριώτικα, Καμάρι, Πιτσά, Λυκοποριά, Δερβένι, Ροζενά). Εκλέγουν τριμελές συμβούλιο σε ξεχωριστή κάλπη από το δημοτικό συμβούλιο, υποχρεωτικά όμως με συνδυασμό 3-4 υποψηφίων (το ελάχιστο 40% από κάθε φύλο). Ο συνδυασμός θα είναι τοπικός, αλλά δίνει το δικαίωμα οι συνδυασμοί των υποψηφίων δημάρχων να κάνουν συνδυασμούς με το ίδιο όνομα σε αυτές τις κοινότητες. Όμως μπορούν 3-4 κάτοικοι να κάνουν τοπικό ανεξάρτητο συνδυασμό. Οι σύμβουλοι βγαίνουν με απλή αναλογική και αυτοί σε ειδική συνεδρίαση εκλέγουν τον πρόεδρο.
3. Από 2001-10.000 (Ξυλόκαστρο) Εκλέγουν πενταμελές συμβούλιο σε ξεχωριστή κάλπη από το δημοτικό συμβούλιο, υποχρεωτικά όμως με συνδυασμό 5-6 υποψηφίων (το ελάχιστο 40% από κάθε φύλο). Ο συνδυασμός θα είναι τοπικός, αλλά δίνει το δικαίωμα οι συνδυασμοί των υποψηφίων δημάρχων να κάνουν συνδυασμούς με το ίδιο όνομα σε αυτές τις κοινότητες. Όμως μπορούν 5-6 κάτοικοι να κάνουν τοπικό ανεξάρτητο συνδυασμό. Οι σύμβουλοι βγαίνουν με απλή αναλογική και αυτοί σε ειδική συνεδρίαση εκλέγουν τον πρόεδρο.
Δίνει περισσότερες αρμοδιότητες στον πρόεδρο ή στο συμβούλιο της κοινότητας όπου υπάρχει. Δίνει επίσης, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα να αποφασίζουν ποια έργα και δράσεις θα εκτελεστούν στην κοινότητα, από το ποσοστό των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων για κάλυψη των επενδυτικών αναγκών των δήμων, που της αναλογούν και θα περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό κάθε δήμου. Επίσης, διατηρείται η πάγια προκαταβολή των κοινοτήτων.

- Ένας συνδυασμός στο δήμο μας μπορεί να έχει από 27-30 υποψήφιους για δημοτικούς συμβούλους και αν κατεβάσει δικούς του συνδυασμούς στις κοινότητες άνω των 500 κατοίκων μπορεί να φτάσει μάξιμουμ τους 64 υποψηφίους. 30 για δημοτικό συμβούλιο, 4 σε κάθε μία από τις 7 κοινότητες και 6 στο Ξυλόκαστρο. Και βέβαια 40% γυναίκες. Το ωραίο φύλο θα έχει την τιμητική του…

Πολλά από αυτά είναι θετικά και κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν και πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν και δεν έγιναν ή έγιναν μισά. Θα καταθέσουμε προτάσεις στη διαβούλευση και θα δούμε…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Αργύρης Χιόνης ο Θροφαρεύς...



22/4/2018. 75 χρόνια μετά τη γέννηση του Αργύρη Χιόνη...


Η μοίρα τα έφερε έτσι και γνωρίσαμε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Τον Αργύρη Χιόνη τον ποιητή, τον καλλιεργητή της γης, τον φίλο. Αν και έχουν περάσει περισσότερα από 6 χρόνια από τη μέρα που μας την έκανε, δεν το χωνεύω με τίποτα. Με τίποτα όμως...


Παρηγοριέμαι μόνο όταν σκέφτομαι πόσο τυχεροί είμαστε όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε από κοντά και μας τίμησε με τη φιλία του. Τυχεροί που απολαύσαμε τον λόγο του, που ήταν σαν καφές βαρύς γλυκός. Βαρύς λόγω ουσίας και νοημάτων και γλυκός γιατί οι λέξεις έβγαιναν από το στόμα του σαν μέλι, σαν μουσική. Μάλλον είχε ερωτική σχέση με τις λέξεις. Τυχεροί επίσης που γλεντήσαμε μαζί του, γιατί το χιούμορ και το κέφι του ήσαν αστείρευτα...

Ελπίζω το μπόλιασμα που μας έκανε να έχει αποτέλεσμα. Να ζήσουμε με αξιοπρέπεια έως τέλους, όπως έκανε κι αυτός. Να έχουμε μεγάλο ανάστημα σαν άνθρωποι, γιατί μας έμαθε ότι "το ύψος του ανθρώπου ξεκινά από τα πόδια και φτάνει μέχρι το κεφάλι. Από εκεί και πάνω ξεκινά το ανάστημά του". Να πατάμε με σεβασμό την άσφαλτο, γιατί "από κάτω της υπάρχουν πέτρες που ονειρεύονται κήπους". Και πόσα άλλα, που ευτυχώς τ' άφησε και γραπτά για να μην τα ξεχνάμε...

Ας πιούμε σήμερα ένα ποτήρι στη μνήμη του. Εβίβα...

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Αμαρτίες εκλογών παιδεύουσι πόλεις…



Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ψηφίσαμε να φύγει η «νησίδα» που υπάρχει στον παραλιακό δρόμο εδώ και τέσσερα χρόνια. Αν περάσει η απόφαση τον έλεγχο νομιμότητας, μπορεί να γίνει το θαύμα και να αποσυρθεί πριν το καλοκαίρι. 

Η συζήτηση του θέματος μού έφερε πάλι στο μυαλό την κληρονομιά που άφησαν οι επιλογές της προηγούμενης δημοτικής αρχής για την πόλη του Ξυλοκάστρου, επιλογές οι οποίες διαδραματίστηκαν στα τέλη κάθε δημοτικής θητείας της. Ας τις ξαναδούμε λίγο, όχι για να ξαναζωντανέψουμε πάθη και αντιθέσεις, αλλά μπας και πάρουμε κάποτε κανά μάθημα από την πρόσφατη αυτοδιοικητική ιστορία και τα παθήματά μας.

Λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές του 2006 ξεκίνησε η ανάπλαση των Αποθηκών Φραντζή. Το 2010 αναπλάστηκε ο παραλιακός δρόμος από Αρίωνα μέχρι Κούστα (καλό ή κακό το έργο είναι το μόνο που τελείωσε) και το καλοκαίρι του 2014, πριν την αλλαγή φρουράς στον δήμο, ξεκίνησε η ανάπλαση από Κούστα μέχρι Ρουβέρα, που ήταν κι ένα από τα βασικά θέματα της προεκλογικής περιόδου.

Η κατάληξη είναι γνωστή και ορατή. Τρία έργα με προϋπολογισμούς εκατομμυρίων ευρώ που θα μπορούσαν να αναβαθμίσουν τη μορφή της πόλης, δυστυχώς την υποβάθμισαν και συνεχίζουν να την υποβαθμίζουν αισθητικά και λειτουργικά. Και στις τρεις περιπτώσεις αγνοήθηκαν οι φωνές της αντιπολίτευσης και των πολιτών. Στις Αποθήκες Φραντζή ο λάθος τρόπος δημοπράτησης και το τραγικό σχέδιο του εστιατορίου των 500m2 ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων εντός και εκτός ΔΣ, αλλά δεν εισακούστηκαν (το πληρώνουμε αυτό έχοντας ένα κουφάρι στη βιτρίνα της πόλης 12 χρόνια τώρα και έχοντας χάσει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και μια λαμπρή ευκαιρία για ένα έργο που θα μπορούσε να αλλάξει την ιστορία του τόπου μας). Και με το σχέδιο της ανάπλασης του παραλιακού δρόμου δεν είχαν ανοικτά αυτιά οι προηγούμενοι αρχόντοι. Αν και τώρα όλοι αναγνωρίζουν ότι η πρότασή μας για πλακόστρωση όλου του παραλιακού σε ένα επίπεδο και η μικτή χρήση του ήταν η καλύτερη, τότε δεν εισακούστηκε. Με τα χρήματα που ξοδεύτηκαν θα μπορούσαμε να έχουμε ένα πολύ πιο λειτουργικό και όμορφο αποτέλεσμα και να μην είχε ερημώσει η μισή πόλη.

Αναπλάστηκε το ένα κομμάτι του παραλιακού λοιπόν, όπως αναπλάστηκε! Για το υπόλοιπο, αν και οι προδιαγραφές ήταν καλύτερες λόγω μεγαλύτερου πλάτους, επινοήθηκε ένα τραγικό σχέδιο με νησίδα και δρόμο διπλής κυκλοφορίας που καταδίκαζε ορισμένα μαγαζιά σε κλείσιμο, μιας και τους άφηνε ελάχιστο έως καθόλου χώρο για τραπεζοκαθίσματα. Όπως ήταν φυσικό το σχέδιο αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις, που αυτή τη φορά ήταν και πιο έντονες και πιο οργανωμένες και τελικά κατάφεραν να ακυρώσουν το έργο με κληρονομιά αυτή την ωραία βραχονησίδα και εμάς χρεωμένους και υποχρεωμένους να πληρώσουμε κάτι που δεν έγινε!

Κι εδώ η επιμονή της προηγούμενης δημοτικής αρχής να ξεκινήσει το έργο πριν φύγει ήταν έντονη, παρ’ ότι δεν μετείχε στις εκλογές του 2014. Παρ’ όλη την επιμονή της όμως, οι συνδυασμοί που μετείχαν στις εκλογές θα μπορούσαν να έχουν αποτρέψει την εκκίνηση του έργου, μέχρι να γίνουν οι αλλαγές που όλοι συμφωνούσαν ότι είναι απαραίτητες και θα απέτρεπαν τις προσφυγές και τη ματαίωσή του. Δυστυχώς όμως οι υπόλοιποι συνδυασμοί την κρίσιμη στιγμή κρύφτηκαν και μάσησαν τα λόγια τους. Δεν έκαναν δεκτή την πρόταση της Συμπολιτείας για κοινή δέσμευση ότι το έργο δεν θα ξεκινήσει αν δεν συμφωνήσουμε σε ένα νέο σχέδιο. Δεν εμφανίστηκε κανένας τους στην πρόσκληση των καταστηματαρχών της παραλίας για συζήτηση, εκτός από τη Συμπολιτεία. Προτίμησαν να μιλάνε στο παρασκήνιο και ανάλογα με τον ακροατή να λένε αυτό που θέλει ν’ ακούει για να μην χαλάσουν την καρδιά κανενός. Ούτε των πολέμιων, ούτε των υποστηρικτών του έργου. Ψηφαλάκια βλέπετε είναι όλα.

Η μεν σημερινή δημοτική αρχή προεκλογικά έπιασε το θέμα απ’ έξω απ’ έξω και δεν χάλαγε καρδιές, ενώ μετεκλογικά δεν πάτησε πόδι όπως όφειλε ως μελλοντική δημοτική αρχή. Η δε μείζονα μειοψηφία ενώ στην αρχή είχε σημαία της το θέμα, μετά την αποχώρηση Κλαδούχου ανέκρουσε πρύμναν, πάτησε σε δύο βάρκες, ψωνίζοντας και από τις δύο πλευρές. Χαμήλωσε τους τόνους και προσπάθησε να είναι και με τους διαφωνούντες, αλλά και με τους εμπνευστές του έργου, που της πρόσφεραν εκλογική στήριξη και φρέσκια πελατεία. Έτσι έμεινε μόνη η Συμπολιτεία να τα λέει έξω από τα δόντια και να τονίζει την αναγκαιότητα αλλαγής του σχεδίου. Καλύτερα να αργήσουμε λέγαμε, παρά να γίνει αυτό το λάθος, ακόμα και αν αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί η χρηματοδότηση. Η εξέλιξη δυστυχώς μας δικαίωσε.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά περνάνε τα χρόνια και συνηθίσαμε να βλέπουμε ερείπια, μπάζα και μισοτελειωμένες νησίδες, αποδεχόμενοι υποσυνείδητα μια μοίρα που δεν μας αξίζει. Ή μήπως μας αξίζει;

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Ούτε για μακεδονικό χαλβά;




Η γιαγιά Ρούλα έφτασε αισίως τα 80. Τη χρονιά που μας πέρασε, απέκτησε το πρώτο της δισέγγονο και μαζί με τα έξι εγγόνια της θα μπορούσες να πεις ότι είναι μια πολύ πλούσια και τυχερή γυναίκα. Και είναι βέβαια, γιατί έτσι μετριούνται τα πλούτη και η τύχη. Με ανθρώπους και αγάπη…

Ας δούμε  λίγο και την άλλη πλευρά του «πλούτου» της, αυτήν που σήμερα μετριέται με ευρώ. Η σύνταξή της είναι  320€. Πρόπερσι έπαιρνε ΕΚΑΣ 230€ και οι συνολικές αποδοχές της έφταναν τα 550. Πέρσι έπαιρνε ΕΚΑΣ 115€ και έφταναν 435 και από φέτος παίρνει ΕΚΑΣ 35€ και φτάνει να παίρνει μηνιαίως το εξωφρενικό ποσό των 355€!!! Ούτε τρεις και εξήντα δηλαδή!

Όταν οι πολιτικές σας, ναι αυτές που σώζουν τον τόπο όπως λέτε, κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και παράλληλα εξαθλιώνουν την τρίτη ηλικία, δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν και για τίποτα. Όταν στερείς στους ηλικιωμένους τη δυνατότητα να ζήσουν  αξιοπρεπώς, να κάνουν ένα δώρο στα εγγόνια τους και να τελειώσουν τη ζωή τους με γαλήνη, τι στο διάολο παλεύετε; Πόσα λεφτά σώσατε πια από τους συνταξιούχους των 300-400€ με το κόψιμο του ΕΚΑΣ; Και πού θα τα διαθέσετε; Στις τράπεζες πάλι, ε;

Και μετά απορείτε και δεν σας αρέσει που βλέπετε ηλικιωμένους να χειροκροτούν τα τάγματα των ναζιστών! ‘Όμως, οι πολιτικές αυτές είναι που τους στέλνουν κόσμο. Όταν δεν έχεις λεφτά να πάρεις μακεδονικό χαλβά, τσιμπάς και στις μακεδονικές ξαναζεσταμένες σούπες και σε όλα τα ακροδεξιά μασκαριλίκια.


Ευτυχώς η γιαγιά Ρούλα δεν τσιμπάει…