Τετάρτη, 5 Μαΐου 2021

Γιατί πάλι στο Ξυλόκαστρο τα σκουπίδια της μισής Κορινθίας;

 

Λύπη και απογοήτευση προκαλεί η πληροφορία ότι θα δημιουργηθεί στο Ξυλόκαστρο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων για τη μισή Κορινθία, προκειμένου να μαζεύονται τα σκουπίδια και μετά να ταξιδεύουν για τα βάθη της Πελοποννήσου. Στα πλαίσια της κεντρικής διαχείρισης για τα σκουπίδια της περιφέρειάς μας που προωθείται εδώ και χρόνια (δυστυχώς!!!), μαθαίνω ότι τα σκουπίδια των δήμων Βέλου Βόχας και Σικυωνίων θα έρχονται δυτικά και μαζί με τα δικά μας θα μαζεύονται στο Ξυλόκαστρο και μετά θα ξαναφεύγουν ανατολικά (είμαστε σοβαροί;;;), για να πάνε στα εργοστάσια της ΤΕΡΝΑ που φτιάχνονται σε Αρκαδία, Λακωνία και Μεσσηνία.

Αν και ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε έναν σταθμό μεταφόρτωσης για την Κορινθία, στο Σπαθοβούνι, μαθαίνουμε ότι θα φτιαχτεί και δεύτερος για τους τρείς δήμους Βέλου Βόχας, Σικυωνίων και Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης. Κατ’ αρχάς η λογική λέει ότι αυτό πρέπει να φτιαχτεί όσο πιο ανατολικά γίνεται για να μην ταξιδεύουν άσκοπα τα σκουπίδια πέρα δώθε. Πέρα από τη λογική όμως, δεν είναι και δίκαιο το Ξυλόκαστρο με την ανοικτή πληγή που έχει χρόνια τώρα, τον ΧΥΤΑ, και εξυπηρετεί τους δύο γειτονικούς δήμους, να φορτωθεί άλλη μία και να κληρονομήσει για δεκαετίες άλλο ένα πολύ σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα, με μοναδικό όφελος τα λιγότερα καύσιμα που θα πληρώνουμε εμείς για τη μεταφορά τους. Αστείο θα ήταν να το χρησιμοποιήσει κάποιος σαν επιχείρημα…

Δυστυχώς, επαληθεύεται αυτό που είχα πει παλιότερα για τη διαχείριση των σκουπιδιών. Όλα λάθος, έλεγα. Και μέσα στη λάθος διαχείριση βλέπουμε κι άλλα λάθη, που θα τα πληρώσει πάλι το Ξυλόκαστρο. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, πάρα πολύ σοβαρό κι απ’ ότι καταλαβαίνετε αποφασίζεται και δρομολογείται ερήμην της τοπικής κοινωνίας. Πρέπει λοιπόν οι δημοτικές παρατάξεις να το αναδείξουν και να καλέσουν τη δημοτική αρχή προ των ευθυνών της, πριν είναι πολύ αργά, γιατί αυτό που μαθαίνω είναι ότι συμφωνεί με αυτή την εξέλιξη.

Μια δημοτική αρχή που σαν αντιπολίτευση έλεγε πάρα πολλά για το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων και για την προστασία του Ξυλοκάστρου αλλά φαίνεται να τα ξέχασε. Εδώ θα είμαστε για να της τα υπενθυμίσουμε αν χρειαστεί. Αρχικά θα πω το εξής: φανταστείτε να γινόταν αυτό και να ήταν αντιπολίτευση. Αυτό μόνο για αρχή… 

* Μακάρι να μην είναι σωστή η πληροφορία και να διαψευστώ...

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2021

Η αυτοδιοίκηση διασωληνώνεται...


Αυτές τις μέρες υπάρχει σε διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο ΕΚΛΟΓΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ (εδώ http://www.opengov.gr/ypes/?p=7629).

Αντιαυτοδιοικητικό από την κορφή ως τα νύχια, με πολλές αλλαγές που απομακρύνουν κι άλλο τις ήδη απομακρυσμένες έννοιες δημοκρατία, τοπικότητα και ...αυτοδιοικητικότητα, αλλά θα τις αναλύσω αργότερα. Σήμερα θα θίξω κάτι που δεν θα πίστευα ποτέ ότι θα διάβαζαν τα μάτια μου. Προσέξτε το καλά! Το αντιγράφω αυτολεξεί:

Άρθρο 27 Εκλογή συμβούλων δημοτικών κοινοτήτων

1. Στις δημοτικές κοινότητες με πληθυσμό μεγαλύτερο ή ίσο των τριακοσίων ενός (301) κατοίκων, ο συνδυασμός του επιτυχόντος δημάρχου λαμβάνει τα τρία πέμπτα (3/5) του συνόλου των εδρών των συμβούλων σε κάθε δημοτική κοινότητα και οι επιλαχόντες συνδυασμοί λαμβάνουν τα δύο πέμπτα (2/5).

Δηλαδή στις δημοτικές κοινότητες, σε πόλεις και χωριά ανά την Επικράτεια με πληθυσμό μεγαλύτερο ή ίσο των 301 κατοίκων, ό,τι και να ψηφίσουν οι πολίτες τους, θα πάρει την πλειοψηφία του συμβουλίου ο συνδυασμός του δημάρχου!!! Εννοείται ότι καταργούν στις κοινότητες αυτές και τους ανεξάρτητους συνδυασμούς και πρέπει πάλι να ακολουθείς κάποιον δημοτικό συνδυασμό. Απίστευτο; Ναι, αλλά αληθινό...

Το άρθρο αυτό όπως καταλαβαίνετε πρέπει να αποσυρθεί και να μην ψηφιστεί γιατί θα αποτελεί τη μεγαλύτερη ντροπή στην αυτοδιοικητική ιστορία της Ελλάδας. Το ότι δεν έχει ξεσηκωθεί όλος ο αυτοδιοικητικός κόσμος, δεν έχουν συνεδριάσει όλα τα δημοτικά συμβούλια και δεν έχουν βγάλει ψηφίσματα για όλο το σχέδιο νόμου και με ειδική αναφορά σε αυτό το άρθρο, αποτελεί μεγάλη απογοήτευση. Αλλά αν το καλοσκεφτείς μάλλον αποτελεί ουτοπία να ζητάμε να ξεσηκωθεί ένας κόσμος που δεν υπάρχει. Γιατί εδώ και χρόνια, παράγοντες υπάρχουν που διεκδικούν καρέκλες εξουσίας συνδεδεμένες με την κεντρική διακυβέρνηση και οι αυτοδιοικητικοί αποτελούν είδος προς εξαφάνιση.

Όσοι ενδιαφέρεστε μπείτε και γράψτε στη διαβούλευση, μπας και καταλάβουν τι πάνε να κάνουν και το αποσύρουν. Μέχρι τις 18 Μαρτίου θα διαβουλεύεται αυτό το έκτρωμα...

Πόλη & ελευθεριακός δημοτισμός: Δεν φταις εσύ, η απουσία σου τα φταίει…

 

Άρθρο δημοσιοευμένο στο aftoleksi.gr

https://www.aftoleksi.gr/2021/01/17/andreas-zarros-ftais-esy-apoysia-soy-ta-ftaiei/


Με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννηση του Μάρεϊ Μπούκτσιν, γράφονται πολλά και πολύ ενδιαφέροντα κείμενα για το έργο του, που μας βοηθούν να το κατανοήσουμε καλύτερα και να προβληματιστούμε με το πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε την κληρονομιά του. Εγώ δεν επιχειρώ διόλου κάτι τέτοιο, απλά θα προσπαθήσω να περιγράψω το θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο που αντιμετωπίζουν πολίτες, που προτάσσουν τις αρχές του ελευθεριακού δημοτισμού και της άμεσης δημοκρατίας στην Ελλάδα και να παραθέσω μερικές σκέψεις, που προέκυψαν βιωματικά, από την ενασχόλησή μου με την αυτοδιοίκηση και τα κοινωνικά οικολογικά κινήματα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Αντί προλόγου μια γενική εκτίμηση

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι κρίση πια, είναι αποσύνθεση. Με ιλιγγιώδη ταχύτητα καταστρέφονται τα πάντα γύρω μας, αλλά και μέσα μας. Η ξέφρενη κούρσα της αύξησης παραγωγής και κατανάλωσης από τη μία, δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο φυσικό μας περιβάλλον και από την άλλη η σχετικά πρόσφατη μετάλλαξη του ανθρώπου-καταναλωτή σε τηλεκατευθυνόμενο χρήστη-καταναλωτή, διαλύει τα πάντα μέσα μας. Η δυστοπία που εδώ και χρόνια χτίζεται γύρω μας, ήταν τρομακτική ακόμα και σε συνθήκες προ πανδημίας, πόσο μάλλον σήμερα, με όλα αυτά που ζούμε.

Το πρότυπο Homo User-Consumer που προωθείται, έχει σαν χαρακτηριστικά του τα: κάτσε σπίτι, άσε τη δουλειά στους ειδικούς, παρακολούθα τις οθόνες σου, πέρνα καλά όσο σε παίρνει, κατανάλωνε όσο σε παίρνει και λίγο παραπάνω και γενικά μην τα πολυψάχνεις τα πράγματα. Οι ειδικοί θα σου λένε τι πρέπει να κάνεις κάθε φορά. Αυτοί ξέρουν. Γι’ αυτό άλλωστε δεν τους διάλεξες; Για να σε υπηρετούν δεν τους ψήφισες; Κοίτα τη δουλίτσα σου μόνο, λοιπόν (εδώ που τα λέμε με τόσα που συμβαίνουν πρέπει να νιώθεις και τυχερός που τα φέρνεις βόλτα!) και τα προβλήματά σου θα λυθούν από αυτούς που ξέρουν. Και οι λύσεις τους θα σου παραδοθούν με delivery! Παράδοση στον χώρο σας!

Εννοείται, επίσης, ότι αυτό που λέμε δημοκρατία δεν είναι δημοκρατία, αυτό που λέμε τοπική αυτοδιοίκηση, δεν είναι ούτε τοπική ούτε αυτο-διοίκηση και βέβαια αυτό που λέμε ανάπτυξη και πρόοδο και εννοούμε κάτι πολύ καλό, είναι σκέτη καταστροφή. Όλα καλά δηλαδή…

Δράση – Αντίδραση

Ευτυχώς, υπάρχουν πολλοί που δεν ακολουθούν το πρότυπο που προτάσσεται και δεν κοιτάνε μόνο τη δουλειά τους. Και γίνονται περισσότεροι με τον καιρό, γιατί το «τέρας» είναι αχόρταγο και προκαλεί, θέλοντας να κατασπαράξει τα πάντα. Η ασύδοτη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον, τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει δημιουργήσει πολλά κινήματα πολιτών σε όλη τη χώρα, που μάλιστα έχουν να επιδείξουν πολύ υψηλό επίπεδο και σε θέματα αυτοργάνωσης, συμμετοχής, λειτουργίας και δικτύωσης, αλλά και σε πολιτική δράση και πρόταση.

Με ανοικτές συνελεύσεις και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες ενημερώνουν και πείθουν πολύ κόσμο και αντιστέκονται μαζικά στα σχέδια των εκάστοτε επενδυτών. Σημαντικό είναι και το ότι τα περισσότερα κινήματα, δεν μένουν μόνο στο ξερό «όχι» και το «δεν θέλουμε την ανάπτυξη που μας προτείνετε», αλλά παρουσιάζουν και ολοκληρωμένες αντιπροτάσεις για πολύ σοβαρά ζητήματα όπως το ενεργειακό, οι εξορύξεις, η διαχείριση απορριμμάτων κ.α., επιστημονικά τεκμηριωμένες και εννοείται κοινωνικά και περιβαλλοντικά δίκαιες. Τα κοινωνικά οικολογικά κινήματα με τη δράση τους, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους, μας δείχνουν ότι και δυνατή είναι η αυτοργάνωση των πολιτών και πολιτική παράγει και αποτελέσματα φέρνει. Είναι επίσης εμφανές, ότι ο πολίτης όταν βλέπει ότι η γνώμη του και η συμμετοχή του επηρεάζει το αποτέλεσμα και τις τελικές αποφάσεις, αφήνει την ιδιώτευση και αναλαμβάνει δράση. Από άμυνα πάμε σχετικά καλά…

Η αυτοδιοίκηση στα χειρότερά της

Στη λεγόμενη κατ’ ευφημισμό αυτοδιοίκηση, τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα. Ποτέ δεν ήταν ρόδινα, από πλευράς χώρου για τους πολίτες και η λήψη των αποφάσεων είχε ήδη απομακρυνθεί πολύ από αυτούς (και κυριολεκτικά και μεταφορικά) με τις δύο μεταρρυθμίσεις, τον Καποδίστρια το 1998 και τονΚαλλικράτη το 2010. Όμως το κακό σήμερα έχει παραγίνει!

Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή. Το 2019 ψηφίζαμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές μ’ έναν νόμο, τον Κλεισθένη, που έκανε κάποια μικρά βήματα για να δοθεί νόημα στο πρώτο συνθετικό της λέξης αυτοδιοίκηση. Απλή αναλογική στο μοίρασμα των εδρών, ανεξάρτητοι οι πρόεδροι των κοινοτήτων από τους κεντρικούς συνδυασμούς και απόδοση πόρων στις κοινότητες που θα μπορούσαν να αποφασίζουν μόνες τους τη διαχείρισή τους, ήσαν μερικές από τις αλλαγές που τροποποιούσαν λίγο τους κανόνες του παιχνιδιού.

Έχει ενδιαφέρον εδώ να κάνουμε μια παρένθεση και να δούμε πώς προέκυψαν αυτά τα μικρά βήματα προς τη δημοκρατία, στον Κλεισθένη. Η προηγούμενη κυβέρνηση, και συγκεκριμένα το Υπουργείο Εσωτερικών, το 2015 ανέθεσε σε μια επιτροπή «ειδικών» να κάνουν μια πρόταση για τη νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση. Την άνοιξη του 2016 η επιτροπή παρέδωσε την πρότασή της, η οποία ήταν τραγική. Το μεγαλύτερο σοκ που πάθαμε, όλοι όσοι ασχολούμαστε με την αυτοδιοίκηση και παλεύουμεγια τη θέσμιση της μέγιστης δυνατής συμμετοχής των πολιτών και την όσο πιο «από τα κάτω» γίνεται λήψη των αποφάσεων, το προκάλεσε η πρόταση της επιτροπής να καταργηθούν οι κοινότητες. Επικράτησε για λίγο καιρό πανικός αλλά ευτυχώς, το υπουργείο αποφάσισε να παρουσιάσει την πρόταση της επιτροπής σε δεκάδες συνελεύσεις στην Ελλάδα. Έπεσε μεγάλο κράξιμο, που έπιασε όμως τόπο και ένα χρόνο μετά, την άνοιξη του 2017, βγήκε νέα πρόταση από την κυβέρνηση, που βελτιώθηκε κι άλλο στη διαβούλευση που έγινε, υιοθετώντας κι άλλες από τις προτάσεις μας. Μπορεί να μην ήταν αυτό που θα έδινε πλήρες νόημα στο όνομα Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά έκανε σαφή βήματα προς την σωστή κατεύθυνση και έδινε χώρο στους πολίτες και των πιο μικρών χωριών να επηρεάζουν τις αποφάσεις για τον τόπο τους. Ήταν μια πολύ καλή εξέλιξη.

Η νέα κυβέρνηση όμως, αμέσως μόλις εκλέχτηκε τον Ιούλιο του 2019, θεώρησε ότι η απλή αναλογική θα φέρει ακυβερνησία στην αυτοδιοίκηση και μ’ έναν «νόμο» (τον πρώτο της!!!), άλλαξε εκ των υστέρων το αποτέλεσμα των εκλογών και τη βούληση των ψηφοφόρων, δίνοντας πλειοψηφία στις δημοτικές και περιφερειακές αρχές μέσα στις επιτροπές, αποδυναμώνοντας τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλιακαι μετατρέποντας τις μειοψηφίες σε κομπάρσους. Στους περισσότερους δήμους για να καταλάβετε, οι δημοτικές αρχές, ενώ έχουν το 20-30% των δημοτικών συμβούλων, κυβερνούν ανενόχλητες χωρίς να χρειάζονται τη συναίνεση κανενός. Με πρόσχημα την πιθανή ακυβερνησία, κατάργησαν όμως και όλες τις άλλες μεταρρυθμίσεις που ευνοούσαν τη συμμετοχή των πολιτών. Όπως το δικαίωμα των κοινοτήτων να διαχειρίζονται μόνες τους ένα μικρό ποσό κάθε χρόνο, φέρνοντάς τες πάλι σε ρόλο επαίτη και για την πιο μικρή ανάγκη τους.

Το βασικό πρόβλημα ήταν, είναι και θα είναι η απουσία των πολιτών από το παιχνίδι των αποφάσεων για τον τόπο. Με τον Κλεισθένη υπήρχε μια ελπίδα να μπει στο «κόλπο» περισσότερος κόσμος και τα κύτταρα της αυτοδιοίκησης, οι κοινότητες, οι γειτονιές και τα διαμερίσματα των πόλεων να ζωντανέψουν λίγο. Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να το διαπιστώσουμε.

Το σύστημα διακυβέρνησης των δήμων ήταν και παραμένει δημαρχοκεντρικό και κρατά τον πολίτη σε ρόλο πελάτη που τον εξυπηρετούν οι «ειδικοί». Έχει δημιουργήσει πανίσχυρα τοπικά λόμπυ, με σημαντική δύναμη και επιρροή, οικονομική και κοινωνική και χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο. Στη δημιουργία αυτών των λόμπυ, έχει συντελέσει τα μάλα ο μη περιορισμός των δύο θητειών σε δήμαρχους και περιφερειάρχες, που κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει τολμήσει να θεσμοθετήσει.

Εκτός από λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, οι δήμοι και οι περιφέρειες στην Ελλάδα έχουν τεράστια ελλείμματα δημοκρατίας, αποτελεσματικότητας  και διαφάνειας. Σε συνδυασμό με τις μνημονιακές περικοπές της τελευταίας δεκαετίας, έχουν φέρει τους δήμους σε πολύ άσχημη κατάσταση απ’ όλες τις πλευρές, με αποτέλεσμα την ραγδαία ερημοποίηση των χωριών και κάνοντας τη ζωή των αγροτών μας ακόμα πιο δύσκολη. Η ανάγκη μιας αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης που θα ενισχύει ουσιαστικά το ρόλο των κοινοτήτων, θα αποδώσει τους πόρους που χρειάζεται η αυτοδιοίκηση και θα θεσμοθετήσει πραγματικά και όχι για τους τύπους που ισχύει τώρα, τη συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές υποθέσεις, παραμένει το ζητούμενο.

Το κακό είναι όμως ότι η διεκδίκηση τέτοιων μεταρρυθμίσεων δεν περιέχεται στην ατζέντα ούτε της αυτοδιοικητικής κοινότητας ούτε των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές και τα συλλογικά τους όργανα μένουν κυρίως στη διεκδίκηση πόρων και δείχνουν να βολεύονται από την υπάρχουσα κατάσταση, ενώ τα κόμματα διαχρονικά έχουν αποδείξει ότι δεν προτάσσουν τέτοια ζητήματα. Έτσι, η μόνη ελπίδα είναι η αφύπνιση των πολιτών και η οργανωμένη διεκδίκηση από-τα-κάτω. Ουτοπία; Ίσως, αλλά μπροστά στη δυστοπία που ζούμε και τη διαγραφόμενη «ατοπία», αποτελεί τη μοναδική διέξοδο…

Επίθεση και δημιουργία

Όταν ασχολείσαι με τα κοινά και θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, στο μυαλό σου έχεις τα όμορφα και δημιουργικά σκαρώματα. Η πραγματικότητα όμως θέλει να καταναλώνουμε τον περισσότερο χρόνο μας στην άμυνα, για την υπεράσπιση αξιών, τόπων και κοινωνικών αγαθών από τη λαίλαπα της δήθεν ανάπτυξης. Τα όνειρά μας όμως είναι για επίθεση και δημιουργία. Κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία, σεβασμό στο περιβάλλον, στους φυσικούς πόρους και το τοπίο, αγροδιατροφική συνείδηση και αυτάρκεια, πολιτιστικές δημιουργίες, βιώσιμες πόλεις και άλλα όμορφα περιέχουν τα θέλω μας και αυτά θα γίνουν πράξη μόνο από-τα-κάτω. Οι από πάνω έχουν άλλες προτεραιότητες κι επειδή είναι πολύ δυνατοί αντίπαλοι μάς βάζουν συνεχώς σε θέση άμυνας.

Αυτοοργάνωση και αγώνας μέχρι την τελική νίκη λοιπόν, ανεξάρτητα αν και πότε θα έρθει…

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2019

Χριστουγεννιάτικες αναχωρήσεις...


Χριστουγεννιάτικες αναχωρήσεις που φτώχυναν τον τόπο. Είμαστε τυχεροί όμως που τους είχαμε...

"Έφυγε" ο Τάκης Μιχόπουλος...


Ο ποιητής, ο δάσκαλός μας, ο χωματάνθρωπος Τάκης Μιχόπουλος αναχώρησε χθες τη νύχτα για ταξίδι μακρινό (δεν λέω τελευταίο, γιατί το αμφισβητούσε έντονα)...

Επειδή πολλοί φίλοι και μαθητές του ρωτούν, να σας ενημερώσω ότι σύμφωνα με την επιθυμία του, η σωρός του θα αποτεφρωθεί. Στο μέλλον θα οργανωθεί μια τελετή που θα μπορέσουμε να τον αποχαιρετήσουμε κι όλοι εμείς που μας πέρασε σε άλλα επίπεδα μορφωτικά και πνευματικά. Η κληρονομιά που μας άφησε είναι αμύθητη. Ευχαριστούμε δάσκαλε...

Συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης...


Συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης για τους ανθρώπους που μένουν στην ανοιχτή δομή φιλοξενίας στο Στρατόπεδο Κορίνθου.

Περίπου 700 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων τα 200 είναι παιδιά από νεογέννητα έως 15 ετών, μένουν στην ανοιχτή δομή στην Κόρινθο. Υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης και αυτές τις μέρες θα κάνουμε πάλι μια προσπάθεια συλλογής τους στην περιοχή μας. Τα είδη είναι:

- ΠΑΝΕΣ (μεγάλα νούμερα για 1 έτους και πάνω)
- ΜΩΡΟΥΔΙΑΚΑ (μπιμπερό, κρέμες, γάλα κ.λ.π. κυρίως για νεογέννητα)
- ΕΣΩΡΟΥΧΑ – ΚΑΛΤΣΕΣ
- ΜΠΟΥΦΑΝ ΚΑΙ ΖΕΣΤΑ ΡΟΥΧΑ
- ΣΑΜΠΟΥΑΝ, ΜΩΡΟΜΑΝΤΗΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
- ΣΚΟΝΗ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟΥ
και γλυκίσματα για να τους κεράσουμε κάτι μέρες που είναι.

Μπορείτε όσοι θέλετε να συνεισφέρετε να φέρνετε κάτι από αυτά στα εξής σημεία:

ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ
Κατάστημα ζαχαρωδών ειδών της Χριστίνα Νίκολη
Κατάστημα ηλεκτρικών συσκευών του Κώστα Βαλιμήτη
Κτηνιατρείο της Άννας Ζαχαρή
Κατάστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών του Ανδρέα Ζάρρου
Στις εθελόντριες του Σωματείου Αλληλεγγύης Ξυλοκάστρου

ΔΕΡΒΕΝΙ
ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ του Γιάννη Νησωτάκη

ΚΙΑΤΟ
Γραφείο Κώστα Συριανού (κατόπιν συνεννόησης 6972978363, 2742022211)

Ότι μαζευτεί αυτή την εβδομάδα θα τα πάμε την Κυριακή 29/12/2019 σε ώρα που θα ανακοινωθεί, όπου θα χρειαστούμε βοήθεια από όποιον μπορεί να έρθει για τη διανομή.

Μια μικρή βοήθεια από όλους μας θα δώσει μεγάλη χαρά σε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Κάντε το καλύτερό σας...

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2019

Ω, τι κόσμος μπαμπά...


Αυτή την Κυριακή είχαμε κανονίσει να κάνουμε τον "εκκλησιασμό" μας στην ανοικτή δομή φιλοξενίας προσφύγων στην Κόρινθο. Μαζί με την Κέλυ Αδάμ και τον Τάκη Παπανικολάου φορτώσαμε δύο αυτοκίνητα ρούχα, κουβέρτες, παιδικές τροφές κ.α. από το Σωματείο Αλληλεγγύης στο Ξυλόκαστρο και από τα σπίτια μας, πήραμε και μερικά γλυκίσματα και βρεθήκαμε σχετικά πρωί στο στρατόπεδο.

Κάποιοι αναγνώρισαν την Κέλυ και κατάλαβαν ότι κάτι θα μοιραστεί από τα αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να μαζευτούν πολύ σύντομα τριγύρω μας. Η διανομή ήταν εμπειρία από τις λίγες. Είναι δύσκολο το έργο αν δεν έχεις πολλά άτομα να βοηθούν, αλλά έτσι κι αλλιώς είναι πολύ έντονο συναισθηματικά. 

Πολλοί έπεφταν πάνω σου και διεκδικούσαν ...οτιδήποτε και πολλοί δεν πλησίασαν ποτέ τη διανομή. Όταν όμως πήγαμε στις σκηνές αυτών που κοίταζαν από μακριά, δέχτηκαν πολύ ευγενικά τα ρούχα και τα γλυκίσματα που τους προσφέραμε. Γενικά όση ώρα μείναμε εκεί η εναλλαγή των συναισθημάτων ήταν συνεχής. Από τη μία το χαμόγελο στα μάτια των παιδιών μόλις έπαιρναν ένα ζευγάρι γάντια ή ένα σκουφάκι ή ένα κουλουράκι αγάλιαζε την ψυχή σου και από την άλλη όταν σκεφτόσουν το πώς, το γιατί και το τι θα γίνει μετά γι' αυτές τις ψυχές δενόταν κόμπος. Γ@μώ τον κόσμο όλο... 

Κάποια στιγμή φύγαμε. Μελαγχολικά και άκεφα οδηγούσα, όταν κατάλαβα ότι πέρναγα δίπλα από δεκάδες Πόρσε. Κάποιο κλαμπ είχε βγει για Κυριακάτικη βόλτα. Κοντράστ έντονο! Από τη μία οι άνθρωποι από την Ασία και την Αφρική στο στρατόπεδο και από την άλλη οι αμαξάρες! Ανισότητες μεγάλες. 

Και φτάνοντας σπίτι συνειδητοποίησα ότι η απόσταση μεταξύ εμάς, που το μεροκάματο που βγάζουμε είναι ίσο με τη γκαζιά μιας Πόρσε και του ιδιοκτήτη της είναι απειροελάχιστη μπροστά στην ανισότητα μεταξύ όλων εμάς κι αυτών των ανθρώπων, που είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε μέρη με πλούσιο υπέδαφος σε κάτι που χρειάζονται οι αγορές. Χάος...

* Οι εθελόντριες του Σωματείου Αλληλεγγύης, όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, έχουν παζάρι στην πλατεία Ξυλοκάστρου για να μαζέψουν χρήματα και αγαθά για συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.

** Στο στρατόπεδο χρειάζονται τα πάντα. Πολύ σύντομα θα ενημερωθούμε για το πού και τι ακριβώς θα μαζευτεί. Αν υπάρχουν κουβέρτες, παπούτσια και ζεστά ρούχα που δεν χρειάζεστε, κρατήστε τα σε μιαν άκρη...

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2019

Ανεμομαζώματα στη Ζήρεια… (Μέρος 2ο)


Σειρά τώρα έχει η γνωριμία μας με τους κυβερνητικούς και ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς. Η σημερινή κυβέρνηση αλλάζει το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) που μας παρουσίασε, πριν ένα χρόνο περίπου, η προηγούμενη και φέρνει ένα νέο με ακόμα πιο φιλόδοξους στόχους. 

Διαβάζοντας το κείμενο που είναι σε διαβούλευση μέχρι τις 16/12/2019 (307 σελίδες γμτ αυτιά μου τα πέτσινα!!!) καταλαβαίνουμε ότι επίκειται εντατικοποίηση των εγκαταστάσεων ΑΠΕ, μιας και για να ικανοποιηθεί ο στόχος του ΕΣΕΚ για μηδενική συμμετοχή του λιγνίτη στην ηλεκτροπαραγωγή μέχρι το 2028 (?!?!?!), το σχέδιο λέει ότι αιολικά και φωτοβολταϊκά θα χρειαστεί να υπερδιπλασιαστούν και γρήγορα μάλιστα (φωτο). Fast track καταστάσεις, γιατί η πράσινη Ανάπτυξη βιάζεται να μας σώσει από την άλληνε την κακιά ξαδέλφη της, που ταλαιπωρεί εμάς και τον πλανήτη. 

Αχ μαύρη Ζήρεια και Άγραφα και κάθε βουνοκορφή τι έχετε να τραβήξετε!!! Και να πεις ότι θα γίνει και δουλειά; Πάλι το 2030 θα ψάχνουν τρόπο οι φιλεύσπλαχνοι επενδυταί να σώσουν την κατάσταση και θα υπαγορεύουν στις κυβερνήσεις νέα Εθνικά Σχέδια για την Ενέργεια και το Κλίμα, που μετά θα αναλάβουν να υλοποιήσουν. Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή. Όχι εμείς, οι άλλοι...

Εδώ μπορείτε να δείτε το ΕΣΕΚ και να διαβουλευτείτε:

http://www.opengov.gr/minenv/?p=10156

ΥΓ1: Μας έχουν πάρει χαμπάρι τι χάπατα είμαστε και μας δουλεύουν κιόλας! Για τη συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης στην κατάρτιση του σχεδίου το νέο ΕΣΕΚ λέει ότι "Στις 18 Ιουνίου 2018 πραγματοποιήθηκε ημερίδα με τους φορείς της Αυτοδιοίκησης σε επίπεδο περιφέρειας και δήμου, στην οποία συμμετείχαν 86 εκπρόσωποι φορέων Δήμων και Περιφερειών". Η ημερίδα ήταν για το παλιό ΕΣΕΚ αλλά τι να λέει; Παλιό ή καινούριο το θέμα είναι ότι οι 86 εκπρόσωποι ενημερώθηκαν, άρα η συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών έγινε! Εδώ ανοίγει παρένθεση. Τι ζούμε Θεέ μου; Και απαντάει ο Θεός: Καλύτερα από αυτά που αξίζετε! Αφού κάθεστε και τα υπομένετε όλα και όλο ψάχνετε κάποιον άλλον να σας σώσει, τι περιμένετε να ζήσετε; Κλείνει η παρένθεση. Με τις υγείες σας...

ΥΓ2: Μην ψάχνετε άδικα. Δεν αναφέρει τη λέξη Natura το σχέδιο...

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2019

Ανεμομαζώματα στη Ζήρεια… (Μέρος 1ο)


«Όταν ακούς την αρκούδα στου γείτονα την αυλή, καρτέρα τη και στη δική σου» λέει η παροιμία. Έτσι, έφτασε και η σειρά της Ζήρειας για κατασκευή βιομηχανικών εγκαταστάσεων ανεμογεννητριών, μετά την απόφαση της ΡΑΕ που άναψε το πράσινο φως σε εταιρείες του όμιλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ για εγκατάσταση 21 φτερωτών θηρίων στις κορυφές της.
Ξεκίνησε λοιπόν μια δύσκολη περίοδος για την περιοχή μας. Το θέμα που ανοίγει είναι πολύπλευρο και ίσως το δυσκολότερο της σύγχρονης κοινωνίας. Το ενεργειακό. Η μεγαλύτερη μπίζνα παγκοσμίως, που στην ποδιά της σφάζονται παλικάρια κυριολεκτικά και μεταφορικά και με γεωπολιτικές αναταράξεις που ταλαιπωρούν όλο τον πλανήτη. Και πώς να μην σφάζονται χώρες και στρατοί όταν το πρότυπο ζωής του σημερινού ανθρώπου, του Homo Katanalotis, είναι σούπερ ενεργοβόρο, με ραγδαία αύξηση ζήτησης; Βλέπετε η ενέργεια αντιμετωπίζεται ως ένα συνηθισμένο εμπορικό προϊόν και το άνοιγμα νέων αγορών, η δημιουργία συνεχώς μεγαλύτερων αναγκών και ο έλεγχός του σημαίνει χρήμα και εξουσία, που είναι τα δύο βασικά συστατικά της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Έτσι αντιμετωπίζεται και στη χώρα μας η ενέργεια. Μπίζνα και Άγιος ο Θεός! Τα τελευταία χρόνια, με πρόσχημα την ανάγκη για απολιγνιτοποίηση, μείωση των ρύπων και μετάβαση σε καθαρότερες μορφές ενέργειας γίνεται μια πρωτοφανής και παράλογη επίθεση σε βουνά της χώρας και περιοχές Natura και δυστυχώς ήρθε και η σειρά μας.

Δεν θα επεκταθώ στην ουσία του θέματος «Ενέργεια», είναι μια μεγάλη κουβέντα που δεν είναι το θέμα του άρθρου. Από τότε που ασχοληθήκαμε με τον λιθάνθρακα τα έχουμε πει και γράψει και αναλύσει πολλές φορές. Όσο ο σκοπός δεν είναι η εξοικονόμηση, η αυτάρκεια και η τοπικότητα και οι επιδοτήσεις οδηγούνται στους μεγαλοεργολάβους προκοπή δεν θα υπάρξει. Θα εστιάσω στο θέμα της Ζήρειας και στον επενδυτή που θα μας «αναπτύξει».
Για να πάρουμε μια ιδέα, θα δούμε την περίπτωση των Αγράφων όπου ο ίδιος επενδυτής κατασκευάζει βιομηχανικές εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών σε περιοχή NATURA και σε μεγάλο υψόμετρο. Ακούστε την παρέμβαση του εκπροσώπου της εταιρείας και θα καταλάβετε και τι μας περιμένει, μιας και υπάρχουν πολλές ομοιότητες, και πώς θα μας αντιμετωπίσουν.
Με δεδομένα ότι:
- ο Υπουργός Ενέργειας και ο πρωθυπουργός έχουν πει ξεκάθαρα ότι θα συντομευθούν οι χρόνοι αδειοδότησης και θα προχωρήσουν όλα αυτά τα έργα ότι και να γίνει
- Το ΣτΕ δεν έχει δικαιώσει μέχρι σήμερα καμία προσφυγή πολιτών και φορέων
- Τα έργα ξεκινάνε με παρουσία αστυνομίας και ΜΑΤ αν χρειαστεί
καταλαβαίνετε ότι το να τους σταματήσεις είναι πολύ δύσκολο και θέλει από τώρα ενεργοποίηση και παρεμβάσεις σε όλα τα μέτωπα. Όσοι ενδιαφέρεστε για το θέμα ακούστε το και τα ξαναλέμε…

Άλλοι χρήσιμοι σύνδεσμοι

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

Τίτλοι τέλους για τη Συμπολιτεία...


Χθες έγινε το τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο αυτής της θητείας. Η Συμπολιτεία Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης έκλεισε τον κύκλο της και πιστεύω ότι ήταν ένας κύκλος "γεμάτος" και δημιουργικός.

Μαζί με τη Συμπολιτεία έκλεισε κι ο δικός μου κύκλος. Από εδώ και στο εξής δεν θα είμαι εκπρόσωπος κανενός και για ότι χρειαστεί θα πρέπει να το παλέψουμε μαζί ως πολίτες. Νιώθω μεγάλη αγάπη για όλους τους φίλους και τις φίλες που συνταξιδέψαμε όλα αυτά τα χρόνια και τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και την αγάπη που μου έδειξαν. Επίσης, νιώθω περήφανος για όλα όσα σκαρώσαμε μαζί. Περιοδικά, εφημερίδες, δράσεις, παρεμβάσεις εντός κι εκτός ΔΣ, συμμετοχές σε τοπικά και πανελλαδικά κινήματα και πολλά άλλα.

Νάμαστε γεροί και καλοί πολίτες...

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2019

Η επόμενη μέρα…


Μία ακόμα εκλογική αυτοδιοικητική μάχη τελείωσε στο δήμο μας και σε 3 μήνες ένας νέος δήμαρχος, ο Βλάσης Τσιώτος, με το νέο δημοτικό και τα 36 κοινοτικά συμβούλια, θα αναλάβουν τις τύχες του δήμου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης. Ο Κλεισθένης και η απλή αναλογική αλλάζει ριζικά τα δεδομένα και σίγουρα θα έχει πολύ ενδιαφέρον αυτή η τετραετία, με τη δύναμη της πλειοψηφίας να είναι μόλις 7 σύμβουλοι σε σύνολο 27 και όχι 16 που θα ήταν με τον Καλλικράτη. Επίσης, από τους 27 οι 16 είναι διαφορετικοί από τους σημερινούς και οι 11 από αυτούς πρωτοεμφανιζόμενοι.

Δυστυχώς και αυτή η προεκλογική περίοδος ήταν φτωχή από πλευράς πολιτικού λόγου και προγραμματικών αντιπαραθέσεων. Οι περισσότεροι κινήθηκαν σε ρηχά νερά, χαϊδεύοντας αυτιά, εξαγγέλλοντας κυρίως καλύτερη διαχείριση, με πολύ …ΕΣΠΑ και απέφυγαν τις κακοτοπιές και τα δύσκολα.  Υποσχόντουσαν έναν μικρό παράδεισο, μέσα στην κόλαση που ζούμε την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας, χωρίς αναφορές στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Η μάχη κρίθηκε κυρίως στα κατώγια και αναδείχθηκαν για άλλη μία φορά παθογένειες της κοινωνίας μας, που σε κάνουν να θλίβεσαι και ν’ απορείς. Είδαμε, παρ’ όλο που το ημερολόγιο λέει 2019 και όχι …1959, ότι ακόμα ευδοκιμούν και παίζουν καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα οι κάθε λογής τοπικοί κομματικοί και κοινωνικοί παράγοντες. Πάντα με τρέλαιναν οι ερωτήσεις τύπου «Ο Τάδε ποιον στηρίζει;», όπου τάδε ήταν ο χι πρώην αυτοδιοικητικός, ο ψι γιατρός, ο ζήτα κομματάρχης, ο ωμέγα τοπάρχης! Με τρέλαιναν διπλά όταν αναρωτιόντουσαν και για μένα και για το ποιους υποστηρίζω! Εννοείται ότι ο καθένας μας έχει τις επιλογές του, αλλά το να θες να κατευθύνεις κιόλας πολίτες είτε με υποσχέσεις ότι θα βολεύονται μετά από «τους δικούς μας», είτε με πιέσεις είτε με ψέματα είναι άρρωστο πολύ.  Δυστυχώς όμως ένα κομμάτι της κοινωνίας μας ακόμα χειραγωγείται απ’ όλους αυτούς και μάλιστα σε ικανό μέγεθος ώστε να καθορίζονται οι επιδόσεις των συνδυασμών και τελικά το αποτέλεσμα. Χρόνια πάθηση που δεν βρίσκει γιατριά και όποιος υποψήφιος υποστηρίζεται από αυτά τα συστήματα, ανεβάζει τα ποσοστά του και πάει καλύτερα. Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα εκλείψει το νοσηρό φαινόμενο του παραγοντισμού κι ότι οι επόμενες γενιές θα τους βάλουν όλους αυτούς στο περιθώριο, ώστε οι εκλογές να κρίνονται από τον πολιτικό και προγραμματικό λόγο του κάθε συνδυασμού. Αμήν…

Όλα αυτά βέβαια, αν και κάτι δείχνουν για τη συνέχεια, λίγους απασχολούν. Το ζήτημα όλων σήμερα είναι η επόμενη μέρα. Τι καινούριο, τι καλύτερο θα προκύψει από το νέο δημοτικό συμβούλιο και τη νέα δημοτική αρχή. Το κλίμα που επικρατεί κάθε φορά που αλλάζει δήμαρχος είναι, δικαίως, κλίμα ελπίδας και παράλληλα ανοχής για ένα διάστημα, κάτι που βλέπω να επικρατεί και σήμερα. Βέβαια, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοτών περιμένει να αλλάξουν τα πράγματα χωρίς να αλλάξουν αυτοί ή να συμμετάσχουν έστω λίγο στην αλλαγή κι αυτό δεν μπορεί να γίνει. Έτσι δεν θα καταφέρουμε ποτέ κάτι σημαντικό και πάντα θα προσπαθούμε να βρούμε καλύτερους σωτήρες. Μάταια, όπως έχει δείξει η ιστορία. Το ζητούμενο για μένα, ίσως το πρώτιστο για κάθε νέα δημοτική αρχή, είναι να εμπνεύσει τους δημότες και να τους κάνει συμμέτοχους στις αλλαγές που προσδοκούν. Να απαιτήσει απ’ όλους ν’ αλλάξουν κακές νοοτροπίες και να επιβάλλει λύσεις όπου χρειαστεί.  Αυτό θα είναι και η ευχή που θα δώσω στον Βλάση και την ομάδα του, αν και η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος. Και αυτοί, όπως και οι περισσότεροι άλλωστε,  κινήθηκαν με τη φιλοσοφία ότι «οι δημοτικές αρχές είναι υπηρέτες του δημότη» και θα τον υπηρετούν καλύτερα από τους άλλους και θα τον έχουν κοκό λαλά και γενικά «εμείς είμαστε εδώ για σένα». Μακάρι να ήταν «προεκλογική αδεία» και να διαψευστώ και να τους δούμε να σπάνε αυγά, γιατί πάντα το ζητούμενο παραμένει η ομελέτα. Αυτήν τη ρημάδα την ομελέτα που κανείς δεν τη φτιάχνει. Αν το κάνουν όμως, θα είμαι μαζί τους, όπως θα είμαι μαζί τους και σε κάθε τολμηρό και out of the box εγχείρημα. Αμήν και πάλι…

Άλλη μία ευχή που κάνω είναι να καταφέρνουν να φιλτράρουν τα χιλιάδες αιτήματα που θα λαμβάνουν και να προσπαθούν να λύσουν αυτά που είναι για το κοινό καλό και όχι για κάποιους λίγους. Να καταφέρνουν να αξιολογούν και να προωθούν τις καλές ιδέες απ’ όπου κι αν προέρχονται και να μην περιχαρακωθούν και βλέπουν εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν. Το είχαν εφαρμόσει αυτό άλλοι παλιότερα και σαν δήμος δεν κερδίσαμε τίποτα. Θα τους πρότεινα μάλιστα να μοιάσουν σε κάτι και με τον απερχόμενο δήμαρχο Ηλία Ανδρικόπουλο. Άσχετα με την όποια κριτική μπορεί να γίνει στον Ηλία για τα λάθη που έκανε ή για όλα αυτά που δεν έκανε, ήταν ο πρώτος δήμαρχος που δεν είχε το κόμπλεξ του «αντιπάλου», άκουγε, προώθησε αρκετές φορές ιδέες των αντιπολιτεύσεων και πολλές φορές πήρε πίσω προτάσεις όταν πείστηκε από τις μειοψηφίες ότι ήσαν λάθος. Δείχνει απλό και αυτονόητο αλλά δεν συνηθιζόταν προ ΗΑ. Ευτυχώς ο Κλεισθένης και η απλή αναλογική  το κάνει αναγκαστικό κατά ένα τρόπο, αλλά θα ήταν καλύτερα να είναι στη φιλοσοφία και στον χαρακτήρα των αρχόντων, και να μην προκύπτει μετά από πιέσεις ή συναλλαγές. Ξανά αμήν…

Εύχομαι καλή δύναμη και καλή επιτυχία στη νέα δημοτική αρχή και σε όλο το δημοτικό συμβούλιο και μακάρι να πετύχουν πολλά από αυτά που θα στοχεύσουν. Σ’ εσάς πατριώτες εύχομαι να συμμετέχετε ενεργά στα κοινά του τόπου και να καταλάβετε ότι για να πάμε καλύτερα πρέπει ν’ αλλάξουμε κι εμείς οι ίδιοι. Και να συμμετέχουμε ενεργά και όχι μόνο πληκτρολογιακά. Από τη μία θα χρειαστεί βοήθεια το ΔΣ σε πολλά που πρέπει ν’ αλλάξουν και από την άλλη μπορεί να χρειαστεί αγώνας, είτε για να αμυνθούμε μαζί τους σε έξωθεν επιθέσεις, είτε για να μην τους επιτρέψουμε να κάνουν πράγματα που θα είναι εις βάρος μας, είτε για να πειστούν να κάνουν κάτι που θα είναι για το κοινό καλό και θα διστάζουν ή θα ολιγωρούν. Και ξανά μανά αμήν…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Θα είμαι παρών κι εγώ και πολλοί ακόμα από τη Συμπολιτεία. Από τις εκλογές απείχαμε, όχι από τη ζωή…

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Απλά τα πράγματα...



Πατριώτες, οι εκλογές έφτασαν!
Η απλή αναλογική αλλάζει πολύ τα δεδομένα και οι περισσότεροι δεν το έχουν καταλάβει. Γι' αυτό εγώ που σας προσέχω, θα σας το πω με δύο παραδείγματα.
Αν ίσχυε η απλή αναλογική το 2002 η σύνθεση του ΔΣ θα ήταν:

13 συμβούλους η Κίνηση Πολιτών και Δήμαρχος Αν. Κλαδούχος
13 συμβούλους η Πρόοδος του Δ. Σκούρα
1 σύμβουλο η Αρμονική Ανάπτυξη

Αν ίσχυε το 2010:
12 συμβούλους η Κίνηση Πολιτών και Δήμαρχος Αν. Κλαδούχος
12 συμβούλους η Πρόοδος του Δ. Σκούρα
3 συμβούλους η Συμπολιτεία

Καταλαβαίνετε ότι θα είχαμε γλυτώσει πολλά από αυτά που μας ταλαιπωρούν ακόμα (Αποθήκες Φραντζή, Κούστα-Ρουβέρα κ.α.). Η απλή αναλογική δεν επιτρέπει τη δημιουργία καθεστώτων και αυταρχικών διακυβερνήσεων. Γι' αυτό ας προσέξουμε τι ανθρώπους θα βάλουμε στο ΔΣ. Έχει σημασία που θα βάλετε τον σταυρό, ότι και αν ψηφίζετε!
Καλό βόλι...

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Κάποτε...


Κάποτε ένας κουτός υποψήφιος δήμαρχος έλεγε, μεταξύ άλλων, στην κεντρική ομιλία του: 

"Δεν μπορεί κάποιος να είναι δυστυχισμένος πολίτης του Ελληνικού κράτους και ευτυχισμένος δημότης Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. Δεν υπάρχουν περιθώρια, δεν μας αφήνουν περιθώρια να αγνοούμε τα ασφυκτικά πλαίσια μέσα στα οποία θα λειτουργήσουν τα νέα δημοτικά και τοπικά συμβούλια, να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι το έργο μας θα είναι πολύ δύσκολο και να υποσχόμαστε στον κόσμο λαγούς με πετραχήλια. Δεν είναι τίμιο, δεν είναι αντάξιο των κρίσιμων στιγμών που ζούμε."

Από τότε όμως θα άλλαξαν πολλά. Τι, όχι;

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019

Αναζητώντας το “λογικό”, για τον Βιο“λογικό” Καθαρισμό Ευρωστίνης…


21ος αιώνας στη χώρα του παραλόγου και ακόμα ψάχνουν παραθαλάσσιοι τουριστικοί δήμοι να βρουν προγράμματα χρηματοδότησης για την επεξεργασία των λυμάτων. Μία οι κάτοικοι είναι λίγοι, μία το έργο είναι ακριβό, μία το ‘να, μία τ’ άλλο, φτάσαμε να ενταχθεί ο Κορινθιακός κόλπος στο δίκτυο Natura 2000 και οι περισσότερες περιοχές να έχουν ακόμα βόθρους. Λογική καμία…

Για το καλό του Κορινθιακού κόλπου, δηλαδή για το καλό μας, το σωστό είναι να δούμε τη μεγάλη εικόνα και να μην περιοριστούμε στον δήμο μας. Γιατί όσο σημαντικό είναι να έχει η Ευρωστίνη Βιολογικό Καθαρισμό, άλλο τόσο σημαντικό είναι να έχει και η Αιγιάλεια π.χ.. Εμείς  μπορεί να βάλαμε σύνορα στη στεριά, η θάλασσα όμως είναι αναρχική και σύνορα δεν έχει. Αλλά ας κάνουμε και μία στάση στον δήμο μας, γιατί οι παραλογισμοί λόγω εκλογών διογκώνονται και δεν αντέχονται, μιας και η μπάλα πετιέται μόνιμα στην εξέδρα…

Προσπαθούμε λοιπόν να βρούμε χρηματοδότηση για να επεκταθεί ο Βιολογικός Καθαρισμός Ξυλοκάστρου και να φτάσει στα Μαύρα λιθάρια. Προσπαθούμε δηλαδή να στήσουμε ένα σύστημα που τα λύματα θα ταξιδεύουν 25χλμ για να καθαριστούν, με τεράστιο κόστος λειτουργίας και συντήρησης. Οι Ευρωστίνιοι γνωρίζουν πόσο θα πάει το κόστος της ανταποδοτικότητας της υπηρεσίας; Θα τριπλασιαστεί μάλλον ο λογαριασμός του νερού! Σχέδιο ενεργοβόρο λοιπόν και τόσο ακριβό στη συντήρησή του που στερείται λογικής. Κάτι τέτοιο προσπαθούν να κάνουν και στην Αιγιάλεια, με λίγο μεγαλύτερο ταξίδι για να φτάσουν τα λύματα στο Αίγιο…

Η σωστή λύση είναι να γίνουν τοπικοί βιολογικοί και στην Ευρωστίνη και στην Αιγιάλεια και παντού. Με μία μελέτη, που στην περίπτωσή μας θα γίνει με μικρό κόστος από τη ΔΕΥΑΞΕ, πρέπει να στοχεύσουμε στην κατασκευή Βιολογικού Καθαρισμού Ευρωστίνης και μαζί με όλους τους δήμους του Κορινθιακού, τον ΣΠΟΑΚ, την ΑΛΚΥΩΝ και τον νεοσύστατο Φορέα Διαχείρισης του Κορινθιακού, να διεκδικήσουμε χρηματοδοτήσεις προσαρμοσμένες στη μεγάλη ανάγκη που έχει ο Κορινθιακός κόλπος για μείωση της ρύπανσής του.

Τριτοβάθμιοι Βιολογικοί Καθαρισμοί μικρής εμβέλειας σε όλο τον Κορινθιακό είναι ο στόχος, βιώσιμοι και λειτουργικοί, με νερό για άρδευση και πολλαπλά περιβαλλοντικά οφέλη! Αυτά πρέπει να ακούσουν οι δημότες από τους υποψήφιους και αυτά πρέπει να στοχεύσουν τα επόμενα δημοτικά συμβούλια.

Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για να μείνουμε στα μικροπολιτικά, προεκλογικά παιχνίδια εντυπώσεων. Ειδικά οι Ευρωστίνιοι δεν χρειάζονται άλλες κοροϊδίες! Έχουν ξεφορτώσει διάφοροι τόσο κουτόχορτο γι’ αυτό το θέμα (και όχι μόνο!) τα τελευταία χρόνια, που υπάρχει απόθεμα πολύ. Ας ανεβάσουμε λίγο την ποιότητα του πολιτικού λόγου. Ας διευρύνουμε λίγο τους ορίζοντες. Μπροστά θα το βρούμε…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος