Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 7 Μαΐου 2016

Μια ευκαιρία να συζητήσουμε (εκτός Facebook)...

Ο Καλλικράτης "βάζει" τους δήμους να ψηφίσουν το Στρατηγικό Σχεδιασμό της πενταετίας 2015-2019. Παρ' ότι έχει ευτελιστεί στην πράξη και αποτελεί μια τυπική διαδικασία (και μόνο το ότι αρχίζουμε να το συζητάμε μεσούσης της πενταετίας δείχνει την παθογένεια), είναι μια λαμπρή ευκαιρία για να μιλήσουν όλοι οι δημότες και να προβληματιστούν για το μέλλον αυτού του τόπου.
Την ερχόμενη Τετάρτη 11/5/2016 στις 6μμ συνεδριάζει η Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης στο θέατρο Άγγελος Σικελιανός. Είναι μια καλή αφορμή όλοι οι Ξυλοκαστρίτες και οι Ευρωστίνιοι να έρθουν να πουν τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους και τις προτάσεις τους. Από τα πιο "μικρά" μέχρι τα πιο "μεγάλα". Όλα αυτά που συζητάμε μπροστά από μια οθόνη, να τα πούμε κι από κοντά. Τώρα που οι περισσότεροι, ελέω Facebook, λένε δημόσια τη γνώμη τους καλό θα ήταν να τις μοιραστούν και με τους συμπολίτες τους σε μια δημόσια συζήτηση.

Ειδικά οι νέοι συνδημότες πρέπει να κάνουν το βήμα και να είναι εκεί. Μόνο έτσι θα πάψουν οι δημόσιες διαβουλεύσεις και τα δημοτικά συμβούλια να είναι τυπικές διαδικασίες ή συναθροίσεις "παραγόντων".
Όταν αναθέτεις τη ζωή σου σε άλλους, όποιοι και νάναι αυτοί, δεν μπορεί να περιμένεις και πολλά. Απλά θα έχεις χίλιες αφορμές να γκρινιάζεις και να κάνεις κριτική. Σου φτάνει; Σου αξίζει;

Τρίτη 29 Ιουλίου 2014

Όλα είναι δρόμος 2...


Δυστυχώς, παρ' όλες τις διαβεβαιώσεις της δημοτικής αρχής ότι θα γίνει μόνο το πρώτο κομμάτι, η "ανάπλαση" του παραλιακού δρόμου συνεχίζεται. Θα μου πείτε βέβαια ότι είναι φυσιολογικό μιας και η φερεγγυότητα αυτής της δημοτικής αρχής έχει χαθεί προ πολλού και μάλλον θα έχετε και δίκιο. Απλά, παρ' όλο που γνωρίζαμε καλά ότι είναι αφερέγγυοι, είπαμε μήπως τελευταία στιγμή πριν αποχωρήσουν γινόταν κανά θαύμα, αλλά ...αλλά!!!

Για το άκαιρο της υλοποίησης και για το ακαλαίσθητο και μη λειτουργικό σχέδιο, έχουμε συζητήσει επανειλημμένα και έχουμε πει καθαρά τη γνώμη μας. Τώρα όμως, δύο είναι τα κύρια ζητήματα που πρέπει να δούμε. 
1. Πώς θα μπορέσει ν' αλλάξει το σχέδιο (κάτι που πρέπει να γίνει άμεσα και πριν ξημερώσει η 2/9/2014) και
2. Πώς δεν θα ξαναφτάσουμε στο σημείο να γίνονται έργα με τον τρόπο που πάει να γίνει αυτό, με τον τρόπο που έγινε η "ανάπλαση" της ανατολικής πλευράς και με τον τρόπο που πήγε να γίνει, αλλά δεν έγινε, η "ανάπλαση" των Αποθηκών Φραντζή κ.α. 

Και όταν λέω τρόπο εννοώ: Ποιοι αποφασίζουν για το σχέδιο της ανάπλασης και πώς συμμετέχουν οι πολίτες στη διαδικασία λήψης της απόφασης για το ύφος και το στόχο της ανάπλασης. Αυτά τα τρία έργα, με τα εκατομμύρια που δαπανήθηκαν θα μπορούσαν να απογειώσουν το Ξυλόκαστρο, αν η δημοτική αρχή άνοιγε το παιχνίδι και δεν έκανε του κεφαλιού της. Αν άκουγε και καμιά άλλη γνώμη, αν συμβουλευόταν ειδικούς αρχιτέκτονες και για το δρόμο και για τις Αποθήκες. Δεν το έκανε όμως.

Αυτό πρέπει να σταματήσει και πρέπει να σταματήσει άμεσα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί και μετά την 1/9/2014 αυτή η τακτική και η μόνη εγγύηση γι' αυτό, είμαστε όλοι εμείς. Όλοι εμείς που πρέπει να είμαστε εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις. Να ασχολούμαστε με τα κοινά συνεχώς και όχι μόνο αν αφορούν τη δουλειά μας. Να μην αφήνουμε κανέναν "ειδικό" να μας εκπροσωπεί, να μας αντιπροσωπεύει. Χρειάζεται και η φυσική μας παρουσία, ειδικά των νέων ανθρώπων.

Δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος με τη νέα σύνθεση του ΔΣ. Δεν πιστεύω ότι μπορεί από μόνη της η αλλαγή προσώπων ν' αλλάξει τα πράγματα. Και μιας και μιλάμε για την ανάπλαση του παραλιακού να σημειώσω ότι ήταν ιδιαίτερα απογοητευτική η τακτική που ακολούθησαν οι άλλοι συνδυασμοί στο θέμα αυτό, κάτι που εντείνει την απαισιοδοξία μου. Κρύφτηκαν οι συνυποψήφιοί μου όταν μας κάλεσαν οι επαγγελματίες να πούμε τη γνώμη μας και έμειναν μόνο σε θολές δηλώσεις και αναφορές. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ! Καλή τακτική για να μαζεύουμε κανά ψηφαλάκι, αλλά αυτά είναι φίλοι μου που πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας, αν θέλουμε ν' αλλάξει κάτι. Τώρα βέβαια που απομακρύνθηκαν απ' το ταμείο, παραγοντίζουν και εγωλογούν δωρεάν.

Επειδή λοιπόν εκτός από το θέμα του δρόμου αυτό καθεαυτό, είναι πολύ σημαντικό να αλλάξουμε φιλοσοφία, ας μην μένουμε άλλο μακριά από τα κοινά. Η νέα πενταετία ας γίνει η αρχή της ενασχόλησης όλων μας. Έτσι γίνονται οι ανατροπές, γιατί δυστυχώς δεν αρκούν τα πληκτρολόγια...

Α.Α.Ζ.

ΥΓ: Ο δρόμος στο Μελίσσι είναι το επόμενο επεισόδιο της ίδιας σειράς. Γιατί όλα δρόμος είναι...

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2014

"Έφυγε" ο Βασίλης Κελλάρης αλλά...


Ο Βασίλης Κελλάρης "έφυγε" σήμερα και θα κηδευτεί την Τετάρτη στις 4μμ στο Κάτω Διμηνιό. Είναι δύσκολο να αποχωριζόμαστε ανθρώπους που έχουμε αγωνιστεί μαζί και έχουμε μάθει τόσα πράγματα δίπλα τους, αλλά από την άλλη πρέπει να νιώθουμε πολύ τυχεροί με την κληρονομιά που μας αφήνουν αγωνιστές σαν τον Βασίλη. 

Κληρονομιά μεγάλη, που είναι η πίστη στους αγώνες. Είναι η υψωμένη του γροθιά στην παραπάνω φωτογραφία από την Απόβαση Ενέργειας και τον αποκλεισμό της Αλουμίνας. Είναι η επιμονή και η διάρκεια στη διεκδίκηση και πόσα ακόμα. Εγώ πάντως οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα αυτά. Καλό ταξίδι...

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Εγώ να δεις για σας...




Ο Κώστας Τσούγκος αρχικά και πολλοί 30ρηδες και 20ρηδες στη συνέχεια, μου έδωσαν τη δύναμη, για να συνεχίσω την προσπάθεια που κάνω ολ' αυτά τα χρόνια. Μαζί με τους ανθρώπους που είμαστε μαζί από παλιά και όλους τους νέους συνοδοιπόρους συμπολίτες σκαρώνουμε ομορφιές και προκοπή. 

Εγώ νιώθω πολλαπλά περήφανος που μ' εμπιστεύονται και είναι ένας ακόμα λόγος για να συνεχίσω. Μετά, η σκυτάλη περνάει σ' αυτούς...

Δείτε εδώ

Α.Α.Ζ.

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014

Η οικονομική εκστρατεία της Συμπολιτείας...


Δελτίο τύπου

Συμπολιτεία σημαίνει Συγχρηματοδότηση


Η Συμπολιτεία Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης στην τελευταία συνέλευσή της αποφάσισε να εφαρμόσει στον προεκλογικό αγώνα ένα οικονομικό μοντέλο λιτό, συμμετοχικό και διαφανές. Η απόφαση αυτή προβλέπει τα εξής:

Περισσότερα εδώ

Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013

Πολίτες της… 29ης Φεβρουαρίου!

FOSPHOTOS / Alexandros Katsis
Σήμερα δημοσιεύτηκε το πρώτο άρθρο μου στο The Press Project. Ανοίγουμε τη συζήτηση για την Αυτοδιοίκηση, που για να έχει νόημα το συνθετικό "Αυτο-" μας χρειάζεται όλους...

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Πριν ξανασκύψεις σκέψου...



Στα δύσκολα και στα οργισμένα που περνάμε, ο Αργύρης, αν και φευγάτος, μας συντροφεύει. Ευτυχώς! Μετά το χθεσινό ΔΣ αισθάνθηκα άλλη μία φορά την απειλή της ψαλίδας.

Είμαστε σαν το γρασίδι των δημόσιων κήπων.
Κάθε τόσο μας κουρεύουν σύρριζα τη σκέψη.
Χάριν συμμετρίας.

Μακάρι να διδαχθούμε κι από την ιστορία του και πριν ξανασκύψουμε να σκεφτούμε. Να καταλάβουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη τους βασιλιάδες και από βασίλεια υπηκόων να ξαναγίνουμε κοινότητες πολιτών...

Μια μέρα, στα καλά καθούμενα (αλήθεια, πώς τους ήρθε;) τα δέντρα αποφάσισαν ότι τους χρειαζόταν κάποια ανώτερη αρχή. Τίποτε δεν είχαν να χωρίσουν μεταξύ τους, τίποτε δεν διεκδικούσαν το ένα από τ άλλο, συναλλαγές που ήσαν πάντα καθαρές και τίμιες είχανε μόνο με το χώμα, τη βροχή και τον ήλιο.
 Tι στην ευχή τη θέλανε, λοιπόν, αυτήν την ανώτερη αρχή, αυτήν την εξουσία πάνω απ τα κεφάλια τους; Ένιωθαν άραγε κάποια ανασφάλεια; Είχανε τάχα έμφυτη κάποιαν ανάγκη γι' αφοσίωση κι υποταγή; Ποιος ξέρει; Ποιος θα μπορούσε των δέντρων τη σκέψη να διαβάσει;

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2013

ΤΑΙΠΕΔ: "Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας"...


Το χθεσινό ΔΣ είχε πολλά και αξιοσημείωτα σημεία. Αναφέρω μερικά εν συντομία και θα τα αναλύσουμε περισσότερο άλλη φορά. 

1. Δυστυχώς δεν είχαμε κόσμο. Πολύ λίγοι συμπολίτες ήρθαν στη συνεδρίαση. Και να πω ότι δεν έχουμε και air condition!

2. Πευκιάς: Με έκπληξη μάς άκουσαν πλειοψηφούντες και μειοψηφούντες όταν τους είπαμε ότι δεν ισχύει αυτό που νόμιζαν για τον Πευκιά. Ότι δηλαδή αν ανήκει στο δήμο, σώζεται από πιθανή αξιοποίησή του από το ΤΑΙΠΕΔ 
Ελπίζουμε να γίναμε κατανοητοί και να μπει το θέμα στη σωστή του βάση.

3. Αποθήκες Φραντζή. Ένα θέμα που πονάει πολύ και δικαίως τη δημοτική αρχή, με τις τόσες ... που έχει κάνει εκεί. Το κακό είναι ότι πονάει και όλη την πόλη, το δήμο και την ψυχή μας να βλέπουμε αυτό το θέαμα για 7 συναπτά έτη. Και το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνεται ν' αλλάζει κάτι το επόμενο διάστημα. Η δικαστική εμπλοκή με τον εργολάβο, είναι αγνώστου λήξεως ιστορία.

4. Παραχώρηση αιγιαλών και παραλιών. Πολύ καλή εξέλιξη είχαμε στο θέμα αυτό, με τη δημοτική αρχή και τη μείζονα μειοψηφία να δέχονται την πρότασή μας να εξαιρέσουμε τις παραλίες του Πευκιά από το νταραβέρι αυτό. Επίσης όλοι δεσμεύτηκαν, και κυρίως η δημοτική αρχή που έχει τον πρώτο λόγο, ότι δεν υπάρχει στις προθέσεις τους να γίνει δημοπρασία αιγιαλού, πουθενά και για κανέναν λόγο.Τα μαγαζιά και τα ξενοδοχεία θα παίρνουν το χώρο  που δικαιούνται και αν υπάρξει θέμα κάπου πολλών παραχωρήσεων και μείωσης του δημόσιου χώρου θα το δούμε πάλι. Τέτοιο θέμα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στο δήμο μας, λόγω έλλειψης παραλιών με μαγαζιά από πάνω. Στη Συκιά που μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα, προς το παρόν δεν υπάρχει θέμα. 

Αυτά τα ολίγα. Θα επανέλθω...

Α.Α.Ζ.

ΥΓ: Ξέχασα έν' ακόμα αξιοσημείωτο. Ο αρχηγός της μειοψηφίας κ. Σκούρας δήλωσε χθες, μπορεί και για πρώτη φορά με τέτοια ένταση, ότι θα αντιδράσει δυναμικά, κινηματικά και ακτιβιστικά αν η δημοτική αρχή υλοποιήσει τη μελέτη ανάπλασης της παραλίας όπως είναι και επιχειρήσει να κόψει τα δέντρα που υπάρχουν. Γουστάρω...

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Ένα ΔΣ ήταν, από τα πενήντα...



Το χθεσινό ΔΣ είχε πολύ κόσμο, ένεκα "η ανάπλασις του παραλιακού δρόμου". Περισσότερες από 4 ώρες συζητούσαμε το θέμα, το οποίο στο τέλος ψηφίστηκε από τους συμβούλους της πλειοψηφίας, όπως ήταν και το αναμενόμενο.

Μακάρι από τον πολύ κόσμο που ήταν χθες εκεί, να ξανάρθουν μερικοί. Ας ελπίσουμε ότι η τραυματική εμπειρία που έζησαν, θα κάνει κάποιους να καταλάβουν ότι αν δεν ασχολούνται με τα κοινά δεν πρόκειται ν' αλλάξει η κατάσταση. Ένα ΔΣ ήταν αυτό μόνο, από τα πενήντα περίπου που γίνονται κάθε τετραετία...

Α.Α.Ζ.

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013

4 χθεσινές εικόνες από την Αθήνα...


Ο τοίχος στην Πειραιώς μάς θυμίζει 
ότι μπορούμε να ομορφύνουμε το άσχημο...
Θυμηθείτε περισσότερα εδώ



Εκδήλωση αφιερωμένη στον Αργύρη Χιόνη
στις εκδόσεις Γαβριηλίδη... 



Συνάντηση με φίλους που πήγαν 
στην αντιφασιστική πορεία...



...η οποία κατέληξε στο Σύνταγμα
και έκλεισε με συναυλία.

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

Άβυσσος...



Στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης επιβεβαιώθηκε για νιοστή φορά ότι μεσολαβεί άβυσσος μεταξύ της έννοιας ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ και με αυτό που "συμβαίνει" εκεί μέσα.

Υπάρχουν και μερικά ελαφρυντικά βέβαια για τη χθεσινή βραδιά. Ήταν δύσκολη γιατί είχε πολλές άγνωστες λέξεις για την εξουσία. Τοπικοί προϋπολογισμοί, τοπικές κοινότητες, αγροτική πολιτική, τουριστική πολιτική και πολλές τέτοιες παράταιρες έννοιες.

Το συμπέρασμα ισχύει ως έχει. Κανένα πρόβλημα δεν θα λυθεί εκεί μέσα, όσο λείπετε. Μην τα ξαναλέμε. Όμως, αν είναι να μην έρθετε πείτε το και σε μας να μην πηγαίνουμε άδικα...

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

Προς Ευρωστίνιους και Ξυλοκαστρίτες (β’)…



Προς Ευρωστίνιους  και Ξυλοκαστρίτες (β’)…

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Συμπολίτες και συμπολίτισσες,

τα παθήματά μας αυτόν τον καιρό δεν έχουν τέλος. Μην τα ξαναλέμε, τα βιώνουμε και τα ξέρουμε. Οι περισσότεροι από εμάς συμμετέχουμε σε ατομικά και συλλογικά δράματα, πρωταγωνιστές και κομπάρσοι ταυτοχρόνως. Η συζήτηση για τις αιτίες, τις διεξόδους, τα σενάρια και τη σκηνοθεσία είναι μεγάλη και δεν θα την ανοίξω εδώ. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι θα ήταν σημαντικό για όλους μας, αν με τόσα παθήματα καταφέρουμε να πάρουμε και κάποια μαθήματα.
Θα επικεντρωθώ σήμερα στο πάθημα «Ειρηνοδικεία Ξυλοκάστρου και Δερβενίου». Ένα πάθημα πλούσιο σε εμπειρίες και κυρίως γεμάτο παραδείγματα προς αποφυγή. Η μνημονιακή επιβολή των συγχωνεύσεων των Ειρηνοδικείων, μάς έφερε το καλοκαίρι αντιμέτωπους με το κλείσιμο και των δύο υπηρεσιών του δήμου μας. Μετά από δύο μήνες παρασκηνίου και υπόγειων διαδρομών, που άλλαζαν τις αποφάσεις του υπουργού κάθε λίγο και λιγάκι, καταλήξαμε να υπογράφεται το ΦΕΚ την περασμένη Τετάρτη και να αφήνει ανοικτό μόνο το Ειρηνοδικείο Ξυλοκάστρου.
Η μικροπολιτική, ως συνήθως,  αντιμετώπιση του θέματος από τη δημοτική αρχή και ο λανθασμένος τρόπος διεκδίκησης με απούσα την κοινωνία και το δημοτικό συμβούλιο, εκτός από το κλείσιμο του Ειρηνοδικείου Δερβενίου, άνοιξε και πληγές μεταξύ των δημοτών των δύο ενοτήτων. Αυτό είναι ότι χειρότερο μπορούσε να γίνει σε μια μικρή κοινωνία με πολλαπλά τραύματα και χρόνιες παθογένειες.
Δυστυχώς, ακόμα και μετά την υπογραφή του ΦΕΚ, ο δήμαρχος συνεχίζει να παίζει με το θέμα οξύνοντας την κατάσταση και οδηγώντας την σε νέα αδιέξοδα. Πρότεινε στο ΔΣ αμέσως μετά την υπογραφή του ΦΕΚ και πέρασε κατά πλειοψηφία, να προσπαθήσουμε να το ανατρέψουμε και να μείνει ανοικτό το Ειρηνοδικείο Δερβενίου, κλείνοντας αυτό του Ξυλοκάστρου. Λάδι στη φωτιά, μαχαίρι στις πληγές…
Αντί από την αρχή να αγωνιστούμε ενωμένοι, με σχέδιο και δυναμική, για να μην κλείσει κανένα Ειρηνοδικείο (κάτι που από το αποτέλεσμα φάνηκε ότι ήταν εφικτό, γιατί τελικά το μόνο ενεργό Ειρηνοδικείο που έκλεισε στην Κορινθία ήταν αυτό του Δερβενίου), επικράτησε το παρασκήνιο, το σκοτάδι και η μικροπολιτική. Έκλεισαν ένα Ειρηνοδικείο που στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτίριο εξοικονομώντας …δεκάρες! Δεν ήταν δα και τρομερό να μείνει ανοικτό, με τόσα επιχειρήματα που υπήρχαν υπέρ του. Αντί να υπερασπιστούμε τις δύο υπηρεσίες σύσσωμοι όμως, φτάσαμε στο σημείο ένθεν κι εκείθεν να εκτοξεύονται ειρωνείες, απειλές και να σκάβουμε οι ίδιοι τους λάκκους για να πέσουμε μέσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το σημείο της επιστολής του δημοτικού συμβούλου της πλειοψηφίας κ. Γιώργου Μετεβελή προς τον υπουργό, όπου προσπαθώντας να υπερασπιστεί το Ειρηνοδικείο Δερβενίου, χαρακτήρισε το κτίριο του Ξυλοκάστρου κατάλληλο για bar ή αποθήκες.
Ακόμα και τώρα που το ΦΕΚ υπογράφηκε, αν θέλουμε να αγωνιστούμε για να το ανατρέψουμε, πρέπει να προσπαθήσουμε να ανοίξει και το Δερβένι και όχι να ανοίξει, κλείνοντας το Ξυλοκάστρου. Η συλλογή υπογραφών που κάνουν σήμερα οι Ευρωστίνιοι ας έχει καθαρό στόχο το παράλληλο άνοιγμα του Ειρηνοδικείου Δερβενίου με το Ξυλόκαστρο και θα μαζευτούν χιλιάδες.  Με την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό μπορεί να γίνει κάτι και όχι με την αφαίρεση και τη διαίρεση. Οι πολίτες των δύο ενοτήτων, εκτός από την κοινή αυτοδιοικητική στέγη, έχουν και κοινά συμφέροντα και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους.
Συμπολίτισσες και συμπολίτες, η αλήθεια είναι ότι παθαίνουμε πάρα πολλά τα τελευταία χρόνια. Ας πάρουμε μερικά μαθήματα όμως. Ας βγούμε έξω από το λαγούμι μας και ας μιλήσουμε επιτέλους μεταξύ μας. Ας σχεδιάσουμε μια φορά κάτι. Ας κάνουμε ένα βήμα μπροστά σαν κοινωνία. Όλο όπισθεν πάμε και περιμένουμε από τους τραγικά ανεπαρκείς ηγέτες όλων των βαθμίδων να λύσουν τα προβλήματά μας. Ας πάρουμε την τύχη στα χέρια μας, γιατί μόνο εκεί μπορεί να βρει προοπτική. Ας μείνουμε κάποιοι με μια «ουλή στο πρόσωπο»*...    

Ανδρέας Απ. Ζάρρος
Δημοτικός σύμβουλος
της Συμπολιτείας Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης

* ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Πόλιν μικράν εν Ελλάδι
υπεύθυνος καθωδήγησεν ιατρός
προς αντιμετώπισιν επιδημίας

Οι συμμορφωθέντες ουδέν έπαθον
Οι λοιποί - πλήθος μέγα -
απέκτησαν μονίμους ουλάς
εις το πρόσωπον

Μετ’ ου πολύ
απειλουμένης νέας επιδημίας
ο αυτός ιατρός
έδωκεν απλάς οδηγίας και πάλιν

Οι συμμορφωθέντες ουδέν έπαθον
Οι λοιποί απέθανον

Μόλις ο κίνδυνος παρήλθεν
επισκεφθείς την μικράν πολιτείαν
διεπίστωσα ότι
δύο ή τρεις και μόνον
φέρουν ουλάς εις το πρόσωπον

Τάκης Μιχόπουλος

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Μία υπόθεση εργασίας...


Διαβάζουμε και ακούμε πολλά τα τελευταία χρόνια για την κρίση και πάνω απ' όλα βιώνουμε βαθιά στο πετσί μας τις συνέπειές της. Βομβαρδιζόμαστε από μέτρα, φόρους, χαράτσια και η ζωή γίνεται δυσκολότερη μέρα με τη μέρα. Άλλοι έφτασαν γρηγορότερα στην άκρη του "γκρεμού", ενώ καθημερινώς καταφτάνουν κι άλλοι, κι άλλοι και πάει λέγοντας. Έτσι που το πάνε οι περισσότεροι θα καταλήξουμε εκεί, αν δεν έχουμε ήδη.

Δεν θα προσθέσω κάτι για όλα αυτά. Ούτε για λύσεις θα μιλήσω, ούτε για σωτήρες, ούτε για αγώνες. Μία υπόθεση θέλω να κάνω μόνο. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι αύριο το πρωί η Ελλάδα (θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για άλλες χώρες) δεν χρωστάει πουθενά ούτε ένα σεντς. Έφευγαν οι τρόικες, τα ΔΝΤ και τα μνημόνια και μας άφηναν στην ησυχία μας. Έτσι απλά. Αύριο, 3 Οκτωβρίου του 2012.

Θα ήταν το τέλος ενός μαρτυρίου; Θα ήταν η αρχή ενός μεγαλύτερου; Θα παίρναμε το μάθημά μας και θα αρχίζαμε να βελτιώνουμε όλα αυτά που μας έφεραν ως εδώ; Θα ξανακάναμε τα ίδια και χειρότερα;

Μήπως θα 'πρεπε να σκεφτούμε καλύτερα αυτή την υπόθεση εργασίας και να αρχίσουμε από σήμερα να τα βελτιώνουμε, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε ρεαλιστικότερη αυτή τη φαντασίωση; Μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε;

Α.Α.Ζ. 



Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012

"Μισώ τους αδιάφορους"...


Ένα κείμενο του Αντόνιο Γκράμσι, που μου ξαναθύμισε ο Γιώργος Κολέμπας
και μου αρέσει πολύ, παρ' όλο που η έννοια "μίσος" δεν εκφράζει ακριβώς το δικό μου συναίσθημα για τους αδιάφορους...

Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι' αυτό μισώ τους αδιάφορους. Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.

Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν. Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;

Μισώ τους αδιάφορους και γι' αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ' αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι' αυτό που έκανε και ειδικά γι' αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.

Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ' αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ' αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ' αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι' αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους.

Αντόνιο Γκράμσι

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2012

Προς Ξυλοκαστρίτες και Ευρωστίνιους...


Αγαπητοί συνδημότες,

μετά από δέκα χρόνια εμπλοκής μου με τις τοπικές εκλογές, εκ των οποίων τα δύο εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος, μετά λύπης σάς ανακοινώνω ότι το ΔΣ Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης δυσκολεύεται ακόμα και "να μοιράσει δύο γαϊδουριών άχυρα". Ειρωνείες, μαγκιές κι αποστήματα μπορεί να περισσεύουν, αλλά από ουσία μηδέν και το χειρότερο είναι ότι όσο περνάει ο καιρός τα πράγματα χειροτερεύουν. 

Επειδή αυτή την εποχή υπάρχει υπερβολική συσσώρευση γκρίνιας και δεν χρειαζόμαστε άλλη, δεν θα κάνω κριτική και θα ξανακάνω την πρότασή μου για την ίαση αυτού του καρκινώματος. Μια πρόταση που διατυπώνω, συχνά πυκνά, εδώ και χρόνια. (Χαρακτηριστικά θυμάμαι τη μέρα της ορκωμοσίας του ΔΣ. Στη δήλωση που κλήθηκα να κάνω, σ' ένα ασφυκτικά γεμάτο θέατρο, είχα πει, πάνω κάτω, τα εξής, : " ...Αν αφήσετε εμάς τους 27 να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα του δήμου δεν θα καταφέρουμε και πολλά. Πρέπει να είστε κι εσείς εκεί και να συμμετέχετε..."). Αυτά τα έλεγα και τα λέω, θεωρώντας δεδομένο τον τρόπο που κυβερνούν και οι δικοί μας αλλά και οι περισσότεροι άρχοντες. Αντιδημοκρατικά, αντιαυτοδιοικητικά και άκρως ...εξουσιαστικά.

Αυτό λοιπόν είναι το γιατρικό, κατά τη γνώμη μου. Η συμμετοχή των πολιτών και όλων των συλλογικών δομών της περιοχής σε κάθε συμβούλιο και σε κάθε συνέλευση. Εννοείται ότι δεν κομίζω γλαύκα ες Αθήνας. Το αυτονόητο λέω, αλλά δυστυχώς τα αυτονόητα λείπουν και πολλές φορές στα αυτονόητα κρύβονται οι λύσεις. 

Συνδημότες, δεν είναι αυτοδιοίκηση αυτό το μόρφωμα που φτιάχνεται μετά από κάθε εκλογική διαδικασία και εξηγώ γιατί. Οι πολίτες ψηφίζουν. Ένας αντιδημοκρατικότατος εκλογικός νόμος μοιράζει δυσανάλογα τις έδρες, ανακηρύσσει μερικούς δημότες "δημοτικούς συμβούλους" και χαρίζει μια άνετη πλειοψηφία στους κυβερνώντες. Οι πολίτες όμως, εκτός των περιπτώσεων που υπάρχει κάποιο προσωπικό ή συντεχνιακό θέμα, δεν εμφανίζονται ποτέ στις συνεδριάσεις και δεν ασχολούνται καθόλου με τα κοινά, μέχρι τις επόμενες εκλογές (οι ελάχιστες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν περίτρανα τον κανόνα). Έτσι, οι δημοτικές αρχές κυβερνούν "ανενόχλητες", αποξενωμένες από την κοινωνία με πενιχρά αποτελέσματα.

Η δική μας δημοτική αρχή είναι ένα κλασσικό παράδειγμα τέτοιας διοίκησης. Εκμεταλλευόμενοι την απουσία των πολιτών, μια χούφτα άνθρωποι αποφασίζουν για το μέλλον μας, χωρίς μάλιστα να κρατάνε ούτε τα προσχήματα (π.χ. δεν καλούν ούτε τη δημοτική επιτροπή διαβούλευσης κάθε τρίμηνο όπως έχουν υποχρέωση, αλλά και πολλά ακόμα που δεν φτάνει τόμος ολάκερος να τα χωρέσει. Ας μην σχολιάσω επίσης το επίπεδο συζήτησης στις συνεδριάσεις του ΔΣ, γιατί θα χρειαστεί κι άλλος τόμος και είπαμε ότι δεν χρειαζόμαστε τούτες τις ώρες άλλη γκρίνια...).

Συμπολίτισσες και συμπολίτες, δεν πάει άλλο. Ενεργοποιηθείτε. Το μέλλον του τόπου μας διακυβεύεται και εκεί μέσα κι εσείς λείπετε. Όλα μπορούν να αλλάξουν αν είστε εκεί. Για παράδειγμα: η δημοτική αρχή δεν δημιούργησε Γραφείο Αγροτικής Ανάπτυξης, παρ' ότι προβλέπεται και από το νόμο και πρώτιστα από τις ανάγκες της περιοχής, με αποτέλεσμα να υστερούμε σε σχεδιασμό για τα τοπικά μας προϊόντα. Αν μερικές εκατοντάδες αγρότες (και δεκάδες θα αρκούσαν) έκαναν κατά κάτω και μιλούσαν, απαιτούσαν, πίεζαν μήπως θ' άλλαζε κάτι; Μάλλον ναι. 

Η εποχή αυτή είναι η καταλληλότερη για αλλαγή πολιτικής συμπεριφοράς του καθενός από εμάς. Δεν μας παίρνει άλλο να idiot-εύουμε και να αδιαφορούμε. Πρέπει να ξαναγίνουμε κοινότητες Ανθρώπων, κοινότητες Πολιτών. Για να αντιμετωπίσουμε τα μνημόνια, τις τρόικες και τα συμπαρομαρτούντα σαν τόπος θέλει, κατ' αρχάς, μαζική άμυνα και αλληλεγγύη. Ελάτε γρήγορα γιατί ο αντίπαλος είναι δυνατός,  εμείς είμαστε σκόρπιοι και θα μας τρελάνουν στα "γκολ".

Τώρα, αν βρεθούμε μαζί στην άμυνα θα μάθουμε και να συνεργαζόμαστε και θα περάσουμε σιγά σιγά και στην επίθεση. Να αρχίσουμε επιτέλους να σχεδιάζουμε και να δημιουργούμε τα όμορφα, που είναι κι ο σκοπός ο μεγάλος, ο ιερός. Αλλά πρέπει πρώτα να βρεθούμε.  Να μιλήσουμε, να προβληματιστούμε. Να ζωντανέψουμε τις κοινοτιστικές αξίες και να ανέβουμε ψηλότερα.

Αν περιμένουμε τη λύση από κάποιο σωτήρα ή "από τα πάνω", δεν θα έρθει ποτέ. Άλλωστε αν ήταν, θα είχε έρθει καιρό τώρα. Στο δικό μας χέρι είναι. Ας κάνουμε λοιπόν το πρώτο βήμα τοπικά. Αν το κάνουν και οι γειτόνοι και μετά οι γειτόνοι των γειτόνων, τότε θα αλλάξουν οι συσχετισμοί και όλα μπορούν να γίνουν. Ας ξεκινήσουμε...

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Μία δημοτική αρχή άλλου τύπου, σαν κι αυτή που ευαγγελίζεται η Συμπολιτεία, θα έπρεπε να προκαλεί και να επιζητά τη συμμετοχή. Αλλά, δυστυχώς, λίγοι τόποι έχουν τέτοια τύχη κι εμείς δεν είμαστε μέσα σ' αυτούς...

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Λαϊκές συνελεύσεις για το χαράτσι...


Ξεκίνησαν οι λαϊκές συνελεύσεις στις τοπικές κοινότητες με θέμα το χαράτσι των ακινήτων. Την Παρασκευή 18/11/2011 έγινε συνέλευση στο Παναρίτι, όπου ο δημοτικός σύμβουλος της Συμπολιτείας Ανδρέας Ζάρρος και στελέχη της, ενημέρωσαν τους παρευρισκόμενους για την πρόσφατη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, να στηρίξει νομικά και ηθικά όλους τους δημότες που δεν θα πληρώσουν τον άδικο αυτό φόρο. Ενημερωτικά έντυπα μοιράστηκαν και στην τοπική κοινότητα Στυλίων.

Την Κυριακή 20/11/2011, στις 11 το πρωί, θα γίνει λαϊκή συνέλευση στην τοπική κοινότητα Συκιάς (εστιατόριο ΦΟΙΝΙΚΕΣ).

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΩΝ 5€ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ...


ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ 5 € ΧΑΡΑΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Συνδημότισσες και συνδημότες,
το τελευταίο χρονικό διάστημα, ένα νέο χαράτσι ήλθε να προστεθεί στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, στις απολύσεις εργαζομένων, στη συμπίεση και σταδιακή εξαφάνιση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας. Με εγκύκλιο του Υπουργείου Υγείας, οι μεν ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, πρέπει να πληρώνουν 5 € από 3 € που πλήρωναν ως τώρα, κάθε φορά που επισκέπτονται ένα Κέντρο Υγείας ή Νοσοκομείο, οι δε αγρότες πρέπει και αυτοί να πληρώνουν 5 €.
 Ως πολίτες αυτής της χώρας, πληρώνουμε τις Δημόσιες Υπηρεσίες Υγείας από τη φορολόγησή μας και  από τις ασφαλιστικές μας κρατήσεις. Καμία κυβέρνηση ούτε η Τρόικα δεν δικαιούται να αλλάξει το δημόσιο χαρακτήρα τους.
Ήδη η Υγεία στη χώρα μας είναι σε ποσοστό πάνω από 50% ιδιωτική!!!
Καιρός να βάλουμε ένα τέρμα!!
Η ανάγκη να ζούμε σ’ ένα κράτος ισότητας και ανθρωπιάς και η οργάνωση μιας δίκαιας και αλληλέγγυας κοινωνίας δεν επιτρέπει άλλη σιωπή. Έχουμε χρέος  να μην αφήσουμε την αδιαφορία, την ηττοπάθεια ή το φόβο να μας κυριέψουν, παρακολουθώντας τη σταδιακή περιθωριοποίησή μας. Οφείλουμε να αγωνιστούμε.
 Να απαιτήσουμε λοιπόν, με μια φωνή:

Όχι στην πληρωμή των εξετάσεων
και της συνταγογράφησης.

Δημόσια δωρεάν περίθαλψη για όλο το λαό.

Όχι στην Ιδιωτικοποίηση της Δημόσιας Υγείας.


Σας καλούμε όλους να συμμετάσχετε σε κινητοποίηση στο Κέντρο Υγείας Ξυλοκάστρου,
στις 18-2-2011 από τις 10 – 12 το πρωί.