Παρασκευή 22 Απριλίου 2022

Λείπεις...

 


Λείπουν σε όλους τα ποιήματά σου. Τα "ζαχαρωμένα βότσαλα, που πάνω που πας να γλυκαθείς, σπας τα δόντια σου". Σε μας, λείπει και η παρέα σου.. 

Παρασκευή 8 Απριλίου 2022

«Από την Αλεξάνδρεια στο BERLIN»...

 



Μετά από καιρό βγαίνω ξανά στα …δίχτυα και στον εικονικό κόσμο, για να μοιραστώ μαζί σας κάτι πολύ όμορφο. Πνιγμένοι από την ασχήμια του κόσμου που έχουμε φτιάξει, παλεύουμε ν’ ανέβουμε λίγο στην επιφάνεια, να πάρουμε ανάσες για ν’ αντέξουμε. Άνθρωποι που σκαρώνουν ομορφιές, άνθρωποι που αντιστέκονται, που παλεύουν για μια αξιοπρεπή ζωή ή που ψάχνουν να βρουν ουρανό, η μουσική, τα βιβλία, οι αγαπημένοι μας συνοδοιπόροι στο ταξίδι αυτό οικογένεια και φίλοι, είναι αυτά που κυρίως μας δίνουν οξυγόνο και κουράγιο…

Αυτή τη φορά ένα βιβλίο είναι ο λόγος της ανάρτησης. Το βιβλίο «Από την Αλεξάνδρεια στο BERLIN» του Γιώργου Ποριάζη, ενός αγαπημένου φίλου που συναντήθηκαν οι ζωές μας πριν 31 χρόνια, όταν δούλεψα «στη λέσχη του», το θρυλικό κλαμπ BERLIN στο Θησείο. Η αλήθεια είναι ότι δεν θα ήμουν καθόλου αντικειμενικός κριτής του βιβλίου, αν δεν είχα εκπαιδευτεί να παίρνω απόσταση όταν διαβάζω βιβλία φίλων και στη συγκεκριμένη περίπτωση να μην με παρασύρει η αγάπη και η εκτίμηση που έχω για τον συγγραφέα. Ήταν δύσκολο, μιας και η εποχή που ήμουν τους χειμώνες στο BERLIN και τα καλοκαίρια στο ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ στη Σέριφο, του επίσης αγαπημένου Παντελή Κουλαμά, ήταν από τις πιο όμορφες περιόδους της ζωής μου, παρέα με πολλούς αγαπημένους φίλους, όπως η Μιλένα Αγγουρά και ο Κώστας Πουλαντζάς που με έφεραν στο BERLIN, ο Πλούταρχος Βασιλάκης, ο Μάκης Μηλάτος, ο Άκης Λαδικός κ.α. Όμως αν το βιβλίο δεν άξιζε δεν θα σας κούραζα σήμερα. Θα το διάβαζα, θα το ευχαριστιόμουνα και θα το κρατούσα για μένα…

Γνωρίζοντας τον Γιώργο και την τελειομανία του, ήμουν πολύ περίεργος να δω πώς τα πήγε με το πρώτο συγγραφικό του σκάρωμα. Και δεν άργησα να καταλάβω ότι πάλι τα έχει καταφέρει. Από τις πρώτες σελίδες, που μας περιέγραφε τα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, κατάφερε να με κάνει να περιπλανιέμαι κι εγώ στους δρόμους της, να αισθάνομαι τον θαλασσινό αέρα της Μεσογείου, να μυρίζω τις μυρωδιές της αγοράς της ιστορικής και κοσμοπολίτικης πόλης της Αιγύπτου και να νιώθω περισσότερο ότι βλέπω ταινία, παρά ότι διαβάζω βιβλίο. Μαζί κρυβόμουν κι εγώ στους βομβαρδισμούς της Αλεξάνδρειας (συγκλονιστικά γραμμένο και δυστυχώς επίκαιρο το αντιπολεμικό μήνυμα του Γιώργου) και μαζί του μπήκα στο καράβι για την Ελλάδα. Και γενικά μαζί με πήρε σε όλη την περιπέτειά του στο υπόλοιπο βιβλίο από την Καλλιθέα στα Προπύλαια και μετά στο BERLIN και στη Σέριφο (αν και στα δύο τελευταία με είχε πάρει και στην πραγματική ζωή μαζί του).

Για να μην γράψω κι εγώ …βιβλίο για το βιβλίο, να κλείσω αναφέροντας ότι ο Γιώργος αφηγούμενος ένα κομμάτι της ζωής του, κατάφερε και έφτιαξε ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για τον καθένα, και όχι μόνο για τους φίλους του. Περιγράφει με τρόπο που θα ταίριαζε σε πολύ έμπειρο συγγραφέα, κομμάτια της ζωής της Ελληνικής κοινότητας της Αλεξάνδρειας και τριών δεκαετιών ορόσημο για την Αθήνα κάνοντας το βιβλίο του «Από την Αλεξάνδρεια στο BERLIN» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο, ένα βιβλίο που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα. Μπράβο Γιώργο!!! 

Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2022

Τα σταφύλια της οργής...

 

Τα σταφύλια της οργής...
του Κώστα Χατούπη

Ευτυχές το νέο de minimis Corinthian  Soultanina 2022 
. . . . . . . 
Ήταν πού θα εισηγείτο θετικά την ενεργοποίηση τού προγράμματος “de minimis” για τις ζημιές στη καλλιέργεια Σουλτανίνας μιας κι όπως ο ίδιος δήλωσε: 
"ακόμα και τα πιο υψηλά ποσοστά ζημιάς με τη πιο υψηλή ποσότητα πού προβλέπει ο πίνακας και αποζημιώνει ο ΕΛΓΑ, δεν επαρκούν ώστε να καλύψουν την απώλεια εισοδήματος, γι αυτό καί θα ενεργοποιηθεί το de minimis”
(Α. Λυκουρέντζος Πρόεδρος ΕΛΓΑ) 

. . . . . . . 
Θα βρουν χίλιες δικαιολογίες, όμως εμείς δε θα βρούμε το δίκιο μας, καθότι σε στάση ανάπαυσης περιμέναμε από τούς φιλοκυβερνητικούς Δημάρχους να διεκδικούν για μάς... 
Πόσο αφελείς είμαστε..!

Δε θα βρούμε το δίκιο μας καθότι το αγροτικό κίνημα στην Κορινθία όχι πως βρίσκεται εν υπνώσει, σμπαραλιασμένο είναι, ανύπαρκτο, με ευθύνη αποκλειστικά των αγροτών...
Πόσο πιο αμέτοχοι..! 

Όμως 
Πόσο εμπαιγμό ακόμα να ανεχτούμε..; 
Αν είμαστε περήφανοι και νοήμονες πόσο θα συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε κάποιους αυτόκλητους δήθεν ευαίσθητους θεσμικούς ταγούς που εξαρχής με "κυβερνητικούς πυροσβέστες" ομοίαζαν, ...που έτσι κι έδρασαν!
Τέτοιες αυταπάτες οι Κορίνθιοι αγρότες γιά καριερίστες όπως οι  Αντιπεριφερειάρχης Γκιολής καί Πρόεδρος ΕΛΓΑ Λυκουρέντζος..; 
Ωιμε!

Έως κι οι τοπικοί υπουργοί σε φόντο μπακ-γκράουντ, Δήμας και Ταγαράς άφησαν το "παιχνίδι κατάσβεσης" στους παραπάνω, ακριβώς για να μη χρεωθούν το τόσο ειδικό πολιτικό κόστος (μιλάμε για την τοπική οικονομία ενός Νομού)!

Ορατά όλα απ' την αρχή.
Χίλιες δικαιολογίες αυτοί, κανένα δίκιο για εμάς. 
 
Καλή Χρονιά ικανοποιημένοι Κορίνθιοι αγρότες σουλτανινοκαλλιεργητές!
Χρονιά με τα πιο φθηνά λιπάσματα και καύσιμα από ποτέ...
Ευτυχές το 2022!

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021

Αντιγραφή δίχως Επικόλληση (με αφορμή το πρόσφατο ΔΣ του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης)

 


Χαλκογραφία της Α. Κωνσταντάκου

 

Αντιγραφή δίχως Επικόλληση
(με αφορμή το πρόσφατο ΔΣ του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης)

του Κώστα Χατούπη  

Μακάρι να γινόταν προσπάθεια αντιγραφής δράσεων καί παρεμβάσεων ενός πρωτοποριακού Δήμου όπως τού Χαλανδρίου (από κυκλοφοριακό έως χάραξη ποδηλατοδρόμων, ένταξη ρομά, προώθηση τοπικών προϊόντων, κ.ά), με σκοπό τη βελτίωση τού επιπέδου ποιότητας ζωής. Αντιγραφή γιά την αντιγραφή; "των τύπων κι όχι τού πνεύματος"; 

 Το πολιτικό μήνυμα πού προκύπτει από το θέμα του κανονισμού καθαριότητας πού εισήχθη προς ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης της (1-11-21) δεν είναι μία προσπάθεια άρθρο προς άρθρο προσαρμογή στις ξυλοκαστρινές συνθήκες, ανάγκες, ιδιαιτερότητες ενός κανονισμού πού καλά έκαναν κι αντέγραψαν από άλλο Δήμο. Είναι η επιδερμική αντίληψη τού να ψηφίσουμε ένα κανονισμό μόνο διότι πρέπει να έχουμε κανονισμό καθαριότητας. Είναι η έλλειψη αντίληψης τού όρου αυτοδιοίκηση. Είναι η έλλειψη αυτοδιοικητικής συνείδησης. 

Είκοσι επτά(27) δημοτικοί σύμβουλοι, πέντε (5) παρατάξεις, πέντε αρχηγοί παρατάξεων, κάμποσοι ειδικοί σύμβουλοι τού Δημάρχου κι ένας γ.γ (πού αυτούς τούς τελευταίους ο Δήμος πληρώνει) πού όμως δε βρέθηκε ένας, ..."Ένας", ...να κάνει το κόπο να διαβάσει ένα κείμενο μερικών σελίδων πού θα "έμπαινε" σε ψηφοφορία στο ανώτερο θεσμικό όργανο τού Δήμου κι όπου (απλά να διέγραφε τις λέξεις "Αττική οδό" - "καφέ κάδοι")! {Τελικά είναι τεράστιο το ζήτημα τής παθογένειας τού αυτοδιοικητικού συστήματος τού δήμου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης}! 

* μεγάλοι για χειροτεχνία χαρτοκοπτική χειροκοπτική δημοτικού, Μικροί για μπόι Δημοτικού Συμβουλίου 

* αν διπλώσεις το χάρτη, το Ξυλόκαστρο πέφτει πάνω στο Χαλάνδρι· Παράδειγμα για κατανόηση τού κειμένου, είναι η σύγκριση με το πνεύμα, το ύφος και ήθος ενός σοβαρού Δήμου (τού Χαλανδρίου εν προκειμένω).., είναι η αδικαιολόγητη απουσία θέματος (έστω προ ημερήσιας), τρεις μήνες μετά το "Καύσωνα", τέσσερα κατά σειρά ΔΣ, όπου κανένας δημοτικός σύμβουλος δεν έκανε αναφορά για τη ζημιά στο σύνολο τής τοπικής οικονομίας (στον κατά 70% αγροτικό μας Δήμο), για τη ζημιά στα σταφύλια, για απαίτηση αποζημιώσεων από τη πολιτεία, στο δίκαιο και καθολικό ύψος τής ζημιάς στις Σουλτανίνες. Στο Χαλάνδρι θα είχαν υψώσει Μαύρες Σημαίες, θα είχαν κάνει κατάληψη στη Κηφισίας. Μόνιμη κατάληψη έως "να λιώσει ο κώλος όλων σαν πατημένα σκυλιά στην άσφαλτο"...! 

ΥΓ: Σταν αγροτικό Δήμο Ξυλοκάστρου να σημειωθεί πώς φέτος το 2021 παρατηρείται: α) η μικρότερη ελαιοπαραγωγή των τελευταίων είκοσι ετών τουλάχιστον. β) η μικρότερη παραγωγή λεμονιών τα τελευταία δεκαπέντε έτη. γ) η μικρότερη παραγωγή σε μήλα, αχλάδια κ.ά προϊόντων απ' την εποχή τής δραχμής. δ) η μεγαλύτερη ζημιά στη Σουλτανίνα από Καύσωνα από την εποχή τού 1950 πού άρχισε η συστηματική της καλλιέργεια, δηλαδή η μεγαλύτερη απώλεια εισοδήματος σε μέγεθος, μεγαλύτερο ακόμα και των μνημονιακών χρόνων. Μάλλον έχουμε το ΔΣ πού μάς αξίζει...

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2021

Κανονισμός καθαριότητας δήμου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης Χαλανδρίου. Καλά πήγε αυτό…

 

Στο δημοτικό συμβούλιο της 1/11/2021, πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη ήταν η έγκριση του κανονισμού καθαριότητας. Μου έστειλε τον κανονισμό ο τέως δήμαρχος Ηλίας Ανδρικόπουλος και ζήτησε τη γνώμη μου. Τον διάβασα διαγωνίως και του είπα τη γνώμη μου γενικά για το θέμα των απορριμμάτων και των κανονισμών, όπως την είπα και στον Σπύρο Καραβά, που με ρώτησε κι αυτός.

Από την αρχή κατάλαβα ότι είναι αντιγραφή επικόλληση κάποιου κανονισμού άλλου δήμου και με λίγο ψάξιμο αργότερα είδα ότι είναι αντιγραφή του κανονισμού του δήμου Χαλανδρίου. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, γιατί οι κανονισμοί αυτοί έχουν κάποια στάνταρντ πράγματα που πρέπει να γράφουν και εξειδικεύονται στις ιδιαιτερότητες και την κατάσταση που βρίσκεται κάθε δήμος.

Η πλάκα άρχισε όταν κατάφερα να βρω χρόνο και να του ρίξω μια κανονική ματιά και παράλληλα άκουγα τη συνεδρίαση του ΔΣ. Βλέπω λοιπόν στο άρθρο 16 ότι στον δήμο μας γίνεται (λέει) συλλογή ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών και μάλιστα «σε συνεργασία με πιστοποιημένο σύστημα γίνεται και κατ’ οίκον δωρεάν περισυλλογή, ενώ υπάρχει και ειδικό σημείο συλλογής που βρίσκεται στην Αττική οδό στο χώρο του αμαξοστασίου»!!! Επίσης πιο κάτω μας λέει ότι έχουμε καφέ κάδους οργανικών αποβλήτων και εκεί μαζεύονται ωμά ή μαγειρεμένα υπολείμματα τροφίμων οικιών, καταστημάτων εστίασης κλπ. Και ότι διανέμονται κάδοι οικιακής κομποστοποίησης σε όσους το επιθυμούν και διάφορα ακόμα που αφορούσαν τους Χαλανδριώτες, γιατί εμείς από καφέ μόνο εσπρέσους έχουμε. Σε κάδους μόνο σε πρασινάκι και σε μπλου…

Νταξ’ ρε σαΐνια! Είπαμε! Να παίρνουμε ιδέες από άλλους δήμους που είναι λίγο πιο ψαγμένοι, αλλά μια ανάγνωση να την κάνουμε στους κανονισμούς που θέλουμε να εφαρμόσουμε. Μια ανάγνωση θα έφτανε. Ωραίο το Χαλάνδρι, δεν λέω, αλλά τα δικά μας προβλήματα είναι άλλα.

ΥΓ1: Έστειλα μήνυμα αμέσως με τα καθέκαστα σε όλους τους επικεφαλής των μειοψηφιών που ήσαν στο συμβούλιο εκείνη την ώρα και συζητούσαν αυτό το θέμα, για να αποτρέψουν την ψήφιση του κανονισμού, γιατί εκτός των άλλων πού να τρέχουμε μέχρι την Αττική οδό να αφήσουμε τις συσκευές; Άσε που θα πληρώνουμε έναν σκασμό καύσιμα και διόδια. Δεν συμφέρει! Ήταν η σειρά του Νώντα Κατσούλα  να μιλήσει, τα ανέφερε, αλλά η δημοτική αρχή επέμενε να ψηφιστεί ένας κανονισμός που είχε μέσα σημεία που αφορούσαν στο Χαλάνδρι!!! Τελικά το κατάλαβαν με τα πολλά και το ανέβαλαν και δεν θα μας παίξει το Luben

ΥΓ2: Όπως καταλάβατε, δεν είχαν διαβάσει τον κανονισμό ούτε αυτοί που τον «έγραψαν»…

Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2021

Αμετροέπεια...

 

(πλάνο από βίντεο του δήμου μας)


Να ασχοληθώ λίγο και με τα τοπικά, γιατί όταν παθαίνω ναυτία, μου έχει πει ο γιατρός μου να τα λέω για να μου περνάει. Αφορμή για την ανάρτηση αυτή είναι τα βίντεο που κυκλοφορεί κατά καιρούς ο δήμος Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, που δείχνουν γλαφυρότατα την πολιτικοεπικοινωνιακή κατρακύλα της εποχής, που δυστυχώς δεν τη γλυτώσαμε κι εμείς. Επικοινωνιακή προπαγάνδα, επιτηδευμένα θολή όπου χρειάζεται και πολλές φορές έξω από τα όρια του θεσμού.

Για παράδειγμα, μερικά από αυτά ενώ έχουν θέμα έργα που έχει ανάγκη ο τόπος και θα έπρεπε να κάνουν όλους τους δημότες μόνο να χαίρονται βλέποντάς τα, τελειώνουν με απόσπασμα από προεκλογικές ομιλίες του δημάρχου δίνοντας στο βίντεο, στην ιστοσελίδα και το κανάλι του Δήμου παραταξιακό χαρακτήρα και όχι δημοτικό, κοινό για όλους τους δημότες, όπως θα έπρεπε. Γιατί αν ήταν στην σελίδα της παράταξής τους ΟΚ. Όμως αγαπητοί μου η σελίδα του Δήμου ανήκει σε όλους, όχι σ' εσάς μόνο. Αποτέλεσμα αυτών των πρακτικών είναι η εκλεγμένη δημοτική αρχή να πρωτοστατεί στον διαχωρισμό των δημοτών, την αφαίρεση και τη διαίρεση, αντί να καλλιεργεί την ένωση, την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμόΤο καλάμι δυστυχώς έχει απογειωθεί και πάει να φτάσει και να ξεπεράσει σε ύψος πτήσεις παλαιών, μακροχρόνιων ενοίκων, σε μόλις δύο χρόνια...

Το βίντεο για τους Ιχνευτές είναι το αποκορύφωμα της αμετροέπειάς τους, αλλά και του κιτς. Στην προσπάθειά τους για αυτοπροβολή και για καπέλωμα του σπουδαίου αυτού πολιτιστικού σκαρώματος, καταλήγουν με ένα βίντεο χαμηλού επιπέδου, να ισχυρίζονται ότι ο δήμος ανέβηκε επίπεδο πολιτιστικά. Τα δε "παιδιά του Ziria Festival" όπως αποκαλεί ο δήμαρχος τους (παρεμπιπτόντως μεγαλύτερους σε ηλικία από αυτόν) εμπνευστές των εκδηλώσεων του βουνού και η γνώμη τους για το μοναδικό αυτό δημιούργημά τους, δεν χώρεσαν καν στο 12λεπτο(!!!) βίντεο. Όπως επίσης δεν χώρεσε και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σύθας στο βίντεο του απολογισμού των πολιτιστικών εκδηλώσεων του καλοκαιριού, ως συνδιοργανωτής τουλάχιστον των Ιχνευτών, όπως σωστά χώρεσαν τα ονόματα άλλων συλλόγων που δημιουργούν πολιτισμό στον δήμο μας. Μικρότητες και εμμονές που δείχνουν πολλά για την πίσω αυλή, για όσους δεν μένουν στις βιτρίνες...

Στα τόσα χρόνια που ασχολούμαι με τα αυτοδιοικητικά η κριτική μου είναι αμιγώς πολιτική. Ποτέ δεν μηδένισα κανέναν προσωπικά, ποτέ δεν έκανα αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, γιατί ξέρω ότι το άθλημα της τοπικής διοίκησης (γιατί αυτό παίζουν όλοι και όχι της αυτοδιοίκησης) είναι και δύσκολο και εξαντλητικό. Πάντα σέβομαι τη δουλειά των εκλεγμένων που έχουν γνώμονα την κοινότητα και το σύνολο και αναγνωρίζω και το έργο τους και τα κίνητρά τους. Όπως και σε αυτή τη δημοτική αρχή αλλά και στις προηγούμενες, ξεχωρίζουν ποιοι προσφέρουν πραγματικά, ποιοι φέρνουν αποτέλεσμα, ποιοι ασχολούνται για το κοινό συμφέρον, ποιοι για το προσωπικοκομματικό τους, ποιοι με την μικροπολιτική και ποιοι με όλα από λίγο. Λίγο να κόβει το μάτι σου, τους καταλαβαίνεις εύκολα όλους. Εγώ ήμουν πάντα και παραμένω θιασώτης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την πραγματική σημασία των λέξεων και πάντα βουρλιζόμουνα και βουρλίζομαι με τους άρχοντες που χάνουν και τη γείωση με το έδαφος και το μέτρο...

ΥΓ1: Ένα βιντεάκι για τους αγρότες του δήμου και τις καταστροφές που υπέστησαν θα μου άρεσε πολύ. Ειδικά αν είχε και διεκδικητικό περιεχόμενο, που θα το στήριζαν πραγματικά...

ΥΓ2: Παθαίνω και με άλλα που ακούω και διαβάζω αλλά θα τα πούμε σιγά σιγά. Όπως για κάτι κομματικές ευαισθησίες που τάχα δεν έχουμε, κάτι 24άρες αναθέσεις που πέφτουν "στρέιτ θρού" που έλεγε κι ο Ζαμπέτας και δεν βλέπω να συγκινούν κανέναν και διάφορα άλλα...

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021

Reporters United...

 


Οι δημοσιογράφοι, όπως και οι πολιτικοί, είναι είδη υπό εξαφάνιση. Τηλεκατευθυνόμενοι υπάλληλοι είναι η συντριπτικότατη πλειοψηφία τους, που ουδεμία σχέση έχουν με το λειτούργημα που θα έπρεπε να επιτελούν. 

Μια μικρή όαση σάς προτείνω σήμερα και σας παροτρύνω να γραφτείτε στο newsletter τους. Όλες οι έρευνές τους αξίζουν να διαβαστούν. Ρίξτε μια ματιά στην τελευταία τους (Μαύρο πέλαγος) και θα καταλάβετε...

https://www.reportersunited.gr/

"Το Reporters United είναι ένα δίκτυο ρεπόρτερ με σκοπό την υποστήριξη της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα, τη συνεργασία με διεθνή ΜΜΕ και δημοσιογράφους, τη δημοσίευση ρεπορτάζ που δεν χωράνε αλλού."

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2021

Μη με γυρέψεις...



Εδώ και λίγες μέρες το προφίλ μου στο Facebook αυτο-απενεργοποιήθηκε. Οι λόγοι που με έκαναν να αποτραβηχτώ απ' αυτό το βαθύ πηγάδι που μας έχουν ρίξει είναι πολλοί και δεν χρειάζεται να τους αναλύσω τώρα. Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει, αλλά μέχρι τότε ότι θέλω να πω θα το λέω από δω, από το ιστολόγιό μου (armoniki τελεία blogspot τελεία gr).

Επιστροφή λοιπόν στο παρελθόν και επανενεργοποίηση του μπλογκ Armonistas για όσα θέλω να σχολιάζω και όσα νομίζω ότι αξίζει να διαβάζουμε και δεν τα βρίσκουμε αλλού...

https://www.youtube.com/watch?v=2yQN5Y4pti8

Πέμπτη 27 Μαΐου 2021

Μία ολίγη από σκουπίδια και απλή αναλογική…

 


Στη χθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου πάρθηκε τελικά απόφαση να μην παραχωρηθεί χώρος για τη δημιουργία Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων στο Ξυλόκαστρο για τους  δήμους Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, Σικυωνίων και Βέλου Βόχας. Το σχέδιο που προωθούσε η δημοτική αρχή εν αγνοία των δημοτικών παρατάξεων και των πολιτών του δήμου, έγινε γνωστό από μία ανάρτησή μου στο διαδίκτυο και μπήκε σαν θέμα προς συζήτηση από του Ενεργούς Δημότες. Η εν κρυπτώ υλοποίησή του εμποδίστηκε, χάρη στη σθεναρή στάση όλων των παρατάξεων της μειοψηφίας  και έφερε τα πράγματα στη θέση τους (ελέω απλής αναλογικής).

 

Τώρα η δημοτική αρχή, με οδηγό αυτή την απόφαση, πρέπει να βρει μια δίκαιη και ορθή περιβαλλοντικά λύση. Εμείς που ζήσαμε τον νυν δήμαρχο ως επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας και θυμόμαστε την «σκληρή και τσαμπουκαλίδικη» στάση του στο θέμα των απορριμμάτων και του ΧΥΤΑ, περιμένουμε τώρα που έχει την καυτή πατάτα στα χέρια να κάνει το καλύτερο για τον δήμο μας. Θα είμαστε μαζί του στην προσπάθεια αυτή…

 

Επίσης, θα είμαστε μαζί του αν αποφασίσει να σηκώσει τον πήχη για το θέμα των απορριμμάτων, από το έδαφος που τον έχει αφήσει. Με τη βολική σύγκριση της σημερινής κατάστασης με το καλοκαίρι του 2019, που όλοι θυμόμαστε τι γινόταν, τα πράγματα δείχνουν και είναι σαφώς βελτιωμένα στο θέμα της αποκομιδής. Όμως αυτό δεν φτάνει. Ο στόχος είναι η μείωση της παραγωγής απορριμμάτων και βέβαια η μείωση των σύμμεικτων που οδηγούνται σε ταφή. Πολύ δύσκολο θέμα, που μέχρι τώρα δεν το έχουν ακουμπήσει καθόλου και μάλιστα, όπως οι ίδιοι λένε, τα απορρίμματα έχουν αυξηθεί. Και το λένε ως καλό, εννοώντας ότι καταφέρνουν και τα μαζεύουν. Και τα καταφέρνουν. Όμως η μείωση παραγωγής είναι ένας στόχος που θέλει προσπάθεια χρόνων και δυστυχώς περνάει η μισή θητεία και δεν έχει γίνει τίποτα. Η δικαιολογία covid-κλειστά σχολεία δεν είναι και πολύ πειστική. Χρειάζεται εννοείται συνεχής προπαγάνδα στα σχολεία, αλλά οι μεγάλοι παραγωγοί απορριμμάτων είναι άλλοι και για να τους αλλάξουμε πρακτική δεν έχουμε κάνει τίποτα ακόμα. Ειδικά με την κεντρική διαχείριση, που κάθε τόνο θα τον πληρώνουμε μαύρο χαβιάρι, εκτός από περιβαλλοντικό ζήτημα είναι και οικονομικό που θα κλονίσει πολύ τους πολίτες, μόλις δουν τον πρώτο λογαριασμό. Η προσπάθεια αυτή είναι πολύ δύσκολη και χρονοβόρα. Για να πετύχει δεν αρκούν τα χρηματοδοτικά προγράμματα και ο εξοπλισμός. Πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία όλων και να στηθεί σωστά η υπηρεσία καθαριότητας. Σηκώστε τον πήχη επειγόντως λοιπόν και ξεκινήστε. Μαζί σας θα είμαστε και σ' αυτό...

 

Α.Α.Ζ.

 

ΥΓ1: Από την προειλημμένη απόφαση της δημιουργίας ΣΜΑ στο Ξυλόκαστρο, που θα μάζευε τα σκουπίδια της μισής Κορινθίας, μας έσωσε η απλή αναλογική. Σε όλα τα μεγάλα ζητήματα η απλή αναλογική είναι ευλογία. Έχω ξαναγράψει ότι αν είχαμε απλή αναλογική από παλιά, θα είχαμε γλυτώσει πολλά από τα κακά που μας βρήκανε σε τούτον εδώ τον τόπο. Σας θυμίζω:

 

«Αν ίσχυε η απλή αναλογική το 2002 η σύνθεση του ΔΣ θα ήταν:

13 συμβούλους η Κίνηση Πολιτών και Δήμαρχος Αν. Κλαδούχος

13 συμβούλους η Πρόοδος του Δ. Σκούρα

1 σύμβουλο η Αρμονική Ανάπτυξη

 

Αν ίσχυε το 2010:

12 συμβούλους η Κίνηση Πολιτών και Δήμαρχος Αν. Κλαδούχος

12 συμβούλους η Πρόοδος του Δ. Σκούρα

3 συμβούλους η Συμπολιτεία

 

Καταλαβαίνετε ότι θα είχαμε γλυτώσει πολλά από αυτά που μας ταλαιπωρούν ακόμα (Αποθήκες Φραντζή, Κούστα-Ρουβέρα κ.α.)».

 

ΥΓ2: Σχεδόν συγκινητική η παράκληση του δημάρχου προς όλους στο τέλος του χθεσινού δημοτικού συμβουλίου, για να μην καλλιεργούν τον διαχωρισμό μεταξύ Ξυλοκάστρου και Ευρωστίνης. Θα ήταν πειστική όμως, αν συνοδευόταν από μία συγγνώμη για τη συστηματική καλλιέργεια που έκανε ο ίδιος πέντε χρόνια ως αντιπολίτευση κάθε ίντριγκας και κάθε μηχανορραφίας με τα θέματα της Ευρωστίνης (Βιολογικός, Πειραματιστές κ.α.). Ευτυχώς γι’ αυτόν και για όλους μας, που δεν έχει αντιπολίτευση τον εαυτό του. Ευτυχώς…

Ο καπνός τελικά ήταν από φωτιά...


Τη Δευτέρα 24 Μαΐου συζητήθηκε το θέμα για τον Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων στο Ξυλόκαστρο. Τελικά όλα ήσαν όπως έλεγαν οι πληροφορίες μας. Και λίγο χειρότερα. Και αυτό γιατί ο δήμαρχός μας είναι υπέρ της δημιουργίας του εδώ! Και τον θέλει πολύ στα μέρη μας. Και οι δήμαρχοι Σικυωνίων και Βέλου Βόχας δεν ξέρουν τι χάνουν, μας είπε. Και δεν έχει περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ούτε εγκαταστάσεις απορρύπανσης κλπ κλπ...


Σας παρουσιάζουμε σήμερα το διάλογο μεταξύ δημάρχου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης (ΤΣ) και των δημάρχων Σικυωνίων και Βέλου Βόχας (ΣΤ-ΑΝΝ) για τον ΣΜΑ:

ΤΣ: Σας πήραµε, σας πήραµε µια όµορφη κοπέλα!
ΣΤ-ΑΝΝ: Μας πήρατε, µας πήρατε µια παλιοκατσιβέλα!
ΤΣ: Σας πήραµε, σας πήραµε φλουρί κωνσταντινάτο!
ΣΤ-ΑΝΝ: Μας πήρατε, µας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο!
ΤΣ: Σας πήραµε, σας πήραµε ένα τσουβάλι λίρες!
ΣΤ-ΑΝΝ: Μας πήρατε, µας πήρατε ένα τσουβάλι ψείρες!

Το θέμα τελικά αναβλήθηκε για την Τετάρτη 26 Μαΐου. Θα επανέλθω με τα σοβαρά του θέματος αυτού και θα δούμε τι έπρεπε να έχει κάνει μια δημοτική αρχή όλο αυτό τον καιρό που έκρυβε την ύπαρξη του τόσο σοβαρού ζητήματος και από τους πολίτες και από τις άλλες δημοτικές παρατάξεις...

Τετάρτη 5 Μαΐου 2021

Γιατί πάλι στο Ξυλόκαστρο τα σκουπίδια της μισής Κορινθίας;

 

Λύπη και απογοήτευση προκαλεί η πληροφορία ότι θα δημιουργηθεί στο Ξυλόκαστρο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων για τη μισή Κορινθία, προκειμένου να μαζεύονται τα σκουπίδια και μετά να ταξιδεύουν για τα βάθη της Πελοποννήσου. Στα πλαίσια της κεντρικής διαχείρισης για τα σκουπίδια της περιφέρειάς μας που προωθείται εδώ και χρόνια (δυστυχώς!!!), μαθαίνω ότι τα σκουπίδια των δήμων Βέλου Βόχας και Σικυωνίων θα έρχονται δυτικά και μαζί με τα δικά μας θα μαζεύονται στο Ξυλόκαστρο και μετά θα ξαναφεύγουν ανατολικά (είμαστε σοβαροί;;;), για να πάνε στα εργοστάσια της ΤΕΡΝΑ που φτιάχνονται σε Αρκαδία, Λακωνία και Μεσσηνία.

Αν και ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε έναν σταθμό μεταφόρτωσης για την Κορινθία, στο Σπαθοβούνι, μαθαίνουμε ότι θα φτιαχτεί και δεύτερος για τους τρείς δήμους Βέλου Βόχας, Σικυωνίων και Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης. Κατ’ αρχάς η λογική λέει ότι αυτό πρέπει να φτιαχτεί όσο πιο ανατολικά γίνεται για να μην ταξιδεύουν άσκοπα τα σκουπίδια πέρα δώθε. Πέρα από τη λογική όμως, δεν είναι και δίκαιο το Ξυλόκαστρο με την ανοικτή πληγή που έχει χρόνια τώρα, τον ΧΥΤΑ, και εξυπηρετεί τους δύο γειτονικούς δήμους, να φορτωθεί άλλη μία και να κληρονομήσει για δεκαετίες άλλο ένα πολύ σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα, με μοναδικό όφελος τα λιγότερα καύσιμα που θα πληρώνουμε εμείς για τη μεταφορά τους. Αστείο θα ήταν να το χρησιμοποιήσει κάποιος σαν επιχείρημα…

Δυστυχώς, επαληθεύεται αυτό που είχα πει παλιότερα για τη διαχείριση των σκουπιδιών. Όλα λάθος, έλεγα. Και μέσα στη λάθος διαχείριση βλέπουμε κι άλλα λάθη, που θα τα πληρώσει πάλι το Ξυλόκαστρο. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, πάρα πολύ σοβαρό κι απ’ ότι καταλαβαίνετε αποφασίζεται και δρομολογείται ερήμην της τοπικής κοινωνίας. Πρέπει λοιπόν οι δημοτικές παρατάξεις να το αναδείξουν και να καλέσουν τη δημοτική αρχή προ των ευθυνών της, πριν είναι πολύ αργά, γιατί αυτό που μαθαίνω είναι ότι συμφωνεί με αυτή την εξέλιξη.

Μια δημοτική αρχή που σαν αντιπολίτευση έλεγε πάρα πολλά για το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων και για την προστασία του Ξυλοκάστρου αλλά φαίνεται να τα ξέχασε. Εδώ θα είμαστε για να της τα υπενθυμίσουμε αν χρειαστεί. Αρχικά θα πω το εξής: φανταστείτε να γινόταν αυτό και να ήταν αντιπολίτευση. Αυτό μόνο για αρχή… 

* Μακάρι να μην είναι σωστή η πληροφορία και να διαψευστώ...

Σάββατο 13 Μαρτίου 2021

Η αυτοδιοίκηση διασωληνώνεται...


Αυτές τις μέρες υπάρχει σε διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο ΕΚΛΟΓΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ (εδώ http://www.opengov.gr/ypes/?p=7629).

Αντιαυτοδιοικητικό από την κορφή ως τα νύχια, με πολλές αλλαγές που απομακρύνουν κι άλλο τις ήδη απομακρυσμένες έννοιες δημοκρατία, τοπικότητα και ...αυτοδιοικητικότητα, αλλά θα τις αναλύσω αργότερα. Σήμερα θα θίξω κάτι που δεν θα πίστευα ποτέ ότι θα διάβαζαν τα μάτια μου. Προσέξτε το καλά! Το αντιγράφω αυτολεξεί:

Άρθρο 27 Εκλογή συμβούλων δημοτικών κοινοτήτων

1. Στις δημοτικές κοινότητες με πληθυσμό μεγαλύτερο ή ίσο των τριακοσίων ενός (301) κατοίκων, ο συνδυασμός του επιτυχόντος δημάρχου λαμβάνει τα τρία πέμπτα (3/5) του συνόλου των εδρών των συμβούλων σε κάθε δημοτική κοινότητα και οι επιλαχόντες συνδυασμοί λαμβάνουν τα δύο πέμπτα (2/5).

Δηλαδή στις δημοτικές κοινότητες, σε πόλεις και χωριά ανά την Επικράτεια με πληθυσμό μεγαλύτερο ή ίσο των 301 κατοίκων, ό,τι και να ψηφίσουν οι πολίτες τους, θα πάρει την πλειοψηφία του συμβουλίου ο συνδυασμός του δημάρχου!!! Εννοείται ότι καταργούν στις κοινότητες αυτές και τους ανεξάρτητους συνδυασμούς και πρέπει πάλι να ακολουθείς κάποιον δημοτικό συνδυασμό. Απίστευτο; Ναι, αλλά αληθινό...

Το άρθρο αυτό όπως καταλαβαίνετε πρέπει να αποσυρθεί και να μην ψηφιστεί γιατί θα αποτελεί τη μεγαλύτερη ντροπή στην αυτοδιοικητική ιστορία της Ελλάδας. Το ότι δεν έχει ξεσηκωθεί όλος ο αυτοδιοικητικός κόσμος, δεν έχουν συνεδριάσει όλα τα δημοτικά συμβούλια και δεν έχουν βγάλει ψηφίσματα για όλο το σχέδιο νόμου και με ειδική αναφορά σε αυτό το άρθρο, αποτελεί μεγάλη απογοήτευση. Αλλά αν το καλοσκεφτείς μάλλον αποτελεί ουτοπία να ζητάμε να ξεσηκωθεί ένας κόσμος που δεν υπάρχει. Γιατί εδώ και χρόνια, παράγοντες υπάρχουν που διεκδικούν καρέκλες εξουσίας συνδεδεμένες με την κεντρική διακυβέρνηση και οι αυτοδιοικητικοί αποτελούν είδος προς εξαφάνιση.

Όσοι ενδιαφέρεστε μπείτε και γράψτε στη διαβούλευση, μπας και καταλάβουν τι πάνε να κάνουν και το αποσύρουν. Μέχρι τις 18 Μαρτίου θα διαβουλεύεται αυτό το έκτρωμα...

Πόλη & ελευθεριακός δημοτισμός: Δεν φταις εσύ, η απουσία σου τα φταίει…

 

Άρθρο δημοσιοευμένο στο aftoleksi.gr

https://www.aftoleksi.gr/2021/01/17/andreas-zarros-ftais-esy-apoysia-soy-ta-ftaiei/


Με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννηση του Μάρεϊ Μπούκτσιν, γράφονται πολλά και πολύ ενδιαφέροντα κείμενα για το έργο του, που μας βοηθούν να το κατανοήσουμε καλύτερα και να προβληματιστούμε με το πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε την κληρονομιά του. Εγώ δεν επιχειρώ διόλου κάτι τέτοιο, απλά θα προσπαθήσω να περιγράψω το θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο που αντιμετωπίζουν πολίτες, που προτάσσουν τις αρχές του ελευθεριακού δημοτισμού και της άμεσης δημοκρατίας στην Ελλάδα και να παραθέσω μερικές σκέψεις, που προέκυψαν βιωματικά, από την ενασχόλησή μου με την αυτοδιοίκηση και τα κοινωνικά οικολογικά κινήματα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Αντί προλόγου μια γενική εκτίμηση

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι κρίση πια, είναι αποσύνθεση. Με ιλιγγιώδη ταχύτητα καταστρέφονται τα πάντα γύρω μας, αλλά και μέσα μας. Η ξέφρενη κούρσα της αύξησης παραγωγής και κατανάλωσης από τη μία, δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο φυσικό μας περιβάλλον και από την άλλη η σχετικά πρόσφατη μετάλλαξη του ανθρώπου-καταναλωτή σε τηλεκατευθυνόμενο χρήστη-καταναλωτή, διαλύει τα πάντα μέσα μας. Η δυστοπία που εδώ και χρόνια χτίζεται γύρω μας, ήταν τρομακτική ακόμα και σε συνθήκες προ πανδημίας, πόσο μάλλον σήμερα, με όλα αυτά που ζούμε.

Το πρότυπο Homo User-Consumer που προωθείται, έχει σαν χαρακτηριστικά του τα: κάτσε σπίτι, άσε τη δουλειά στους ειδικούς, παρακολούθα τις οθόνες σου, πέρνα καλά όσο σε παίρνει, κατανάλωνε όσο σε παίρνει και λίγο παραπάνω και γενικά μην τα πολυψάχνεις τα πράγματα. Οι ειδικοί θα σου λένε τι πρέπει να κάνεις κάθε φορά. Αυτοί ξέρουν. Γι’ αυτό άλλωστε δεν τους διάλεξες; Για να σε υπηρετούν δεν τους ψήφισες; Κοίτα τη δουλίτσα σου μόνο, λοιπόν (εδώ που τα λέμε με τόσα που συμβαίνουν πρέπει να νιώθεις και τυχερός που τα φέρνεις βόλτα!) και τα προβλήματά σου θα λυθούν από αυτούς που ξέρουν. Και οι λύσεις τους θα σου παραδοθούν με delivery! Παράδοση στον χώρο σας!

Εννοείται, επίσης, ότι αυτό που λέμε δημοκρατία δεν είναι δημοκρατία, αυτό που λέμε τοπική αυτοδιοίκηση, δεν είναι ούτε τοπική ούτε αυτο-διοίκηση και βέβαια αυτό που λέμε ανάπτυξη και πρόοδο και εννοούμε κάτι πολύ καλό, είναι σκέτη καταστροφή. Όλα καλά δηλαδή…

Δράση – Αντίδραση

Ευτυχώς, υπάρχουν πολλοί που δεν ακολουθούν το πρότυπο που προτάσσεται και δεν κοιτάνε μόνο τη δουλειά τους. Και γίνονται περισσότεροι με τον καιρό, γιατί το «τέρας» είναι αχόρταγο και προκαλεί, θέλοντας να κατασπαράξει τα πάντα. Η ασύδοτη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον, τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει δημιουργήσει πολλά κινήματα πολιτών σε όλη τη χώρα, που μάλιστα έχουν να επιδείξουν πολύ υψηλό επίπεδο και σε θέματα αυτοργάνωσης, συμμετοχής, λειτουργίας και δικτύωσης, αλλά και σε πολιτική δράση και πρόταση.

Με ανοικτές συνελεύσεις και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες ενημερώνουν και πείθουν πολύ κόσμο και αντιστέκονται μαζικά στα σχέδια των εκάστοτε επενδυτών. Σημαντικό είναι και το ότι τα περισσότερα κινήματα, δεν μένουν μόνο στο ξερό «όχι» και το «δεν θέλουμε την ανάπτυξη που μας προτείνετε», αλλά παρουσιάζουν και ολοκληρωμένες αντιπροτάσεις για πολύ σοβαρά ζητήματα όπως το ενεργειακό, οι εξορύξεις, η διαχείριση απορριμμάτων κ.α., επιστημονικά τεκμηριωμένες και εννοείται κοινωνικά και περιβαλλοντικά δίκαιες. Τα κοινωνικά οικολογικά κινήματα με τη δράση τους, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους, μας δείχνουν ότι και δυνατή είναι η αυτοργάνωση των πολιτών και πολιτική παράγει και αποτελέσματα φέρνει. Είναι επίσης εμφανές, ότι ο πολίτης όταν βλέπει ότι η γνώμη του και η συμμετοχή του επηρεάζει το αποτέλεσμα και τις τελικές αποφάσεις, αφήνει την ιδιώτευση και αναλαμβάνει δράση. Από άμυνα πάμε σχετικά καλά…

Η αυτοδιοίκηση στα χειρότερά της

Στη λεγόμενη κατ’ ευφημισμό αυτοδιοίκηση, τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα. Ποτέ δεν ήταν ρόδινα, από πλευράς χώρου για τους πολίτες και η λήψη των αποφάσεων είχε ήδη απομακρυνθεί πολύ από αυτούς (και κυριολεκτικά και μεταφορικά) με τις δύο μεταρρυθμίσεις, τον Καποδίστρια το 1998 και τονΚαλλικράτη το 2010. Όμως το κακό σήμερα έχει παραγίνει!

Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή. Το 2019 ψηφίζαμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές μ’ έναν νόμο, τον Κλεισθένη, που έκανε κάποια μικρά βήματα για να δοθεί νόημα στο πρώτο συνθετικό της λέξης αυτοδιοίκηση. Απλή αναλογική στο μοίρασμα των εδρών, ανεξάρτητοι οι πρόεδροι των κοινοτήτων από τους κεντρικούς συνδυασμούς και απόδοση πόρων στις κοινότητες που θα μπορούσαν να αποφασίζουν μόνες τους τη διαχείρισή τους, ήσαν μερικές από τις αλλαγές που τροποποιούσαν λίγο τους κανόνες του παιχνιδιού.

Έχει ενδιαφέρον εδώ να κάνουμε μια παρένθεση και να δούμε πώς προέκυψαν αυτά τα μικρά βήματα προς τη δημοκρατία, στον Κλεισθένη. Η προηγούμενη κυβέρνηση, και συγκεκριμένα το Υπουργείο Εσωτερικών, το 2015 ανέθεσε σε μια επιτροπή «ειδικών» να κάνουν μια πρόταση για τη νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση. Την άνοιξη του 2016 η επιτροπή παρέδωσε την πρότασή της, η οποία ήταν τραγική. Το μεγαλύτερο σοκ που πάθαμε, όλοι όσοι ασχολούμαστε με την αυτοδιοίκηση και παλεύουμεγια τη θέσμιση της μέγιστης δυνατής συμμετοχής των πολιτών και την όσο πιο «από τα κάτω» γίνεται λήψη των αποφάσεων, το προκάλεσε η πρόταση της επιτροπής να καταργηθούν οι κοινότητες. Επικράτησε για λίγο καιρό πανικός αλλά ευτυχώς, το υπουργείο αποφάσισε να παρουσιάσει την πρόταση της επιτροπής σε δεκάδες συνελεύσεις στην Ελλάδα. Έπεσε μεγάλο κράξιμο, που έπιασε όμως τόπο και ένα χρόνο μετά, την άνοιξη του 2017, βγήκε νέα πρόταση από την κυβέρνηση, που βελτιώθηκε κι άλλο στη διαβούλευση που έγινε, υιοθετώντας κι άλλες από τις προτάσεις μας. Μπορεί να μην ήταν αυτό που θα έδινε πλήρες νόημα στο όνομα Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά έκανε σαφή βήματα προς την σωστή κατεύθυνση και έδινε χώρο στους πολίτες και των πιο μικρών χωριών να επηρεάζουν τις αποφάσεις για τον τόπο τους. Ήταν μια πολύ καλή εξέλιξη.

Η νέα κυβέρνηση όμως, αμέσως μόλις εκλέχτηκε τον Ιούλιο του 2019, θεώρησε ότι η απλή αναλογική θα φέρει ακυβερνησία στην αυτοδιοίκηση και μ’ έναν «νόμο» (τον πρώτο της!!!), άλλαξε εκ των υστέρων το αποτέλεσμα των εκλογών και τη βούληση των ψηφοφόρων, δίνοντας πλειοψηφία στις δημοτικές και περιφερειακές αρχές μέσα στις επιτροπές, αποδυναμώνοντας τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλιακαι μετατρέποντας τις μειοψηφίες σε κομπάρσους. Στους περισσότερους δήμους για να καταλάβετε, οι δημοτικές αρχές, ενώ έχουν το 20-30% των δημοτικών συμβούλων, κυβερνούν ανενόχλητες χωρίς να χρειάζονται τη συναίνεση κανενός. Με πρόσχημα την πιθανή ακυβερνησία, κατάργησαν όμως και όλες τις άλλες μεταρρυθμίσεις που ευνοούσαν τη συμμετοχή των πολιτών. Όπως το δικαίωμα των κοινοτήτων να διαχειρίζονται μόνες τους ένα μικρό ποσό κάθε χρόνο, φέρνοντάς τες πάλι σε ρόλο επαίτη και για την πιο μικρή ανάγκη τους.

Το βασικό πρόβλημα ήταν, είναι και θα είναι η απουσία των πολιτών από το παιχνίδι των αποφάσεων για τον τόπο. Με τον Κλεισθένη υπήρχε μια ελπίδα να μπει στο «κόλπο» περισσότερος κόσμος και τα κύτταρα της αυτοδιοίκησης, οι κοινότητες, οι γειτονιές και τα διαμερίσματα των πόλεων να ζωντανέψουν λίγο. Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να το διαπιστώσουμε.

Το σύστημα διακυβέρνησης των δήμων ήταν και παραμένει δημαρχοκεντρικό και κρατά τον πολίτη σε ρόλο πελάτη που τον εξυπηρετούν οι «ειδικοί». Έχει δημιουργήσει πανίσχυρα τοπικά λόμπυ, με σημαντική δύναμη και επιρροή, οικονομική και κοινωνική και χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο. Στη δημιουργία αυτών των λόμπυ, έχει συντελέσει τα μάλα ο μη περιορισμός των δύο θητειών σε δήμαρχους και περιφερειάρχες, που κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει τολμήσει να θεσμοθετήσει.

Εκτός από λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, οι δήμοι και οι περιφέρειες στην Ελλάδα έχουν τεράστια ελλείμματα δημοκρατίας, αποτελεσματικότητας  και διαφάνειας. Σε συνδυασμό με τις μνημονιακές περικοπές της τελευταίας δεκαετίας, έχουν φέρει τους δήμους σε πολύ άσχημη κατάσταση απ’ όλες τις πλευρές, με αποτέλεσμα την ραγδαία ερημοποίηση των χωριών και κάνοντας τη ζωή των αγροτών μας ακόμα πιο δύσκολη. Η ανάγκη μιας αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης που θα ενισχύει ουσιαστικά το ρόλο των κοινοτήτων, θα αποδώσει τους πόρους που χρειάζεται η αυτοδιοίκηση και θα θεσμοθετήσει πραγματικά και όχι για τους τύπους που ισχύει τώρα, τη συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές υποθέσεις, παραμένει το ζητούμενο.

Το κακό είναι όμως ότι η διεκδίκηση τέτοιων μεταρρυθμίσεων δεν περιέχεται στην ατζέντα ούτε της αυτοδιοικητικής κοινότητας ούτε των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές και τα συλλογικά τους όργανα μένουν κυρίως στη διεκδίκηση πόρων και δείχνουν να βολεύονται από την υπάρχουσα κατάσταση, ενώ τα κόμματα διαχρονικά έχουν αποδείξει ότι δεν προτάσσουν τέτοια ζητήματα. Έτσι, η μόνη ελπίδα είναι η αφύπνιση των πολιτών και η οργανωμένη διεκδίκηση από-τα-κάτω. Ουτοπία; Ίσως, αλλά μπροστά στη δυστοπία που ζούμε και τη διαγραφόμενη «ατοπία», αποτελεί τη μοναδική διέξοδο…

Επίθεση και δημιουργία

Όταν ασχολείσαι με τα κοινά και θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, στο μυαλό σου έχεις τα όμορφα και δημιουργικά σκαρώματα. Η πραγματικότητα όμως θέλει να καταναλώνουμε τον περισσότερο χρόνο μας στην άμυνα, για την υπεράσπιση αξιών, τόπων και κοινωνικών αγαθών από τη λαίλαπα της δήθεν ανάπτυξης. Τα όνειρά μας όμως είναι για επίθεση και δημιουργία. Κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία, σεβασμό στο περιβάλλον, στους φυσικούς πόρους και το τοπίο, αγροδιατροφική συνείδηση και αυτάρκεια, πολιτιστικές δημιουργίες, βιώσιμες πόλεις και άλλα όμορφα περιέχουν τα θέλω μας και αυτά θα γίνουν πράξη μόνο από-τα-κάτω. Οι από πάνω έχουν άλλες προτεραιότητες κι επειδή είναι πολύ δυνατοί αντίπαλοι μάς βάζουν συνεχώς σε θέση άμυνας.

Αυτοοργάνωση και αγώνας μέχρι την τελική νίκη λοιπόν, ανεξάρτητα αν και πότε θα έρθει…