Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Μας την έκανες...


Πρόπερσι, ανήμερα τα Χριστούγεννα,
όταν έμαθα για τη βράβευσή σου  
χαιρόμουν πολύ
αλλά με προσγείωνες.

Φέτος, ανήμερα τα Χριστούγεννα,
όταν έμαθα για τη φυγή σου
μπούκωσα
αλλά θα μούλεγες:

"όταν σου αναγγείλουνε το θάνατό μου
κάνε ό,τι θα'κανες
αν σου χαρίζαν ένα άδειο βάζο
θα το γέμιζες λουλούδια
έτσι δεν είναι;"
 
Τουλάχιστον ήταν θηλυκό;
 
"Δεν σ΄ονομάζω Θάνατο,
Θανή σ΄αποκαλώ
αφού θα μ΄αγκαλιάσεις κάποτε,
σε προτιμώ γυναίκα"

Α.Α.Ζ.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"Eγώ θα φύγω,
αλλά οι ελιές που φύτεψα
εδώ θα μείνουν
έλαιον προσφέροντας
και έλεος σε όσους θα'ρθουν."

Ο,ΤΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΜΕ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ.

Αντιο φίλε.
Π.Π.

Ανώνυμος είπε...

Γλυκέ μας Αργύρη,

πάντα συμπαθούσες τη γοητεία των στρογγυλών τραπεζιών. Τα θεωρούσες ιδανικά για τη κουβέντα της παρέας, της ομήγυρης. Όλοι ίσοι μεταξύ τους.!! Έλεγες πόσο σε συναρπάζει η σφαιρική σκέψη.... το στρογγύλεμα των πραγμάτων...τους μικρούς ή μεγάλους κι "Ελαστικούς" κύκλους...!!! Αντιπαθούσες τα τετράγωνα τραπέζια, το τετραγωνισμό της σκέψης, το περιορισμό της, τον εγκλωβισμό της.! Διαθέτεις μια τεράστια στρογγυλή ψυχή που όλους τους αγκάλιασες! Νοιώθω πολύ τυχερός για την ζεστασιά που μου χάριζες από τότε που σε γνώρισα.... πολύ σκληρό το κρύο από χθες...
Δήλωνες πάντα "μετανάστης"..... Σεπόλια, Παρίσι, Ολλανδία, Βέλγιο, Θροφαρί... ....κι ακόμα συνεχίζεις.!! Στα βιαστικά όμως...? Είχες ακόμη να δώσεις... και θα δίνεις.!
Πάντα με το δικό σου τρόπο... απλά και ταπεινά.!!
Όλοι ξέρουμε ότι το κατάφερες, "να πυκνώσεις το σύμπαν"!!

{Κ. Π. Χ.}