Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΝΕΩΝ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ...

Ο Γιάννης Μαντζίκος, πρόεδρος του ΤΟΣΥΝ Ξυλοκάστρου, έστειλε την παρακάτω επιστολή που δημοσιεύεται στη σημερινή ΣΦΗΚΑ:

Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΘΕΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Στο προεκλογικό φυλλάδιο της Κίνησης Πολιτών τον Οκτώβριο του 2006, η νυν Δημοτική Αρχή εξήγγειλε την πρόθεση της για θέσπιση «Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας» όπως το αποκαλούσε. Τον Μάρτιο του 2008 όποτε και έγιναν οι εκλογές για το Τοπικό Συμβούλιο Νέων του Δήμου Ξυλοκάστρου, υπήρξαν δηλώσεις περί «κομματικών στρατών» και θεσμών που έχουν σκοπό «να διαιρέσουν τους νέους».

Χωρίς καμιά διάθεση αντιπαράθεσης και επιθυμώντας να γνωρίζουν οι δημότες και ιδιαίτερα οι νεότεροι δημότες τα γεγονότα ως έχουν, θέτουμε μια σειρά «προβληματισμών» προς την Δημοτική Αρχή.

- Ένας θεσμός ψηφισμένος από την βουλή των Ελλήνων, όπως είναι τα Τοπικά Συμβούλια Νέων, εξ ορισμού, δεν μπορεί να είναι κομματικός και να έχει σκοπό να διαιρέσει σε τοπικό επίπεδο τους νέους. Με τον ίδιο συλλογισμό τότε, ένα αντίστοιχο «Δημοτικό Συμβούλιο Νεολαίας», θα ήταν ένα προπαγανδιστικό όργανο της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής.

- 12 μήνες μετά την εκλογή μας, παρά τις υποσχέσεις για παραχώρηση γραφείου και παροχή διευκολύνσεων, παραμένουμε «νομάδες».

- Σε σειρά εκδηλώσεων καλοκαιρινών και μη, δεν λάβαμε καμία πρόσκληση συμμετοχής.

- Προσκλήσεις από Πολιτική Νεολαία του Δήμου Ξυλοκάστρου για διεξαγωγή εκδήλωσης χρειάστηκαν 50 ημερολογιακές ημέρες για να μας παραδοθούν.

- Η Δημοτική Αρχή προβάλει μέσα από την εφημερίδα της Κίνησης Πολιτών του Δήμου Ξυλοκάστρου, την ύπαρξη Γραφείου Ενημέρωσης Νέων στο ΚΕΠ.

- Ο Δήμος Ξυλοκάστρου έχει το «προνόμιο» να διαθέτει την μοναδική ιστοσελίδα στην Ελλάδα, όπου δεν αναφέρει την ύπαρξη του ΤΟΣΥΝ, ενώ αναφέρονται «δραστηριότητες» του.

- «Εκπρόσωποι» του ΤΟΣΥΝ ταξιδεύουν στην Σλοβακία για ενημερωτικό σεμινάριο.

Ας δώσουμε μερικές απαντήσεις:

-Το Τοπικό Συμβούλιο Νέων του Δήμου Ξυλοκάστρου είναι εκλεγμένο με δημοκρατικές διαδικασίες και οι εκλεγμένοι του αντιπρόσωποι δεν είναι προσωπική επιλογή κανενός Δημάρχου είτε άλλου αξιωματούχου.

-Παρά τις αρχικές δηλώσεις για πολιτική «ανοικτών θυρών», η Δημοτική Αρχή δεν προχώρησε στην εξεύρεση έστω ενός ελαχίστου χώρου για την στέγαση μας. Υπάρχει βέβαια το ελαφρυντικό της ανυπαρξίας πόρων για το Τοπικό Συμβούλιο Νέων και το γεγονός ότι ο θεσμός δεν χρηματοδοτήθηκε αναλόγως. Θα υπήρχε όμως η ίδια δυσκολία για το «Δημοτικό Συμβούλιο Νεολαίας»…?

Αναφορικά με τον βαθμό κομματικής ταύτισης του θεσμού και του υπογράφοντος, εμπράκτως έχουμε αποδείξει και τονίσει, ότι συνεργαζόμαστε κυριολεκτικά με όλους.

-Η σχεδόν πραξικοπηματική παράκαμψη του ΤΟΣΥΝ και η προβολή του Γραφείου Ενημέρωσης Νέων (το οποίο ασφαλώς δεν βλέπουμε ανταγωνιστικά) έχει ίσως στόχο να απαξιωθεί η δράση μας. Θεωρούμε δε, πως η παράλληλη δράση και συνεργασία του ΤΟΣΥΝ με το Γραφείο Πληροφόρησης Νέων θα είχε σημαντικά αποτελέσματα και θα συνέβαλε ουσιαστικά, εφόσον όμως υπάρξει δίαυλος επικοινωνίας. Από την στιγμή όμως που κύριο ρόλο στην ενημέρωση των Νέων αναλαμβάνει το Γραφείο Πληροφόρησης και το ΤΟΣΥΝ απενεργοποιείται, προκύπτει θέμα. Εξηγούμεθα, πρόκειται για παθογένεια του τοπικού πολιτικού συστήματος, όταν δύο όργανα-εργαλεία πολιτικής για τους νέους, δεν συνεργάζονται.

Σημειώνουμε δε, ότι από τον Σεπτέμβριο του 2008, έχουμε προτείνει την δημιουργία Γραφείου Εργασίας, το οποίο άλλωστε προβλέπεται από τον Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα. Οπότε τυχούσα επιχειρηματολογία ότι αντιδρούμε μηχανιστικά και βλέπουμε ανταγωνιστικά οτιδήποτε, εμπίπτει στην σφαίρα του φαντασιακού.

Σεβόμαστε τους θεσμούς και για αυτό άλλωστε τιμούμε με την παρουσία μας (θεωρούμε) το Δημοτικό Συμβούλιο συνεχώς. Οτιδήποτε αφορά την νεολαία έχουμε την αίσθηση ότι γίνεται για το «κοινό καλό» των νέων του Δήμου μας και σαφώς θα έπρεπε να λειτουργεί υπό κλίμα συνεργασίας και αλληλοσυμπλήρωσης, επ’ ουδενί με τακτικές bypass και δουρείων ίππων.

Με το μέχρι τώρα έργο μας, ταπεινά και διακριτικά προχωράμε, προσπαθούμε να ωθήσουμε τον Δήμο μας και τη νεολαία του στην αναζήτηση ενός καλύτερου τοπικού μέλλοντος. Δεν εκλεχθήκαμε για να κάνουμε φιέστες και γιορτές, είμαστε εδώ για προωθούμε με συνέπεια, διακριτικότητα και απαλλαγμένοι από συμπλέγματα του παρελθόντος, τα συμφέροντα των νέων συνδημοτών μας.

ΠΡΟΣ DIOGENIS ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ BLOGGERS...

Λοιπόν, επειδή ο φίλος μας ο diogenis, μάς μοστράρει φωτο με βάρκες, τοπία, μπακαλιαράκια και λοιπά και επειδή σ' εμάς τους bloggers δεν ταιριάζουν τα "φάτε μάτια ψάρια.." κλπ των πολιτικάντηδων, περιμένουμε πρόσκληση blogo-ψαρο-ουζο-κατάνυξης, για να εκτιμήσουμε αυτά που διαφημίζει.
Από "λόγια" πήξαμε, δεν θέλουμε άλλα. "Έργα" θέλουμε... και κανά παγάκι!

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Εστιατόριο η Πολιτισμός;

Στο Ρέθυμνο η δημοτική αρχή πρωτοπορεί, τολμά και αποφασίζει να επενδύσει στην τέχνη και μάλιστα στην σύγχρονη.
Δημιούργησε ένα μουσειακό χώρο σύγχρονων προδιαγραφών 1000τμ, αξιοποιώντας υπάρχοντα κτίρια και ονομάζοντας την νέα μεγάλη πλατεία που ενοποιεί το ιστορικό κέντρο «πλατεία Πολιτισμού».
Το βασικό κτίριο ήταν Ενετικό, έγινε εργοστάσιο σαπουνιού και με χρήματα του Γ' ΚΠΣ και αφού παρέμεινε η παλιά του μορφή, το κέλυφος, αποκτήθηκε υποδομή σύγχρονη.
Το κέντρο του Ρεθύμνου είναι εικαστικός προορισμός πανελλήνιος και ενίοτε διεθνής. Το μουσείο έχει δύο επίπεδα και θα φιλοξενεί: περιοδικές εκθέσεις, προβολές, διαλέξεις, μουσικές εκδηλώσεις μικρού μεγέθους, καθώς και τον καφέ με βιβλιοθήκη και το πωλητήριο.
Υπάρχει ασφαλώς η δυνατότητα να συμμετέχουν σχολεία σε εκπαιδευτικά προγράμματα του μουσείου.

Στο Ξυλόκαστρο οι αποθήκες Φραντζή προσανατολίζονται στην εστίαση.
Ξανάρχισαν οι εργασίες, αφού καταστράφηκε η πρόσοψη και δεν φαίνεται η δημοτική αρχή να αντιλαμβάνεται πόσο λάθος έχει κάνει με τα σχέδια που θέλει να υλοποιήσει αγνοώντας τις διαφορετικές προτάσεις που έχουν ακουστεί και δημοσιευθεί.
Έτσι λοιπόν παραθέτω εδώ ένα ακόμη παράδειγμα διαφορετικών αντιλήψεων, που βοηθούν την πόλη, την αναπτύσσουν και οικονομικά, εστιάζοντας στον πολιτισμό και ΟΧΙ στο τσιμέντο, βοηθούν τους κατοίκους να προσανατολισθούν σε άλλους τρόπους επιδίωξης οικονομικής ευμάρειας από την αντιπαροχή και βέβαια τις νέες γενιές κοντά στις τέχνες, ώστε να ανθίσει η πόλη καλλιτεχνικώς και όχι οικοδομικώς.

ΥΓ: Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από άρθρο της Φ. Μπάρκα στην Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία.

Λουκάς Ψαράκης

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ 6ο ΤΕΥΧΟΣ...

Ελέω Πευκιά καθυστέρησε το 6ο τεύχος του περιοδικού μας "Οι Αρμονίστας", αλλά δεν πάει άλλο. Καθυστερήσαμε, αλλά το δάσος είναι θέμα υψηλής προτεραιότητας. Αν κάποιος θέλει να στείλει κάτι, πρέπει να βιαστεί. Προλαβαίνει - δεν προλαβαίνει, χωράει - δεν χωράει. Θα αραιώσουν οι αναρτήσεις για λίγες μέρες, αλλά αν χρειαστεί θα παρεμβαίνουμε. Εδώ θάμαστε...

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Ο "ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ" ΚΑΤΑ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟ...

Αχ βρε Λάκη κι εσύ λες για "πολιτικό αυνανισμό"; Εντάξει εγώ, είμαι παλιόπαιδο και παλιοχαρακτήρας. Εσύ όμως;
Στο πρώτο βίντεο είναι στο δέκατο έκτο λεπτό (15:55) (αν θέλετε να το δείτε καλύτερα, πατήστε το link πάνω από το βίντεο). Για πιο γρήγορα, δείτε το δεύτερο, στο 5:25. Ο Λαζόπουλος το είπε λίγο πιο ...παραστατικά, αλλά με το ίδιο νόημα. Πολιτική χωρίς τους πολίτες είναι ...


Al Tsantiri Niouz - 09 Iouniou 2009-1


Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

ΤΡΙΑ ΠΑΝΟ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ...


Οι "Πολίτες για τη Σωτηρία του Πευκιά" έβαλαν τρία πανό στα κάγκελα του Πευκιά, το Σάββατο το βράδυ, πριν τις εκλογές.

Τα πανό έγραφαν:


ΤΑ ΠΕΥΚΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΡΘΙΑ

ΤΑ ΠΕΥΚΑ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝ

ΔΗΜΑΡΧΕ, ΤΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΕΥΚΙΑΣ;

με υπογραφή και στα τρία, 
"Πολίτες για τη Σωτηρία του Πευκιά".

Την Κυριακή το πρωί δεν υπήρχε κανένα. Τα απέσυρε το καθεστώς. Δεν καταφέραμε να τα δούμε για να έχουμε και φωτογραφίες, αλλά μας το είπαν τα μέλη της Επιτροπής. Πολλοί από αυτούς δεν ήξεραν με τι έμπλεξαν, αλλά θα μάθουν γρήγορα. Ήδη πρέπει να έχουν μάθει αρκετά...

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΛΛΙΩΣ...

Στο 99,92% της Επικράτειας τα αποτελέσματα σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007 και σε απόλυτους αριθμούς ψήφων είναι:

Η ΝΔ πήρε  -1.340.895  ψήφους
Το ΠΑΣΟΚ -850.159  ψήφους
Το ΚΚΕ -155.891  ψήφους
Ο ΣΥΡΙΖΑ -120.500  ψήφους
Ο ΛΑΟΣ + 94.470  ψήφους
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ + 103.333  ψήφους
Τα ΛΟΙΠΑ + 232.908  ψήφους
ΨΗΦΙΣΑΝ 2.036.734 ΛΙΓΌΤΕΡΟΙ
Θα προστεθούν κάποιοι λίγοι ψήφοι σε κάθε κόμμα, αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή. Για εκτιμήστε το κι έτσι...

Στην Κορινθία είχαμε στο 100%  των τμημάτων και σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007 :

Η ΝΔ πήρε  -20.244  ψήφους
Το ΠΑΣΟΚ  -13.837  ψήφους
Το ΚΚΕ  -1.124  ψήφους
Ο ΣΥΡΙΖΑ  -1.509  ψήφους
Ο ΛΑΟΣ  + 1.785  ψήφους
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ  + 1.400  ψήφους
Τα ΛΟΙΠΑ  + 3.236  ψήφους
ΨΗΦΙΣΑΝ 30.293 ΛΙΓΌΤΕΡΟΙ

Στο δήμο Ξυλοκάστρου στο 100% των τμημάτων και σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007 :

Η ΝΔ πήρε  -2.213  ψήφους
Το ΠΑΣΟΚ  -1.407  ψήφους
Το ΚΚΕ  -66  ψήφους
Ο ΣΥΡΙΖΑ  -180  ψήφους
Ο ΛΑΟΣ  + 212  ψήφους
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ  + 167  ψήφους
Τα ΛΟΙΠΑ  + 374 ψήφους
ΨΗΦΙΣΑΝ 3.113 ΛΙΓΌΤΕΡΟΙ

Έχει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία και η αποχή και η συμμετοχή. Ας τα δουν κι αλλιώς λοιπόν, όσοι ενδιαφέρονται...

Σάββατο 6 Ιουνίου 2009

ΚΡΕΜΑΣΤΕ ΜΑΣ ΑΝΑΠΟΔΑ...

Από τη σημερινή ΣΦΗΚΑ:

Στο περασμένο φύλλο, η Χριστίνα Κωλέττη μού έστειλε μια ανοικτή επιστολή, με τίτλο «Μίλα μου αλλιώς Ανδρέα». Η απάντηση επειδή είναι μακροσκελής, αλλά και γιατί, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι θέμα για την εφημερίδα, φιλοξενείται στο blog της Αρμονικής Ανάπτυξης. Εκεί όποιος ενδιαφέρεται μπορεί και να διαβάσει τα δύο κείμενα και να απαντήσει.

Χρειάστηκα, ούτε δυο, ούτε τρεις αλλά χίλιες δεκατρείς λέξεις (ακριβώς), για την παροχέτευση των συμπυκνωμένων αποβλήτων της επιστολής-έκπληξης. Δεν έχω μάθει και πολλά σε αυτόν τον τομέα από το δάσκαλό μου στην έκθεση, Τάκη Μιχόπουλο. Πολυλογά με ανεβάζει, πολυλογά με κατεβάζει. Μπορεί όταν μεγαλώσω (έχω ελπίδες ακόμα, γιατί όπως είπε κι η Χριστίνα μεγαλώνω αργά) να γίνω λιτότερος στο λόγο μου. Μπορεί, δεν είμαι και σίγουρος.

Αν έπρεπε σώνει και καλά να απαντήσω με λίγες λέξεις θα διάλεγα το επίγραμμα του Τάκη:

Κρεμάστε τους ανάποδα

να δουν το ψέμα αλήθεια.

Ταιριάζει απόλυτα και στην επιστολή, αλλά και στην εποχή που διανύουμε στο Ξυλόκαστρο. Εποχή που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένους και επαναλαμβανόμενους ψεκασμούς με «παραλογισμό», αναμεμιγμένου με κόκκους «αμφιβόλου ηθικής» και μπόλικο «δήθεν». Γίνεται μεγάλη και συστηματική προσπάθεια καταπολέμησης της λογικής, της ηθικής και της αλήθειας. Περαστικά μας…

 ΥΓ: Για αυτούς που ισχυρίζονται ότι ο όρος «πολιτικός αυνανισμός» ήταν μια χυδαία ανακάλυψή μου, να τους πληροφορήσω ότι τον δανείστηκα από τον Υποδιοικητή Μάρκος των Ζαπατίστας, που τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει ποιος είναι ο πραγματικός ορίζοντας του αγώνα τους και γιατί στους λόγους τους δεν μιλάνε για όλο το λαό, αλλά μόνο για τις κοινότητες που εκπροσωπούν. «Αν το κάναμε θα ήταν πολιτικός αυνανισμός», είπε σε ερώτηση που του έγινε το Μάρτιο του 2001. Εγώ απλώς το προσάρμοσα στην πολιτική παρατήρηση που έκανα.

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Ο Αντώνης κι ο καρκίνος…

Από τη σημερινή ΣΦΗΚΑ:

Δύο από τις «κρίσεις» που χρειάστηκε να διαχειριστεί  ο δήμαρχος Ξυλοκάστρου την τετραετία που διανύουμε, ήσαν το ξήλωμα κάποιων ανενεργών κεραιών στο βουνό της Παναγίας και το θέμα του Πευκιά.

Στην πρώτη περίπτωση, πιάστηκαν στα πράσα οι τσιγγάνοι που είχε στείλει ο δήμος (στα μουλωχτά), για να «απαλλοτριώσουν» τα σίδερα κάποιων εγκαταστάσεων, που όμως δεν έκαναν εκπομπή σήματος. Τα τοπικά κανάλια, που σε αυτά ανήκαν οι ιστοί και τα κοντέινερ, έπεσαν να τον φάνε. Με τη συνεχή παρουσία της μειοψηφίας του ΔΣ Ξυλοκάστρου, έγιναν πολλές εκπομπές, που θέμα τους ήταν η γκάφα της δημοτικής αρχής.

Η κορύφωση του δράματος έγινε στο δημοτικό συμβούλιο. Το σκηνικό ήταν έτοιμο από νωρίς. Κάμερες, κλακαδόροι και περίεργοι είχαν γεμίσει την αίθουσα. Μίλησαν (τρόπος του λέγειν) διάφοροι  και στο τέλος ήρθε η ώρα του δημάρχου. Για πρώτη φορά κατέβηκε από την έδρα και πήγε στο βήμα του συμβουλίου. Έδωσε ένα ρεσιτάλ ηθοποιίας, όπου στο σαιξπηρικό μονόλογό του, κυριάρχησε η λέξη καρκίνος. Έσωσε τις καλόγριες και τα γύρω χωριά από τον καρκίνο, αψηφώντας το νόμο.  «Παρανόμησα γιατί οι υπηρεσίες αδρανούσαν, για να σώσω τον τόπο από την ακτινοβολία». Το παράλογο ήταν ότι ενώ μίλαγε για καρκίνο και επικίνδυνες ακτινοβολίες, στον ίδιο μονόλογο αλλά για άλλους λόγους, έλεγε ότι ήσαν άχρηστα παλιοσίδερα. Θα μου πείτε τι σημασία είχαν αυτά για τους οπαδούς που είχε μαζέψει από κάτω; Καμία. Έτσι κι αλλιώς η λογική έχει μεταναστεύσει εδώ και χρόνια.

Στην περίπτωση του Πευκιά, με αφορμή τη βαμβακάδα, ήρθαν στην επιφάνεια πολλά στοιχεία που απέδειξαν ότι ο δήμος για πολλά χρόνια αδρανούσε και αδιαφορούσε για το δάσος. Οι πολίτες κινητοποιήθηκαν και για άλλη μια φορά η δημοτική αρχή βρέθηκε σε αμηχανία. Η κορύφωση αυτού του δράματος έγινε στην εκδήλωση του δήμου στο θέατρο «Άγγελος Σικελιανός». Και αυτή τη φορά ο καρκίνος είχε την τιμητική του. Η διαφορά τώρα ήταν ότι ο νόμος αποτελούσε σύμμαχο του δημάρχου. Πάλι ακούστηκαν πολλά και διάφορα, αλλά το κεντρικό σύνθημα ήταν το ίδιο: «Όχι στον καρκίνο. Με νερό θα καταπολεμήσουμε τη βαμβακάδα».

Μόνο να μην αποδειχθεί ίδιας αποτελεσματικότητας με το θαυματουργό «νερό του Καματερού». Θυμάμαι ακόμα που, δεκάχρονος τότε, έβαλα τη γιαγιά Παναγιώτα να πιει ένα παγούρι. Το ήπιε όλο, αλλά μετά από λίγους μήνες πέθανε. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα έχει την τύχη της ο Πευκιάς.

Ο καρκίνος λοιπόν, αποτελεί βασικό όπλο στη φαρέτρα του Αντώνη Κλαδούχου, στη διαχείριση κρίσεων. Τώρα θα μου πείτε: Αφού οι κεραίες ήσαν ανενεργές, τι καρκίνος και πράσινα φάρμακα; Γιατί δεν έριξαν τις κεραίες που εκπέμπουν; Γιατί δεν έχουν πειράξει καμία κεραία κινητής τηλεφωνίας, από αυτές που είναι πάνω και δίπλα σε σπίτια; Αν τους πειράζουν τα φυτοφάρμακα, γιατί δεν υλοποιούν το ευρωπαϊκό πρόγραμμα συλλογής και αποκατάστασης των φιαλών φυτοφαρμάκων, που τους προτείναμε πέρσι τέτοια μέρα (Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος); Χιλιάδες τοξικές φιάλες πέφτουν στις ρεματιές μας και μολύνουν χώματα, ποτάμια και θάλασσα. Μιας και είναι τόσο ευαίσθητοι με την υγεία μας, γιατί δεν κάνουν κάτι ουσιαστικό;

Η απάντηση είναι γνωστή. Ο καρκίνος, όπως και όλα τα θέματα, δεν μας νοιάζουν επί της ουσίας. Επί της εξ-ουσίας μας κόφτουν και μόνο.

Μια ζωή ΤΣΑΜΠΑ ΜΑΓΚΕΣ!!!

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΣΟΥ ΕΠΕΣΕ Ο ΦΕΡΕΤΖΕΣ...

Η πολιτική παράνοια στο Ξυλόκαστρο, έχει ξεφύγει από τα προβλεπόμενα όρια. Διαβάστε στη σημερινή ΣΦΗΚΑ, στη σελίδα 15, το άρθρο με τίτλο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΦΕΡΕΝΤΖΕΣ, του Μιχάλη Πούλου και θα καταλάβετε (τυπογραφικό λάθος είναι το όνομα, άλλος είναι ο συγγραφέας. Ο Γρηγόρης Κλαδούχος. Έχει και φωτογραφία του μάλιστα, χωρίς το φερετζέ). 
Από τη σπουδή του συγγραφέα, να βρει κάτι για να κατηγορήσει την Επιτροπή Πολιτών για τη Σωτηρία του Πευκιά, τη βαφτίζει "εθελοντική οργάνωση". Μετά την αμφισβήτηση της συνέλευσης για τον Πευκιά, έχουμε τώρα και την αυθαίρετη υπόθεση (αξίωμα στην προκειμένη), ότι η Επιτροπή που προκύπτει από μία συνέλευση και αναλαμβάνει να προωθήσει κάποια ζητήματα, είναι "εθελοντές" και συγκρίνονται με τους "Γιατρούς του κόσμου" , τον Ερυθρό Σταυρό και τους Αιμοδότες (όλα αυτά επειδή προσφέρουν και εθελοντική εργασία;;;).
Έτσι λοιπόν κατακεραυνώνονται, επειδή τόλμησαν (οι πολίτες!) να κάνουν κριτική στη δημοτική αρχή. Σα δεν ντρέπονται! Πού ακούστηκε "Επιτροπή Πολιτών" να αμφισβητεί εξουσία; Χάλασε ο κόσμος... 
Συνολικά το άρθρο σφύζει παραλογισμών και αυθαιρεσιών, αλλά το να μη δίνουμε το δικαίωμα κριτικής στους πολίτες, ξεφεύγει από κάθε ...έλεγχο! 
Τελικά, πρέπει να ψέκασαν την πόλη αντί για τα πεύκα. Ο παραλογισμός κυρίευσε τα πάντα. Κάθε εβδομάδα έχουμε και νέο χτύπημα. Φυλαχτείτε και ο σώζων εαυτόν σωθήτο...

ΥΓ1: Να σημειώσω εδώ ότι εκτός του ότι δε μετέχω (για να μην έχουν να λένε), διαφωνώ σε πολλά πράγματα με την Επιτροπή και με τον τρόπο που χειρίζεται το ζήτημα του Πευκιά. Όμως, τέτοια λάσπη και τέτοια συκοφαντία, δεν πετάγεται ούτε σε καθεστώτα δύσκολα. 

ΥΓ2: Διαπιστώνει, λέει, κάθε ημέρα σημαντικές παράπλευρες αλλοιώσεις εννοιών. Το είδωλο του άρθρου του στον καθρέφτη κοίταγε μάλλον. Τέτοιες αλλοιώσεις δεν τις κάνουν ούτε οι πολιτικά και αυτοδιοικητικά αναλφάβητοι. 

ΥΓ3: Ακόμα και έτσι να ήταν (που δεν είναι), οι "εθελοντές" δεν έχουν δικαίωμα κριτικής; Γιατί; 

ΥΓ4: Η υπομονή έχει και τα όριά της. Και η λογική όρια έχει, αλλά ξεπερασμένα απ' ότι φαίνεται. Η ανοχή τελείωσε. Τελείως! Το άσπρο είναι άσπρο και δεν θα σας αφήσουμε να το κάνετε μαύρο. Σας αφήναμε τόσο καιρό να λέτε ότι θέλετε και δεν σας απαντούσαμε, αλλά το παρακάνατε. Από δω κι εμπρός, θα τα ακούτε!

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

"ΛΟΥΤΡΟ" ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ...



Λένε: "Χρειάζεται να δημιουργηθούν εθελοντικές ομάδες για να κοπούν τα χορτάρια, καθότι ο δήμος δεν διαθέτει χρήματα!" (2 με 3 μεροκάματα)
Έχει γίνει η έλλειψη χρημάτων πυροσβεστήρας στο στόμα των διοικούντων, γιατρεύει τη νόσο της απραξίας. Αφού νοιάζονται όπως λένε, γιατί δεν δημιουργούν μία τέτοια ομάδα όλοι αυτοί που διοικούν το δήμο, να τους δούμε να κόβουν χορτάρια; Γιατί αν υπάρξει καμία φωτιά, δεν νομίζω να βρουν σαν δικαιολογία την έλλειψη χρημάτων.
Είναι όμως παράδοξο, να ακούς, κάποιους με όραμα, να προσπαθούν να δικαιολογήσουν την εξουσία χρησιμοποιώντας την ίδια καραμέλα. Ειδικά όταν οι ίδιοι την κατακεραύνωναν για απραξία πριν!
Τότε δηλαδή είχε τα μέσα και δεν έπραττε, ενώ τώρα που έχουν γίνει συνοδοιπόροι, δεν έχουν τα μέσα για να πράξουν;
Μήπως το όραμα έχει μεταλλαχθεί;
Μήπως βλέπουν να παράγεται έργο;
Δεν μας το δείχνουν να το δούμε;
ΥΓ: Τα χορτάρια στο Λουτρό εξαφανίστηκαν! Στην άκρη του δρόμου τουλάχιστον. Στο βάθος δεν φαίνονται και πολύ!
Λάμπης Φίλης

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009

ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Α, έχουμε κι εκλογές την Κυριακή. Ευτυχώς, δεν γίνονται και πολύ συχνά, αλλά πολύ φοβάμαι ότι στο μέλλον αυτό θα αλλάξει.
Υποψιάζομαι ότι κατά το 2040, θα γίνονται κάθε Κυριακή για να επικυρώνουν ή όχι τις δημοσκοπήσεις της εβδομάδας. Έτσι κι αλλιώς από τώρα, μας ...δημοσκοπούν κάθε μέρα, μήπως έχουμε αλλάξει διάθεση από χθες. Αποτελέσματα δείχνουν κάθε βράδυ και μας αναλύουν πόσο επηρέασε τη γνώμη μας η χθεσινή παπαρολογία των βραδινών δελτίων. Μας λένε δηλαδή ότι είμαστε κουτοί και ότι η άποψή μας μεταβάλλεται μέρα με τη μέρα, ανάλογα με αυτά που αποφασίζει η τηλοψία να προβάλλει. Κι εμείς τους κοιτάμε.
Θα γίνει κάτι σαν το ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ. Βέβαια, δεν θα τρέχουμε σε εκλογικά κέντρα. Θα πατάμε κουμπιά, στην τηλεόραση μάλλον. Θα είμαστε on line και όποιος τολμά να μην ψηφίσει θα χάνει το σήμα στο χαζοκούτι, μέχρι την άλλη εκλογή. Θα μας δημοσκοπούν τις καθημερινές και θα επικυρώνουμε την απόφασή μας την Κυριακή. 
Ο αναλυτής κ. Σουρταφερτζής θα εξηγεί γιατί ο Μήτσος ο Σιδεράς (όχι του "Βίος", άλλος)  τη Δευτέρα έλεγε έτσι, την Τετάρτη αλλιώς και την Κυριακή έκανε την έκπληξη και ψήφισε διαφορετικά. Σχετικά περιοδικά θα κυκλοφορούν καθημερινώς, με προβλέψεις, ποσοστά και τα σχετικά. Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας μοιάζει, αλλά με τα χάλια που έχουμε σήμερα όλα είναι πιθανά.
Θα μπορούσε να αλλάζει κάτι με τις εκλογές. Ίσως τότε να τις απαγόρευαν, θα μου πείτε. Η δύναμη πάντως, είναι ακόμα στα χέρια μας. Αυτά που ψωνίζουμε (ή δεν ψωνίζουμε) και αυτά που ψηφίζουμε (ή δεν ψηφίζουμε) θα μπορούσαν να αλλάξουν πολλά. 
Δυστυχώς όμως, έχει ακόμα δίκιο ο Κώστας Καρυωτάκης, ο συμπατριώτης του Τι Με Λες από τη Συκιά, που είχε πει πριν από ογδοντατόσα χρόνια, στην Ωδή για τον Κάλβο:
Μικράνμικράν, κατάπτυστον 
ψυχήν έχουν αι μάζαι, 
ιδιοτελή καρδίαν 
και παρείαν αναίσθητον 
εις τους κολάφους.

Ξέρω, ξέρω. Οι μάζες είναι αυτό και το άλλο και το παράλλο και το ποίημα ακούγεται λίγο κάπως, ε; Αλλά τι να κάνουμε που μάζες είμαστε όλοι, που μας άγουν και μας φέρουν με μια κολοσυσκευή που βάλαν στο σαλόνι μας; Και υπ' όψιν ότι τότε που το έγραψε δεν ήμασταν και τόσο χάλια σα λαός. Φανταστείτε τι θα έγραφε σήμερα!
Θα ξυπνήσουμε κάποτε λέτε; Έτσι πιστεύω κι εγώ, ότι κάποτε θα ξυπνήσουμε. Μπορεί να μην το προλάβουμε, αλλά κάποτε θα γίνει. Γι' αυτό παλεύω, μπας και κάποιος σπόρος μείνει ζωντανός και φυτρώσει. Γι' αυτό και αντέχω ακόμα. Ευτυχώς κιόλας, που συνέχεια γνωρίζω κι άλλους που φυτεύουν σπόρο γνήσιο και δεν απογοητεύομαι από τους "μεταλλαγμένους". Ευτυχώς...

ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΥΜΕ...

Με μεγάλη ανυπομονησία περιμένουμε και φέτος τα μηνύματα μικρών και μεγάλων αρχόντων για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, που γιορτάζεται στις 5 Ιουνίου κάθε χρόνο.
Στην περσινή μας ανάρτηση (θυμηθείτε εδώ), είχαμε κάνει μία συγκεκριμένη πρόταση προς τους αυτοδιοικητικούς του νομού, που αφορούσε στη συλλογή και αποκατάσταση των φιαλών φυτοφαρμάκων. Αργότερα βρήκαμε ότι υπάρχει σχετικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα που την υλοποιεί (εδώ). Κανένα αυτοδιοικητικό αυτί δεν ίδρωσε.
Αγαπημένοι μας ταγοί, βαρεθήκαμε τα λόγια και τα μηνύματα. Κάντε κάτι ουσιαστικό, χειροπιαστό, καινούριο. Κάντε μας μια έκπληξη!!!

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Η απάντησή μου στη Χριστίνα...

Στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας ΣΦΗΚΑ η συμπολίτισσα Χριστίνα Κωλέττη, δημοσίευσε μια ανοικτή επιστολή προς εμένα (θυμηθείτε εδώ). Στενάχωρα πράγματα. 
Η απάντησή μου είναι η παρακάτω:

Πυρομαντικά μόνο μιλάω… 

Ρομαντική Χριστίνα, διάβασα το σχόλιό σου, που αναφερόταν στο δικό μου, σχετικά με τον «πολιτικό αυνανισμό». Όντως αφορούσε στο Γρηγόρη και σχολίασα για πρώτη φορά σε άρθρο μου, ένα από τα τόσα μειωτικά και ειρωνικά σχόλια, που έχει γράψει τα τελευταία δυόμισι χρόνια για μένα και για τις συλλογικότητες που μετέχω. «Αρμονική Ανάπτυξη», «Πρωτοβουλία για τη Σωτηρία του Κορινθιακού» αλλά και αρκετοί Αρμονίστας, έχουν δεχθεί καντάρια λάσπης και απαξίωσης. Το γιατί το κάνει δεν είναι ούτε του παρόντος, αλλά ούτε και της ειδικότητάς μου.

Αυτό λοιπόν και η «Λύρα», απ’ ότι φαίνεται άγγιξαν παρθένες χορδές σου και σε ώθησαν να πάρεις θέση, πρώτη φορά δημόσια, για κάτι που σε ενόχλησε. Ως γεγονός είναι θετικό. Ελπίζω να σε ενοχλήσουν κι άλλα πράγματα στο μέλλον και πιστεύω ότι στον «αγγελικό» κόσμο που ζούμε, θα βρεις αφορμές και γι’ άλλες παρεμβάσεις. Λείπουν τόσο, οι δημόσιες τοποθετήσεις πολιτών στον τόπο μας!

Επί της ουσίας του σχολίου, τώρα. Δεν θέλω να σου αποδείξω με λόγια ότι δεν είμαι άσεμνος, ανήθικος, ασεβής, ανερμάτιστος, ανώριμος, αγενής, παλιόπαιδο και παλιοχαρακτήρας!!!  Θα έπρεπε να το είχες καταλάβει, τόσα χρόνια που γνωριζόμαστε και συνεργαζόμαστε σε συλλόγους και δράσεις. Στη συνέχεια του κειμένου σου, κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται κιόλας.

Στο τελευταίο μέρος του,  γίνεται φανερό  ότι έχουμε τελείως διαφορετικά κριτήρια εκτίμησης αξιών και ανθρώπων, οπότε μάλλον είναι ανώφελο να προσπαθήσω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Να στο εξηγήσω καλύτερα αυτό και για να το κάνω πιο απλό, ας εστιάσουμε στην αυτοδιοίκηση (αν και αυτά ισχύουν γενικότερα).

Υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται με τα κοινά και δεν έχουν κάτι να μας πουν. Κενόν. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, που λένε κάτι. Πολλοί από αυτούς το λένε και ωραία. Να ξέρεις όμως, πως αυτό από μόνο του, εμένα δε μου λέει τίποτα πια. Μπορεί κάποιος να λέει τα «12 Ευαγγέλια» της Αυτοδιοίκησης, αλλά δεν μου φτάνει για να τον αποδεχτώ και να τον ανακηρύξω «θησαυρό ανεκτίμητο». Απαραίτητη προϋπόθεση για μένα είναι τα λόγια του, να συμβαδίζουν με τα πεπραγμένα του. Τα Ευαγγέλια άλλωστε υπάρχουν καταγεγραμμένα και η μεταφορά τους στην τοπική διάλεκτο δεν είναι το μείζον. Αν τους συγκρίνεις βέβαια, με αυτούς που συνήθως συναντάς στην τοπική πολιτική σκηνή και δεν ξέρουν ούτε το αλφάβητο της Αυτοδιοίκησης, αυτοί που απαγγέλλουν «ιερό λόγο» ξεχωρίζουν. Δεν μου φτάνει όμως.

Για παράδειγμα, όταν κάποιος έχει δείξει με την πορεία του ότι μπορεί να κάνει τα πάντα για να πιάσει στασίδι, ότι και να λέει δεν μ’ ενδιαφέρει. Αν π.χ. κατεβαίνει σε τοπικές εκλογές και κατηγορεί λυσσαλέα τον αντίπαλό του, μετά προσχωρεί σε αυτόν και σωπαίνει, στις επόμενες εκλογές κατεβαίνει μαζί του, παίρνει αξιώματα και μόλις τα χάνει ξαναβρίσκει τη μιλιά του, όποιο εμπνευσμένο όραμα και να απαγγέλλει, για μένα δεν είναι θησαυρός, είναι ζημιά. Όπως δεν είναι θησαυρός πια και ο Γρηγόρης, που η ηθική και τα οράματα που πάντα πρότασσε (στα λόγια) και προσπαθούσαμε να πείσουμε τον κόσμο να τα προτάξει και αυτός, ισοπεδώθηκαν από τις πράξεις του.

Αυτοί λοιπόν, λόγω «ικανοτήτων», καταφέρνουν με τα ωραία λόγια τους, κάποιος κόσμος να τους πιστεύει. Με τις πράξεις τους όμως, σύντομα τους απογοητεύουν και καταλήγουν οι περισσότεροι να λένε το γνωστό, απαξιωτικό και άδικο «Όλοι τους, ίδιοι είναι».

Αυτό, για τη δική μου πολιτική αντίληψη, είναι πολύ μεγάλο κακό. Με τις παρεμβάσεις μου, προσπαθώ να πείσω τον κόσμο να συμμετέχει, να ασχολείται, να ενοχλείται. Αυτοί όμως, τους βουλιάζουν πιο βαθιά στον καναπέ τους.

Ειδικά για τους συγκεκριμένους δύο «εμπνευσμένους οραματιστές» που μιλάς, έχω σαφή άποψη για τα έργα και τις ημέρες τους, οπότε τα λόγια τους δεν μπορούν να μου προσφέρουν «εμπειρίες και ικανοποιήσεις». Μόνο ανακατωσούρα μού προκαλούν. Δεν κατηγορώ βέβαια εσένα, που τους τιμάς και τους σέβεσαι, απλά σου λέω ότι εγώ δεν μπορώ να το κάνω. Είναι άλλα τα κριτήριά μου. Από λόγια και κούφιες θεωρίες μπούχτισα. Όπως λες κι εσύ, από τύπους «ανερμάτιστους χορτάσαμε στις μέρες μας».

Έτσι λοιπόν, περνάει σε δεύτερη μοίρα η απόδειξη ότι δεν είμαι ελέφαντας. Έχουμε συνυπάρξει για χρόνια σε συλλόγους γονέων, δασοπροστασίας και περιβαλλοντικές δράσεις. Αν επέλεξες ένα υστερόγραφο στα τόσα άρθρα που γράφω και στα διάφορα που συμμετέχω και έβγαλες όλα αυτά τα προσβλητικά συμπεράσματα, τότε τι να πω; Ένα μόνο σου ξαναλέω: Λόγια – Έργα.

Πάντως Χριστίνα, δεν σου κρύβω ότι απογοητεύτηκα από τα γεμάτα παραλογισμούς, «ρομαντικά» σου λόγια. Απογοητεύτηκα από μένα, κυρίως. Αυτό που μου λες εκ των υστέρων, ότι «λόγω υψηλών απαιτήσεων που έχεις από μένα», έγραψες όλον αυτό τον … οχετό, ως «χρύσωμα χαπιού» το εκλαμβάνω και όχι ως την πραγματική αιτία. Αν ήθελες πραγματικά να με συμβουλεύσεις, θα το χειριζόσουν διαφορετικά. Είχες την άνεση. Ας είναι όμως. Έχω αρχίσει και τα συνηθίζω αυτά…

Ας κρατήσουμε τα καλά της υπόθεσης.

Σου εύχομαι, τώρα που πήρες το βάπτισμα του πυρός, να συνεχίσεις να λες τη γνώμη σου δημόσια και για άλλα θέματα. Έστω και από σπόντα, κατάφερα να προκαλέσω κάτι καλό. Για τη δημοκρατία στο δημοτικό μας συμβούλιο τι λες; Για τους άρχοντές μας; Για τις Αποθήκες Φραντζή; Για τον Πευκιά, τι γνώμη έχεις; Τι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνουμε τώρα; Γράψε κάτι. Κάνει καλό στους υπεύθυνους, να μιλάνε οι πολίτες. Οι σεβαστοί σου φίλοι και «εμπνευσμένοι οραματιστές» τι λένε για το δάσος; Όχι τι θεωρητικό έλεγαν κάποτε, αλλά τι πρέπει να γίνει τώρα, θα μας πουν;

Να ξέρεις επίσης, ότι η έννοια «πολιτικός αυνανισμός», δεν είναι ούτε χυδαία ούτε ασεβής. Πιστεύω ότι είναι η πιο κατάλληλη περιγραφή για την πολιτική που ακολουθεί ο Γρηγόρης τα τελευταία χρόνια, γράφοντας συνεχώς για το τι έλεγε κάποτε, μη μετέχοντας σε καμία συλλογική διαδικασία και δράση. Κοίτα στην εφημερίδα, πιο πάνω από το άρθρο σου και θα το διαπιστώσεις. Το τι έκανε ή το τι προτείνει να κάνουμε για συγκεκριμένα προβλήματα δεν το έχουμε ακούσει. Μόνο το τι, θεωρητικό πάντα, είχε πει κάποτε. Αν τα λόγια όμως μένουν …θεωρία και δεν προσπαθούμε να τα κάνουμε πράξη, κάνουμε μισή δουλειά. Τότε λέγαμε, λέγαμε, αλλά δεν κάναμε τίποτα. Τώρα, εμείς προσπαθούμε με δράσεις να κάνουμε πράξη αυτά που πιστεύουμε. Σωστά ή λάθος, προσπαθούμε.

Κάποτε ήταν αδελφός μου. «Ήηηητανεεεε» όμως, που έλεγε κι ο Αλεκάν στη Βαβέλ, δεν είναι. Ευτυχώς που,  χωρίς να το επιδιώκουμε, όλο κάτι γίνεται και ξεσκαρτάρουμε. Ευτυχώς… 

Ανδρέας Απ. Ζάρρος 

Ένας πυρομαντικός Ξυλοκαστρίτης