Κυριακή 11 Απριλίου 2010

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ...

φωτο από sfedona.gr


- Έχετε 30 δευτερόλεπτα για να απαντήσετε.

- Τη βοήθεια του κοινού θέλω! Δεν γνωρίζω την απάντηση...

- Δυστυχώς, δεν μπορείτε! Την έχετε ήδη πάρει. Έχετε όμως τη βοήθεια του τηλεφώνου.

- Α, πολύ ωραία!

----------

- Ναι; Καλησπέρα. Με ακούτε; Από τη γη σάς παίρνω και θέλω μια βοήθεια σε μια ερώτηση που μου έχουν κάνει.

- Πες μου τέκνον μου, τι θέλεις.

- Κοιτάξτε. Είναι σχετική με τα σκουπίδια. Η Περιφέρεια παλιά, αποφάσισε και πήρε δεματοποιητές, αλλά ακόμα δεν τους έχουμε δει. Τώρα ζητάει δηλώσεις ανικανότητας από τους δημάρχους για να ασχοληθεί με το θέμα. Οι δήμαρχοι στη Δυτική Κορινθία πασχίζουν να κάνουν ΧΥΤΑ, αλλά δεν... Στην Ανατολική έλεγαν να τα κάψουν, αλλά τώρα βρήκαν ένα μαγικό μηχάνημα που τα εξαφανίζει. Εν τω μεταξύ, τα σκουπίδια τα πετάμε όπου βρούμε. Πείτε μου σας παρακαλώ, αν ξέρετε. Πώς λέγεται αυτός ο σχεδιασμός; Α. Περιφερειακός Β. Εθνικός ή Γ. Ευρωπαϊκός;

- Κανένα από τα τρία δεν πρέπει να είναι, τέκνο μου! Μάλλον "Γενικώς" λέγεται! Γενικώς και αορίστως! Δεν είμαι σίγουρος όμως. Μπορεί να κάνω θαύματα, αλλά αυτό που μου ζητάς είναι πολύ δύσκολο.  Με έχετε μπερδέψει πολύ, εσείς οι άνθρωποι. Για να βεβαιωθείς, πάρε τον πνευματικό σου. Αυτός μπορεί να ξέρει. Την ευλογία μου, τέκνον μου.

----------

- Άλλο ένα τηλέφωνο μπορώ να κάνω; Τοπικό αυτή τη φορά...

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

1186...



Υπάρχουν κάποια νέα για το θέμα. Σήμερα το μεσημέρι ο δήμαρχος συναντήθηκε με τον Εμπορικό Σύλλογο της πόλης. Η συνάντηση ζητήθηκε από το σύλλογο και είχε θέμα τον παραλιακό δρόμο, το κυκλοφοριακό και το πρόβλημα πάρκινγκ στην πόλη.

Για το πάρκινγκ του Κέντρου Νεότητας, τους είπε ότι θα έρθει σαν θέμα στο επόμενο ΔΣ και τους ζήτησε ένα χαρτί που θα λένε τη γνώμη τους (κατά πάσα πιθανότητα θέλουν και αυτοί να γίνει και γι' αυτό τους το ζήτησε εγγράφως).

Αυτά τα ολίγα και ωραία, προς το παρόν...

Σοσιαλισμός + βαρβαρότητα...


Σήμερα το πρωί ο δήμαρχος Κορινθίων κ. Αλέκος Πνευματικός, επιτέθηκε στον κ. Λάκη Γιαννιδάκη (http://www.sfedona.gr/), τον έβρισε ως λαμόγιο, πληρωμένο δημοσιογράφο και του κλώτσαγε την κάμερα.

Ακόμα και αν δεχθούμε ότι ο κ. Γιαννιδάκης είναι όλα αυτά που του προσάπτει ο κ. Πνευματικός και άλλα τόσα και ότι ο δήμαρχος προκλήθηκε από τη συμπεριφορά του, δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε τον αποτροπιασμό μας για τη βαρβαρότητα του εξουσιαστή.

Εξουσία VS ΜΜΕ. Μια σχέση πότε πάθους πότε οργής, σε διαρκή εναλλαγή! Φανταστείτε όταν πλησιάσουμε στις εκλογές τι έχει να γίνει! Αλεξίσφαιρα θα χρειαστούν...  

Τετάρτη 7 Απριλίου 2010

Οffshore...


Τη Μεγάλη Πέμπτη, την ίδια ώρα που ο δήμαρχος Ξυλοκάστρου έλεγε δημόσια ότι πίσω από τον όμιλο προβληματισμού κρύβομαι εγώ, τυπωνόταν η πασχαλιάτικη ΣΦΗΚΑ. Στη σελίδα 39 http://www.korinthia.net/sfika/66 υπήρχε η νέα παρέμβαση του ομίλου, που απευθυνόταν κυρίως σε μένα και στην κριτική που τους έχω κάνει (http://armoniki.blogspot.com/2010/03/blog-post_15.html και http://armoniki.blogspot.com/2010/03/blog-post_23.html ).

Δεν άλλαξε κάτι σημαντικό από αυτά που έγραψα τότε. Οι εξυπνάδες περί φοβικής αντιμετώπισης, μην τυχόν μας πάρουν την αποκλειστικότητα της "διαμαρτυρίας" και ο προβληματισμός γιατί η Αρμονική Ανάπτυξη δεν έχει την απαιτούμενη απήχηση, είναι χιλιοειπωμένα και ...προσπεράσιμα. Εμείς κόσμο ζητάμε να είναι "παρών" και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε σε κάθε ζήτημα που ασχολούμαστε. Το τι καταφέρνουμε είναι συζητήσιμο και άξιο κριτικής από όλους. Εμείς διαλέξαμε να φτιάξουμε μια αυτοδιοικητική πρόταση και να το παλεύουμε ...έτσι όπως το παλεύουμε, αυτοί διάλεξαν να κάνουν μια πολιτική offshore και να στέλνουν επιστολές. Αυτοί είναι πιο "μάγκες". Δεν πληρώνουν ούτε το κόστος αυτών που λένε, ούτε "φόρο". Ο καθένας σε αυτή τη ζωή, κάνει τις επιλογές του...

Τα σέβη μου,

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Δύο φίλοι, μού ζήτησαν να σας μεταφέρω τα παρακάτω ερωτήματα, μιας και πιάσαμε κουβέντα.
1. Γράφετε ότι γίνεστε πιο πολλοί και νέοι και επιστήμονες και σκεπτόμενοι άνθρωποι συμπλέουν μαζί σας. Οι εγγραφές πώς και πού γίνονται; Πού μπορεί να απευθυνθεί κάποιος που ενδιαφέρεται να προβληματιστεί;
2. Εκείνο το όμορφο δειλινό, πόσοι από τον όμιλο ήσαν παρόντες και πόσοι πείστηκαν από το "όραμα" του δημάρχου για ένα "διαφορετικό Ξυλόκαστρο"; Ρωτάνε, για να ξέρουν πόσους κοψοχέρηδες να ψάχνουν...

Το χρονοντούλαπο ανοίγει…


Λίγο πριν την οριστικοποίηση του σχεδίου(;;;) «Καλλικράτης», στη δυτική Κορινθία η εκλογολογία έχει φουντώσει. Ποιος, πού, με ποιον και άλλα τέτοια «αμιγώς πολιτικά» ερωτήματα, βασανίζουν καθημερινά τα στέκια της περιοχής.
Το σκηνικό που διαμορφώνεται είναι αυτό που είχαμε προβλέψει, πέρσι τέτοιον καιρό. Σταυροφορία κατά των ανακτόρων. Ποιος θα καταφέρει να διώξει τους νυν άρχοντες, είναι το αποκλειστικό ζητούμενο! Δεν έχει και μεγάλη σημασία τι πιστεύει, τι θα κάνει και με ποιους. Σημασία έχει να φύγουν αυτοί, λένε πολλοί, …μα πάρα πολλοί πια! Σας θυμίζει κάτι αυτό, ε; 2002 ίσως; Όλοι μαζί, άσχετα αν συμφωνούμε ή όχι, αρκεί να φύγει αυτός!


Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Λαϊκή Συνέλευση για την "κρίση"...



Δελτίο τύπου
Τα νέα μέτρα είναι πραγματικότητα. Αποφασίστηκε δηλαδή την κρίση και τα χρέη να τα πληρώσουν τα μεσαία στρώματα και κάτω και όχι οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, και οι μεγαλοεκδότες. Μετά από μια καταιγιστική τρίμηνη επίθεση προπαγάνδας περί «αναγκαίου»,

Το Σάββατο 10 Απριλίου (19:30) διοργανώνουμε στο δημαρχείο του Κιάτου ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

με θέμα: ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

- Αντέχει η κοινωνία τα νέα μέτρα; Πόσο «αναγκαία» είναι; Ποιους αφορούν και ποιους όχι.

- Γλυτώνει η χώρα από την άσχημη οικονομική κατάσταση ή χειροτερεύει την θέση της;

- Ποιά σχέση έχουν αυτοί που παίρνουν τα μέτρα με αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την θέση;

- Υπάρχουν άλλοι δρόμοι, άλλες λύσεις, για να απαντήσουμε στην κατάσταση.

- Ποια είναι η θέση της κοινωνίας και τι δράσεις μπορεί να κάνει για να επηρεάσει πολιτικές πρακτικές που αποφασίζονται ερήμην της ;

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Εισηγητές θα είναι οι:

Χρήστος Καραμάνος (πολιτικός μηχανικός) και

Μπαμπίλης Δημήτρης (μέλος διοικητικού συμβουλίου ΣΕΦΚ, φροντιστηριακών καθηγητών)

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ: ομάδα COPYLEFT, ΣΙΚΥΩΝΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΔΗΜΟΣ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ, ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ, Α/ΤΑΞΙΑ.

Σάββατο 3 Απριλίου 2010

1157 "ευχές"...



1157 "ευχές"
από τα μέλη της ομάδας
στους άρχοντες της πόλης μας...

Καλή Ανάσταση όλων...

ΤΣΙΜΕΝΤΟαρπαχτικόκαστρο...

Θάλασσα πλατιά απλωμένη στον πλανήτη γυρισμένη, με άμμο, βότσαλα πλεγμένη……

Μια φορά και έναν καιρό, σε μια μικρή πόλη  στο κέντρο ενός όμορφου θαλάσσιου κόλπου που την έλεγαν ΞΥΛΙΝΟπαιδόκαστρο οι κάτοικοι ζούσαν αρμονικά και ήρεμα …
Τα παιδιά κυκλοφορούσαν άφοβα και ελεύθερα σε όλη την πόλη.
Έπαιζαν με τα νερά του Σύθα.
Κυνηγούσαν ψάρια και ερπετά στις εκβολές του.
Κρύβονταν στα καλάμια και έκαναν το πρώτο τους μπάνιο πολύ πριν την επίσημη έναρξη της θερινής περιόδου κολύμβησης..
Εξερευνούσαν το δάσος ανακαλύπτοντας κρυψώνες, πλάθοντας ιστορίες για δράκους καλούς και κακούς, πολεμιστές στις ζούγκλες, νεράιδες και ξωτικά μπλεγμένους στα κλαδιά των πεύκων και άλλα πλάσματα του παιδικού νου.
Όργωναν την πόλη και την εξοχή της με τα μισο-διαλυμένα ποδήλατα τους, χωρίς τον φόβο του τροχαίου  ή του ατυχήματος.
Κατέβαιναν από το Ζεμενό χωρίς φρένα και από την Ρίζα κάνοντας κόντρες..
Πήγαιναν από το ποτάμι στο σχολείο για ποδόσφαιρο και το ανάποδο.
Έπαιζαν, τρώγανε φρούτα από τα περιβόλια και λαχανικά από τα μποστάνια.
Κυλιόντουσαν στα χορτάρια και παίζανε λεμονοπόλεμο.
«Κυνηγούσαν» σαύρες, φίδια και βατράχια στα πέριξ του Σύθα.
Σκαρφάλωναν στου «Κατή  τον πεύκο» οσφραίνονταν το φρέσκο χώμα από το σκάψιμο του κήπου.
Έβλεπαν τα λουλούδια της αυλής  να ανοίγουν τα πέταλα τους και να ξεχύνονται τα χρώματα τους και τα αρώματα.
ΖΟΥΣΑΝ την παιδική τους ηλικία σε πλήρη αρμονία με την πόλη τους κατοίκους και την φύση.

Μετά, ήλθε η αναπτυξούλα….
Το σύνθημα δόθηκε από τους επαΐοντες της πόλης.
Έχουμε μένει πίσω!
Η ανάπτυξη μας προσπερνά!
Κάτι πρέπει να κάνουμε.
Μααα τι;
Οι ποιο σοφοί εκστόμισαν την μαγική λέξη που είχε σώσει την Αττική από την καταστροφή της ανθρώπινης πόλης.
Αντιπαροχή!
Οικοδομή – τσιμέντο –πολυκατοικία!
Και έπεσαν όλοι με τα μούτρα!
Παράλληλα με συνταγές ανωτάτης αρπαχτικής, ότι περίσσευε από το τσιμέντο των πολυκατοικιών έπεφτε γενικά στην πόλη.
Το ποτάμι τσιμεντο- κρύφτηκε.
Μαρίνα τσιμεντο-βραχίστηκε στις εκβολές του.
 Γήπεδα εκεί που ξυρίζει ο αέρας από την Ζήρεια απλώθηκαν.
Και διάφορα τραπεζο- μπετο-αρεστα έργα εξελίχθηκαν στην πόλη και στα πέριξ ενίοτε..
Τα παιδιά δεν χωρούσαν σε μια πόλη όπου μαζεύτηκαν μπετονιέρες και ξένοι.
Πολλοί ξένοι, αλλοδαποί και Έλληνες χτίζανε, γκρεμίζανε και ξεσκίζανε τις σάρκες του ξυλινοπαιδικοκάστρου.
Αυτό για χρόνια συνεχιζόταν κι ας άλλαζαν οι αρχηγοί και οι σερίφηδες.
Ο νόμος της μπετονιέρας ΝΟΜΟΣ!
Στο τέλος ο στόχος επετεύχθη.
Το όνομα το μισητό άλλαξε, από ΞΥΛΙΝΟπαιδόκαστρο έγινε ΤΣΙΜΕΝΤΟαρπαχτικόκαστρο!
Τα παιδιά κλείστηκαν σε αυτοκίνητα, διαμερίσματα, φροντιστήρια.
Στους δρόμους τα ποδήλατα τους αντικαταστάθηκαν από Μερσεντές, τζιπ μεγάλου κυβισμού, φορτηγά, μπετονιέρες κλπ.
Πλατείες, πεζοδρόμια και χώροι γέμισαν οχήματα.
Τον Σύθα δεν μπορούν να τον προσεγγίσουν, να ακούσουν τα δροσερά παραμύθια που κουβαλά από τις χιονισμένες κορυφές της Ζήρειας.
Τα μποστάνια και οι κήποι των μονοκατοικιών  μετατράπηκαν σε πενταόροφα με θέα.
Το δάσος έγινε απροσπέλαστο γιατί ζωντάνεψαν τα παιδικά όνειρα τους με τους άγνωστους..
Οι κάτοικοι δεν γνωρίζονται πια μεταξύ τους.
Δεν προλαβαίνουν κιόλας.
Η  αναπτυξούλα θέλει γρήγορους ρυθμούς. Μόνο έτσι σου χαρίζει τα καταναλωτικά αγαθά της…
Η ανωτέρω είναι και αχόρταγη. Επιβουλεύεται τα ορεινά.
Την ίδια την Ζήρεια. Θέλει και κει να απλώσει χέρι.
Τα τζιπ είναι ήδη εκεί και ανοίγουν δρόμους….
Τώρα την συνέχεια θα την δούμε σε άλλο παραμύθι .
Το ορεινό.
Το πεδινό τελειώνει εδώ και σας αφήνει χώρο, μήπως και ταξιδέψετε πίσω, γλυκά, στον χρόνο!

Λουκάς Ψαράκης

ΥΓ: Όσο για την πόλη μου εγώ δεν την γνωρίζω. Απ΄ όνειρο σίγουρα φριχτό, μια μέρα θα ξυπνήσω…

Παρασκευή 2 Απριλίου 2010

Ο Όμιλος ξανατσίμπησε...


Ο Όμιλος προβληματισμού ξανατσίμπησε, στη ΣΦΗΚΑ που κυκλοφορεί. Οι παρεμβάσεις συνεχίζονται σε σταθερές, εβδομαδιαίες δόσεις. Κάτι σαν αντιβίωση. Επειδή δείχνουν θεοσεβούμενοι άνθρωποι, θα απαντήσω μετά τη Λαμπρή. Ας μην κολαστούμε μέρες πούναι. Κολάστηκα χθες με τον Πρωταπριλιά, ας μην το παρακάνω.

Πάντως να ξέρετε φίλοι προβληματισμένοι, κουκούλα από κουκούλα διαφέρει...

ΚΑΛΗ επΑΝΑΣΤΑΣΗ
να έχετε...

Ο Πρωταπριλιάς έλυσε το γρίφο του Ομίλου...



"Κρεμάστε τους ανάποδα
να δουν το ψέμα αλήθεια"
Τάκης Μιχόπουλος

Για να μη φανώ αγενής, να στείλω κι εγώ τις ευχές μου στο δήμαρχο Ξυλοκάστρου Αντώνη Κλαδούχο. Τόσες κάρτες μου στέλνει αυτός, να μην του ευχηθώ σήμερα Πρωταπριλιά για τη γιορτή του; Μια μέρα γιορτινή για τους απανταχού πολιτικάντηδες, μιας και αυτό που κάνουν όλο το χρόνο, σήμερα το κάνουν κι άλλοι κι έτσι "αθωώνονται" για λίγο. Περνούν απαρατήρητοι οι περισσότεροι για 24 ώρες.

Ο δήμαρχος Ξυλοκάστρου βέβαια, είναι πολύ μπροστά. Καταφέρνει και ξεχωρίζει ακόμα και τέτοια μέρα, που τα ψέματα είναι πολλά και ποικιλόμορφα. Ακούστε λοιπόν το καινούριο. Σήμερα, ανήμερα της γιορτής του, ο δήμαρχος έλυσε το γρίφο του Ομίλου Προβληματισμού, που έχει εμφανιστεί προσφάτως, ανωνύμως και δι' αλληλογραφίας στο Ξυλόκαστρο. Είπε δημοσίως ότι ο Όμιλος είναι ο Ανδρέας ο Ζάρρος! Μάλιστα, του φάνηκε παράξενο που οι άλλοι δεν το είχαν καταλάβει, μιας και κατά τον ίδιο είναι ολοφάνερο!

Το νέο μεγάλο του ψέμα, το συνόδευσε και με άλλες μυθιστορίες από παλιότερα δήθεν "χτυπήματά" μου και το διάνθισε με πλήθος ανακριβειών και συκοφαντιών. Αν σκεφτούμε ότι αυτά τα έλεγε μπροστά σε φίλους μου, φανταστείτε τι θα λέει παραπέρα! Τώρα βέβαια, είναι ανώφελο να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Ένας απλός αναγνώστης των κειμένων του Ομίλου καταλαβαίνει εύκολα το χάσμα που χωρίζει τη θεματολογία του από τη δική μου, καθώς και τη σαφώς διαφορετική άποψη που έχουν από την Αρμονική Ανάπτυξη στα περισσότερα ζητήματα που θέτουν. Αφήστε που ήμουν ο μόνος που σχολίασε αρνητικά αυτή την περίεργη προσπάθεια ανάμιξης στα κοινά. Ψιλά γράμματα όμως, για αυτούς που εδώ και τόσα χρόνια, κάθε ανώνυμη παρέμβαση τη χρεώνουν σε μένα, ακόμα κι όταν είναι ολοφάνερο ότι δεν ταιριάζω. Από τα χαρτάκια που έπεσαν στους δρόμους για τη Ζήρεια μέχρι τον Ρόκερ και τώρα τον Όμιλο.

Δήμαρχε, κατάλαβέ το. Δεν μας νοιάζει τι κάνεις στη ζωή σου, στο σπίτι σου ή στο μαγαζί σου. Δεν πρόκειται ποτέ να ασχοληθούμε με τις αγορές σου, με τα λεφτά σου και τα προσωπικά σου. Περιοριζόμαστε στα ανδραγαθήματα που κάνεις και μας αφορούν. Μας νοιάζει τι αποφάσεις παίρνεις που αφορούν στη ζωή μας, στα σπίτια μας και στα μαγαζιά μας. Τι αποφασίζεις για την πόλη που ζούμε και τι μέλλον της επιφυλάσσεις με τις επιλογές σου.   Μας νοιάζει πώς διαχειρίζεσαι το δημόσιο χρήμα και το δημόσιο χώρο. Μας νοιάζουν πολύ όλα αυτά και τη γνώμη μας τη λέμε δυνατά και ενυπόγραφα. Τα υπόλοιπα δεν μας ενδιαφέρουν, να είσαι σίγουρος.

Λυπάμαι που η πόλη μου πολιτικά και ηθικά έχει πάρει αυτόν τον κατήφορο και δεν το κρύβω. Όμως το παλεύω και κάθε τι που κάνω το υπογράφω. Κι αυτό πονάει. Εσένα, όχι εμένα. Άλλωστε εγώ ζω στο φως. Εσύ είσαι στο σκοτάδι.

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

31η Αντισαρακοστιανή πρόταση...


Πάλι έλαβα ευχές, από τους αυτοδιοικητικούς μας άρχοντες. 4 με 5 φορές το χρόνο με θυμούνται, "δεν" έχω παράπονο, όπως θα θυμούνται και χιλιάδες ακόμα Κορίνθιους πολίτες. Λοιπόν, επειδή το ποτήρι ξεχείλισε η 31η αντισαρακοστιανή μας πρόταση απευθύνεται στον κ. Ραγκούση.

Κύριε Υπουργέ, στον καινούριο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που θα φτιάξετε, απαγορεύστε αυτές τις δαπάνες. Το ποσό που σπαταλιέται πανελλαδικώς είναι υπέρογκο. Θεσπίστε τιμωρία για όποιον αυτοδιοικητικό σπαταλά το δημόσιο χρήμα σε τέτοιου είδους δημόσιες σχέσεις. Νισάφι πια... Είμαστε σίγουροι ότι θα αρέσει και στους συναδέλφους σας επί των Οικονομικών. Ένας νομάρχης και δεκατόσοι δήμαρχοι στο νομό μας, αν μάζευαν αυτά τα λεφτά θα έφτιαχναν τα σχολεία για παράδειγμα, που είναι γεμάτα κοντέινερ για αίθουσες!

Έλεος! Φτάνει...

Έγκλημα στο Νείλο…


Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώστης κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινήσει....

"Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μικρή πόλη που βρισκόταν στο κέντρο του κόσμου της και την έλεγαν ΞυλοΚάιρο, έφτιαξαν ένα μικρό λιμάνι για να βάζουν τις βάρκες τους. Πρωτοτυπώντας παγκοσμίως, έφτιαξαν την είσοδο του λιμανιού, ακριβώς στις εκβολές του ποταμού τους, του θρυλικού Νείλου. Αυτό, είχε σαν αποτέλεσμα να κλείνει, συχνά πυκνά, η είσοδός του από τα φερτά του ποταμιού και το μαΐστρο και αναγκάζονταν συνέχεια να βγάζουν το χώμα και να το μεταφέρουν ανατολικότερα.

Χρειαζόταν το χώμα στην ανατολή, γιατί όπως έλεγαν κάποιοι, το λιμάνι επιβάρυνε τη διάβρωση των ακτών της πόλης. Η θάλασσα έτρωγε τον τόπο συνέχεια και παρά τις πολλές προσπάθειες που έγιναν από τότε, για να καταπολεμήσουν το φαινόμενο, η παραλία της μικρής πόλης χάθηκε. Έμεινε μόνο ένα μικρό κομμάτι, κάτω από το δάσος με τα πεύκα, που βρισκόταν στην ανατολική μεριά της πόλης. Δυτικότερα του λιμανιού η παραλία μεγάλωνε, αλλά δυστυχώς την εξαφάνισαν κι αυτή, χτίζοντας πολυπυραμίδες, δίπλα ακριβώς στο κύμα.

Για πολλά χρόνια λοιπόν, έπαιρναν το χώμα από τη μπούκα του λιμανιού και το πήγαιναν ανατολικότερα. Φόρτωναν χώμα, ξεφόρτωναν χώμα και δώστου πάλι. Ενώ αυτό συνεχιζόταν για πολλούς αιώνες, ξαφνικά το 2010 π.Χ. κάποιος άρχοντας της εποχής, είχε τη φαεινή ιδέα να ρίξει πέτρες στην είσοδο του λιμανιού για να την προστατεύσει. Έριξε λοιπόν πέτρες, πολλές πέτρες! Αποτέλεσμα της απερίσκεπτης αυτής ενέργειας ήταν να μεγαλώσει το πρόβλημα ανατολικότερα και η θάλασσα να αποτελειώσει την παραλία που είχε μείνει. Μιας και ο καιρός ερχόταν από τα δυτικά, το κύμα ξεσπούσε μετά το λιμάνι κι έτσι στο τέλος χάθηκε και η παραλία του δάσους.

Ο θρύλος λέει ότι μετά από έναν αιώνα χάθηκε και το δάσος και μετά από λίγα χρόνια και η πόλη. Βλέπετε, πέρα από τη διάβρωση, οι κάτοικοι δεν φρόντιζαν τον τόπο τους και έχτιζαν τα πάντα και παντού, με αποτέλεσμα να εξαφανίσουν τη ζωή από το πάλαι ποτέ όμορφο ΞυλοΚάιρο. Έτσι, δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς ...χειρότερα!"

Η ιστορία αυτή έγινε γνωστή με το όνομα «Έγκλημα στο Νείλο» και οι κάτοικοι της πόλης ως "Τοποφάγοι".

Άντε, τώρα κοιμηθείτε παιδιά. Καληνύχτα Τζων Μπόι. Καληνύχτα Σου Έλεν…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος